null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Dagboek van een scheiding – Deel 9: “Hoe vertel je je vader en moeder dat je gaat scheiden?”

Jill (36) is veertien jaar getrouwd met Lars (39) en moeder van dochtertje Noor (9). Deze week: Jill gaat haar ouders vertellen dat ze gaat scheiden.

Getty Images/iStockphoto

Hoera! Mijn contract wordt verlengd! Na jaren gebuffeld te hebben in de ene na de andere tijdelijke baan, is het me eindelijk gelukt. Een baan voor onbepaalde tijd! Momenteel voor 24 uur, maar er is uitloop naar 32 uur. Dat is fijn, want als ik straks op mezelf woon, is 24 uur werken een te grote luxe. Ik moet aan de bak! Het gekke is: ik heb er zin in.

Aan de ene kant zie ik enorm op tegen wat er gaat gebeuren. Het verdriet. Het geregel. Een verhuizing, een leven deels zonder Noor. Aan de andere kant lijkt een leven zonder Lars, hoe lief hij ook is, momenteel een vooruitgang. We delen niets meer, alleen ons huis. We lijken wel twee studenten. Ons leven is gezapig, en hoewel we nog aardig tegen elkaar zijn, is er verder geen liefde meer. Laat staan aantrekkingskracht van mijn kant. Lars zou mijn broer kunnen zijn. En voor een leven zonder vlinders, zonder vreugde, zonder sprankels, vind ik mezelf nog te jong.

Kindje toch

“Proficiat!” glundert mijn moeder. Ze kijkt oprecht blij. Mijn vader kijkt boos en lijkt in zichzelf gekeerd. Alweer. Caitlin en ik negeren hem. Hij is de laatste tijd zo nukkig. “Maar,” mompel ik. “Er is nog iets anders…” Het voelt alsof iemand mijn keel dichtknijpt. Want hoe vertel je je vader en moeder dat je gaat scheiden? En dat het jouw keuze was? Dat je het allerliefste wat je hebt, je kindje, voor het blok zet? Dat Noor straks wee huizen heeft. Twee kamers. Twee levens. En dat terwijl zij de enige is die hier allemaal niets aan kan doen.

Mijn moeders mond vertrekt tot een dunne streep wanneer ik mijn verhaal doe. “Kindje toch.” Ik voorspel een vraag over ‘nog een keer proberen’ en vertel over Menno, de therapie, de moedeloosheid. Ik vecht tegen mijn tranen maar kan niet voorkomen dat ze komen.

Knuffel

“Wat vindt Lars?” vraagt mijn moeder. Caitlin rolt met haar ogen. “Dat doet er toch niet toe?” Ik negeer mijn zus en vertel over Lars. De veranderingen in zijn gedrag. Onze strubbelingen. En over het feit dat hij goed meewerkt met afspraken die ik in gedachten heb. “We delen ons spaargeld en ik krijg zelfs een bedrag mee voor de inrichting. Nieuw laminaat, gordijnen. Dat soort dingen. Heb je dat oude dressoir trouwens nog in de garage staan?” Mijn mond trilt. Stoer zijn is best moeilijk nu. Toch heb ik dit zelf gewild. Ik moet echt door de zure appel heen bijten.

“Papa en ik komen je helpen, hoor.” Mijn moeder geeft me een knuffel.

“Wat zei je?” vraagt papa. Hij staat op, poetst zijn bril. “En, Jill? Dat wilde ik nog vragen. Hoe gaat het eigenlijk met Lars?”

Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden