null Beeld

Dagboek van een scheiding – Deel 35 (einde): “Ik doe de deur open en glimlach”

Jill (36) was veertien jaar getrouwd met Lars (39) en is moeder van dochtertje Noor (10). Jill en Lars zijn sinds een paar weken officieel gescheiden. Nu dat achter de rug is, is het tijd om weer naar de toekomst te kijken.

Mooi is dat. Mijn ex Lars, die vorige week nog met mij wilde afspreken, heeft een nieuwe liefde. Miranda heet ze. Mijn moeder ontdekte het. Ook Caitlin wist het ook al. Tegen Noor heeft Lars nog niets gezegd. Hij is bang dat onze dochter haar mond voorbijpraat tegen mij. Twee nachten lag ik ervan wakker. Ik heb er zelfs een stevig potje om gejankt. Zeven maanden wonen we nu apart. De scheiding is net drie maanden geleden afgerond.

En terwijl ik dacht dat Lars en ik een nieuw ritme zochten en we nota bene nog elke week een keer samen aten om onze dochter te plezieren, was meneer al druk aan het daten. En meer. En ik me maar schuldig voelen om mijn onenightstand met Lorenco! Wat een sukkel was ik. Lars is gewoon verdergegaan.

Sterker dan ik dacht

Op de bank met een dekentje over mijn schoot, een grote reep chocola en de Netflixserie Americans onder handbereik, denk ik na. Het is zaterdagavond. Noor is bij haar vader en komt morgen gelukkig weer hier. Ik heb geleerd dat ik sterker was dan ik dacht. Ik woon in een fijn huis, heb alles onder controle. Ik ben zelfs een paar uur meer gaan werken. Financieel heb ik geen zorgen. Noor zit prima in haar vel en lijkt de scheiding goed verwerkt te hebben. Natuurlijk praten we er nog regelmatig over en zal ik haar elke dag opnieuw laten merken dat zij mijn nummer één is en blijft. Altijd. Ik heb afgelopen week zelfs een tweede poging ondernomen op de sportschool. Op-en-neer springen en fitness met apparaten en ballen zijn dan niets voor me, de yogales vond ik wél erg leuk. En ik ben ook nog twee kilo afgevallen zonder er ook maar iets voor te doen.

Rust en vrede

Trots kijk ik om me heen. Ik heb het toch maar gedaan. En nee, het was niet makkelijk. Zou ik het weer doen? Het verdriet van een scheiding viel me bar tegen. De pijn en huilbuien ook. Maar ik voel nu zoveel rust en vrede. Geen ruzies meer. Geen struisvogelgedrag. Geen gevoel dat ik in een studentenhuis woon waarin iedereen aardig voor elkaar is maar verder zijn eigen leven leidt.

Buiten regent het steeds harder. Ik breek nog een stuk chocola af en kijk hoe de vader uit de serie 's nachts zijn garage doorzoekt op indringers. Ik voel koude rillingen over mijn rug. Brrr! Een tak tikt tegen de keukenruit. Ik schrik. Die moet ik morgen afknippen! Dan gaat de voordeurbel. Ik zit rechtop en het lijkt of mijn hart stil staat.

Stromende regen

“Wie is daar?” vraag ik door de kier van de deur met het kettinkje er nog op.

“Weet je hoe fijn het is om jou weer te zien? Gelukkig klopten jouw naam en adres wel. Ik kon je niet vergeten, Jill.”

Ik kijk nog een keer en sla mijn hand voor mijn mond. Buiten in de stromende regen staat Lorenco. Ik doe de deur open en glimlach.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden