null Beeld

Dagboek Koen 50: “Mijn schoonmoeder zit er maar sneu bij”

Koen lijkt zich steeds moeilijker los te kunnen rukken van Lot, zijn minnares.

Lees ook het Dagboek van Maud.

We zitten nu in een soort schema van om-de-dag. De ene dag ga ik naar Lot en beminnen we elkaar alsof het de laatste keer is. De volgende dag doe ik klusjes in huis om Maud tevreden te stellen, regel ik wat dingen voor mijn bedrijf zodat het lijkt alsof ik echt hard werk, en ga ik met mijn mondmasker langs bij Babs, voor de goede vrede.

Mijn schoonmoeder zit er maar sneu bij – of ik beeld het me in, want Maud beweert dat ze de tijd van haar leven heeft. Ik babbel meestal wat over het weer en het nieuws, wat vaak weinig soeps is, en dan kijken we samen nog even tv. Dan stap ik weer op en kondig aan dat ik snel weer zal komen, en ga ik. Maar nu mompelt ze: “Voor mij hoeft het niet.” Ik weet niet helemaal of ik het goed gehoord heb en vraag wat ze zegt. Met meer kracht zegt ze dan: “Voor mij hoef je niet meer terug te komen.” Ze kijkt me van onderuit aan met lodderige ogen, waardoor het klinkt als een bekentenis. Iets wat ze al jaren heeft willen zeggen.

“Voor jou misschien niet, maar voor Maud wel,” zeg ik schouderophalend. Hierop begint Babs onverwachts te grinniken.

“Maud is jaloers,” zei ze.

“Hoezo dat dan?” vraag ik, nog steeds geïrriteerd over dat het kennelijk niet gewaardeerd wordt dat ik langskomt.

“Dat jij een leuk leven hebt en zij niet.”

“Maud heeft ook wel een leuk leven, hoor.”

“Dat lijkt maar zo,” zegt Babs op pertinente toon. “Haar karakter zit in de weg. Daar kan ze niks aan doen. Jij hebt dat niet.”

Dit gesprek waarin Babs plotseling glashelder is begint interessant te worden. “Wat heb ik niet, Babs?”

“Jij kunt niet veinzen. Ik weet dat je er weinig aan vindt om hier bij mij te zitten...”

“Dat moet je niet zeggen, Babs.”

“Dan niet,” zegt ze, en ze draait zich om naar het raam. Dat was het. Voor ik wegga kijkt ze nog een keer om mij naar mij en zegt: ‘Tot ziens, meneer.”

Op de weg terug naar huis vraag ik me af of Babs gelijk heeft. Met Maud heeft ze een punt. Ze is altijd zo met anderen bezig dat ze niet eens meer weet hoe ze zelf blij moet worden. Maar als dat waar is, klopt het dan ook dat ik zo doorzichtig ben? Want dat betekent dat Maud mij ook door moet hebben…

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden