null Beeld

PREMIUM

Dagboek van een scheiding – Deel 24: “Bijna hap ik naar adem, zo knap is hij”

Jill (36) is 14 jaar getrouwd met Lars (39) en moeder van dochtertje Noor (10). Jill en Lars liggen in scheiding.

Ik zit bij Menno. Mijn therapeut wilde me toch nog even zien, en dat lijkt me niet onverstandig. Ik ben de laatste weken in de war, zelfs een tikkel depressief. Ook huil ik veel, en ik weet zeker dat dat niet komt omdat ik nu meer uren draai op mijn werk. “Volkomen normaal, Jill,” troost Menno me. “Je voelt je schuldig. Denkt misschien dat een man een vrouw eerst moet slaan of moet vreemdgaan voordat een scheiding oké is.” Alleen al als hij het zegt voel ik mijn hart krimpen. Maar zijn woorden helpen wel.

Sportschool

Een stuk lichter verlaat ik zijn spreekkamer. Menno heeft me aangeraden weer te gaan sporten. “Beweging is goed voor je en leidt je gedachten even af.” Daarom stop ik op de terugweg bij de sportschool en meld me aan. Ik neem het goedkoopste abonnement. In de auto bedenk ik wat ik het eerste weekend in mijn leven zonder Noor ga doen. Lars en ik kozen voor een week-op-week-af-schema binnen het co-ouderschap. Zo hebben we de meeste regelmaat. Het zal moeilijk zijn, een weekend zonder mijn hummel. Het is zeker 16 jaar geleden dat ik een heel weekend voor mezelf had. Ik besluit mezelf te trakteren op een weekend naar het strand. Uitwaaien. Shoppen langs de boulevard.

Koffer

Op internet vind ik een hotel voor 69 euro per nacht. Ik boek en haal bij mijn moeder haar trolleykoffer omdat de mijne nog bij Lars op zolder slingert. Ik speel een potje mens-erger-je-niet met mijn vader tot hij niet meer weet wat hij aan het doen is, en gooi thuis een dunne lange broek, een top, truitje en fleecevest en toiletspullen in de koffer. Dan draai ik de deur in het nachtslot.

Genieten

Het is lang geleden dat ik alleen at, maar in het restaurant waar ik ben vinden ze het blijkbaar doodnormaal. Ik trakteer mezelf flink en na de aardbeienmousse en 2 grote koppen koffie, wandel ik op mijn gemak terug naar het hotel. Een zeemeeuw krijst. De zeewind is krachtig en ruikt heerlijk zilt. Ik geniet.

Vanuit een kroeg komt gezellig kabaal. Voor ik het weet, sta ik op het verwarmde terras en bestel een glas prosecco. Ik hoef toch niet meer te rijden. Wat kan het mij ook schelen. De muziek amuseert me, ik hoor veel oude hits. Wanneer ik voorzichtig met mijn heupen draai en kijk naar een paar meiden die een selfie maken terwijl een van hen op de bar ligt, voel ik warme adem in mijn oor. Ik draai me om of ik iets gemist heb. “Vermaak je je een beetje?” Zijn ogen zijn zo donker als die van een merel. Zijn haar ook, zijn huid is gebronsd. Bijna hap ik naar adem, zo knap is hij.

Lees hier alles van Dagboek van een scheiding.

Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden