Maud 28 Beeld Libelle
Maud 28Beeld Libelle

Dagboek van Maud: “Het maakt me woedend, altijd al en nu opnieuw”

Maud is jaloers, nu Koen iets blijkt te hebben met Loretta, die werkt in het verzorgingshuis waar haar moeder woont.

Dagboek #28

Ik probeer Koen uit mijn kop te krijgen, niet steeds terug te gaan naar momenten die ik kennelijk verkeerd heb geïnterpreteerd. Zoals toen ik hem dat shirt van de Golden Earring gaf en hij oprecht geëmotioneerd leek. Toen hij nog gezellig bleef nakeuvelen nadat de kinderen waren vertrokken. Of toen ik hem laatst spontaan een knuffel gaf omdat hij een paar mantelzorgdiensten van mij had overgenomen en hij zei: “Je weet dat ik je altijd wil helpen, Maud. En je moeder natuurlijk.” Inmiddels weet ik dat hij vooral in de buurt van Loretta wilde zijn.

Liegen

Ik haat onoprechtheid. In de tijd dat de kinderen nog zwaar in de puberteit zaten, betrapte ik ze weleens op een leugen. Dan zei ik: “Je mag heel veel van ons, maar liegen doen we niet hier in huis!” Hierop hadden ze me braaf aangekeken en geknikt. Tot ik ontdekte dat Rosa rookte. “Waarom heb je me dat niet eerlijk verteld?”, vroeg ik kwaad. “Je weet toch dat we een afspraak hebben over liegen?” Ze zei: “Ik heb het verzwegen, dat is niet hetzelfde als liegen.” Ik was het niet met haar eens. Na een paar keer welles-nietes stelde ik dat voortaan dingen verzwijgen ook liegen was. Rosa ging mokkend akkoord.

Woedend

Toen ik vroeg hoelang ze al rookte, antwoordde ze: “Twee weken.” Die avond zei Koen tegen mij: “Ik ben blij dat jij nu ook weet dat Rosa rookt. Het valt niet mee om een jaar je mond te moeten houden.” Een jaar! Zo lang bleek ze al te roken en zo lang wist Koen het dus al. Hij had weer aan Rosa beloofd om het niet tegen mij te zeggen. Dit soort dingen, ik kan er niet tegen. Het maakt me woedend, altijd al en nu opnieuw. Vertrouwen is alles. De basis van liefde is niet passie of aantrekkingskracht, nee, het is vertrouwen in de meest zuivere betekenis van het woord.

Loslaten

Mijn allergie voor leugens – zelfs een kleintje om bestwil – is zo groot omdat ik me zo nietig voel als iemand tegen me liegt. Ik voel me buitengesloten, onterecht bejegend, belazerd, in mijn integriteit aangetast. Ik maak het groter dan de spreekwoordelijke olifant, kan het totaal niet verkroppen. Dat is wat ik nu wil leren, want ik wil mijn leven niet laten verpesten door andermans gebrek aan integriteit. Ik moet leren loslaten.

Gefaald

Hoe doe je dat in ’s hemelsnaam als iets je vreselijk dwarszit en je toch niet meer de behoefte voelt de ander ermee te confronteren? Yoga schijnt te helpen, maar juist als ik op zo’n matje lig, begint het in mijn hoofd weer te malen. Hardlopen zou ook helend werken, maar daar kan ik de energie niet voor opbrengen. Een goed glas wijn drinken met vrienden is slechts een pleister op de wonde. Voor je het weet, heb je een alcoholprobleem. Het heeft ook iets zieligs, dat geklaag tegen vriendinnen. Nee, ik wil niet in zo’n clubje slachtofferige vrouwen. Dat versterkt alleen maar mijn gevoel dat ik gefaald heb.

Therapie

Dan weet ik het plotseling: ik moet weer in therapie. Dat is niks om me voor te schamen. Het hielp me een paar jaar geleden ook door een moeilijke periode. Bij vitaminegebrek schroomt niemand om extra supplementen te nemen, dus waarom zou ik geen booster nemen voor mijn geestelijke gezondheid?

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden