null Beeld

Dagboek van een scheiding – Deel 25: “Plotseling stapt hij naast me de lift in”

Jill (36) is 14 jaar getrouwd met Lars (39) en moeder van dochtertje Noor (10). Jill en Lars liggen in scheiding.

Ik kijk om me heen of de knappe vreemdeling in deze kroeg mij wel moet hebben, maar hij maakt nog steeds oogcontact. Vergeleken bij deze man is mijn Lars een boerenkinkel. In één teug drink ik mijn glas leeg. Hij steekt een hand uit. “Lorenco.” Juist. Lorenco. Hoe zou hij anders moeten heten? Hij ziet er exotisch uit. Hip, maar niet macho. Vriendelijk, maar niet glad. En. Vooral. Heel. Erg. Aantrekkelijk.

Proost

We drinken wat. Lachen. En hij vraagt bij de discjockey een plaat voor me aan. We proosten op de avond. En op Portugal, waar hij oorspronkelijk vandaan komt, ook al woont hij al 8 jaar in deze badplaats.

Hij is zo vriendelijk en galant dat ik me aan het eind van de avond laat overhalen tot een strandwandeling. Met mijn sandaaltjes in mijn hand en Lorenco’s hoodie om mijn schouders, ploeg ik door het zand. “Mag ik?” vraagt hij, en hij neemt mijn hand in de zijne. Het helpt. Ik waggel minder. In mijn hoofd hoor ik alarmbellen. Wat nu? Spelen we de rest van de nacht scrabble in mijn hotellobby? Of ben ik fatsoenlijk en laat ik Lorenco lopen? Ik kan me niet voorstellen dat deze godenzoon ooit naar mijn nieuwe huis komt kijken en gezellig naast me op de bank zit. Of toch?

Doodsbang

Lorenco knijpt in mijn hand. “Waar ben je met je gedachten?” “Bij mijn voeten in het zand,” lieg ik. Want ik kan hem echt niet eerlijk vertellen dat ik doodsbang ben voor het vervolg van deze nacht. De gedachte om met iemand anders te zoenen, of zelfs meer, dan Lars benauwt me. In mijn hele leven waren er twee mannen. Aan flirts deed ik niet. Ik heb geen idee wat ik moet doen. En heb ik me wel goed geschoren? Of kan ik dreadlocks onder mijn oksels knopen? Het idee van deze prachtige halfgod in mijn bed is zo eng dat ik Lorenco’s vingers loswrik. Prompt kukel ik voorover. Ik voel 2 sterke, warme armen die me optillen. Zijn ogen zoeken de mijne, zo intens, zo toegenegen. Ik glimlach. Lorenco’s gezicht nadert. Zachte lippen zoenen de mijne. Geen opdringerige tong, enkel een warme, tijdloze kus. In mijn buik tintelt het.

Hello and goodbye

“Ik ga je terugbrengen naar je hotel,” brult hij boven het geluid van de bonkende zeewind. Is dit het? Hello and goodbye? Wijst hij me af? Gedwee lopen we naar de betonnen platen die ons terug naar de boulevard loodsen. Lorenco’s sneakers zitten vol zand. We lachen als hij ze uitklopt. Giechelend lopen we verder, richting hotel. De massieve voordeur is nog open. Ik laat de lift komen. De deur ratelt wanneer ik hem open en op de knop van mijn verdieping druk. Lorenco’s blik priemt in de mijne en hij stapt naast me de lift in.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden