null Beeld

PREMIUM

Dagboek van een scheiding – Deel 34: “Ik wilde het je eigenlijk niet vertellen, Jill”

Jill (36) was veertien jaar getrouwd met Lars (39) en is moeder van dochtertje Noor (10). Jill en Lars zijn sinds een paar weken officieel gescheiden. Ook op andere vlakken is het moeilijk: Jills vader lijdt aan alzheimer, haar moeder is onlangs hard gevallen. 

“Ik vond dat je wel wat humor kon gebruiken, zo met je moeder en dat gedoe met de scheiding,” lacht Sacha. Ik waardeer haar gedachte, ook al heb ik het rubberen seksspeeltje dat ze me cadeau gaf nog niet gebruikt. Het heeft me wel aan het denken gezet. Voorlopig ben ik nog niet toe aan echte seks. Eén nacht met foute Lorenco was genoeg. Ik merk dat ik vaker aan hem denk dan ik wil.

Sparren

Wat ik vooral mis, is een klankbord. Iemand om mee te sparren. Over de scheiding. Over mijn ouders. Maar ik mis ook iemand om samen mee te wandelen. Of om in het weekend dat Noor bij haar vader is een sateetje mee in de stad te eten. Vrijen is leuk, maar nóg leuker wanneer ik verliefd ben.

Wanneer er ooit een man komt die meer interesses heeft dan mijn bed en we samen kunnen lachen en huilen, komt de rest vanzelf. Tot die tijd zal ik me moeten behelpen met Sacha’s cadeautje. En misschien mijn stiekeme dromen over Lorenco.

Kniezen

Sacha wil me met haar cadeau laten merken dat ik dóór moet gaan. Waarom kniezen? Natuurlijk jank ik af en toe nog steeds de ogen uit mijn kop. Maar na een leuke dag op mijn werk of een fijn moment waarop ik oprecht happy ben, steekt het me best dat ik in een koud en leeg huis kom. Wanneer ben je eigenlijk klaar om na een scheiding weer te gaan daten? Voor mij voelt nog iets te vroeg, ondanks het gemis. “Neem een hond,” opperde Caitlin. Maar met een hond kan ik niet naar de bioscoop of overleggen of ik wel of geen overuren draai voor mijn garagerekening.

Jong van geest

“Ga tinderen,” zegt mijn moeder wanneer ik het onderwerp voorzichtig oprakel. “Dat is helemaal hip. Als ik jouw leeftijd had en vrijgezel was, zou ik het zo doen.” Ik moet hardop lachen om mijn moeder. Bijna zeventig en nog zo heerlijk jong van geest. Mijn moeder is allesbehalve een bekrompen besje. Ik geef haar een knuffel en nu lacht ook zij ongegeneerd. Haar vingers zijn nog dik en blauw van het ongeluk. Haar elleboog rimpelig. “Vind je het niet erg gek als ik weer ga daten?” vraag ik. “Denk eerst aan Noor,” zegt ze zacht. “En geniet van je leven. Dat doet Lars ook.”

“Wat bedoel je?” ik kijk mijn moeder aan. Ze kijkt naar de klok aan de wand, ontwijkt mijn blik. “Mam? Als er iets is moet je dat zeggen hoor,” dring ik aan.

Hand in hand

Mijn moeder zucht. Dan legt ze haar hand op de mijne. “Ik wilde het je eigenlijk niet vertellen, Jill. Maar ik zag Lars pas in de stad. Hij zat in een lunchroom bijna op de schoot van een vrouw. Ze zaten hand in hand en kusten elkaar.” Ik blijf zitten en knik beleefd. Maar het liefst ren ik nu naar de wc omdat mijn koffie omhoog komt.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden