null Beeld

Daisy steunde haar man Maarten bij zijn zwemtocht voor het goede doel

Daisy van der Weijden (34) is getrouwd met Olympisch zwemkampioen Maarten van der Weijden. Maandag voltooide hij de Elfstedenzwemtocht die hij een jaar eerder vroegtijdig moest staken. Daisy was zijn rots in de branding.

“Het was het meest hectische jaar dat we samen hebben meegemaakt. We begonnen in januari al af te tellen naar augustus, want in die maand stond de Elfstedenzwemtocht gepland die we drie jaar eerder hadden bedacht. Met die tweehonderd kilometer lange tocht wilde Maarten geld inzamelen voor kankeronderzoek. Hij is zelf genezen verklaard van leukemie en wilde iets terugdoen voor andere patiënten met kanker."

Psychologische support

"Maarten zou begeleid worden door een arts en een coach en vijf anderen. Ik kreeg de psychologische taak om Maarten het water in te praten, mocht zich het moment voordoen waarop hij niet wilde doorzwemmen. Als zijn vrouw ken ik Maarten natuurlijk het beste. In juni was ik dus aanwezig bij zijn trainingstocht van Amsterdam naar Leeuwarden, zo’n honderdtwintig kilometer. Twee dagen lang voer ik op een soort vlot naast hem, dat was heftig. Maarten stak in het pikkedonker het IJsselmeer over terwijl het licht van de lamp op mijn vlot onvoldoende bleek om hem te kunnen zien. Ik hoorde alleen zijn zwemslagen. Later die nacht begon hij te hallucineren, hij zag roze waterfietsen en praatte over verborgen kastelen. Hij bleek toen bijna onderkoeld te zijn, zijn lichaamstemperatuur was 35,1 graden. Gelukkig kon ik zijn arts te allen tijde bellen, maar ik schrok van Maartens situatie. Daardoor wist ik wel wat ik tijdens zijn Elfstedentocht kon verwachten.”

Hij wilde niet meer

“Bij de start op 18 augustus ging Maarten ervan uit dat de tweede nacht het dieptepunt zou worden. Dan zou hij mij nodig hebben om hem aan te sporen verder te gaan. De eerste nacht ging ik dus slapen, maar ik werd wakker gemaakt; Maarten zat op de kant en wilde niet meer verder. Hij was somber, dacht dat hij de afstand niet ging halen in de geplande drie dagen en had spierpijn. ‘Ik wil niet langer lijden, Daisy’, zei hij. Dat kwam binnen. Ik heb hem op het vlot in dat krappe tentje een knuffel gegeven, maar ik moest hem ook weer loslaten en hem het water in praten. Ik wist niet of het me zou lukken, Maarten is een sterke persoonlijkheid. Maar ik bleek over meer overredingskracht te beschikken dan ik had dacht. Eerst heb ik zijn lijden erkend, ik zei dat het inderdaad een koude, zware, lange tocht was. Vervolgens vertelde ik hem dat er gigantisch veel geld binnenkwam voor kankeronderzoek. Ik zei: ‘Als je nu stopt, ben je niks meer waard voor de kankerpatiënt. Dan stopt de geldstroom. Je moet door.’ Dat was het verschrikkelijkste dat ik ooit heb gedaan, want ik zag hem creperen. Hij brak, ik ook, we hebben samen gehuild. Hij is verder gezwommen nadat ik hem had beloofd dat hij er wel een jaar over mocht doen om Leeuwarden te halen, en dat hij alles zou krijgen wat hij wilde. Vroeg hij drie uur later om pizza met champignons! Het was zondagochtend, we waren net voor Bolsward, dus ik dacht: 'lekker gast, waar haal ik die nu vandaan?' Maar dankzij onze vrijwilligers en social media werden er korte tijd later maar liefst twaalf pizza’s bezorgd. Geweldig."

Oververmoeid

"Na 55 uur, op 163 kilometer, moest Maarten opgeven. Hij kon niet meer, hij had alles gegeven, het was klaar. We zijn met de ambulance naar het ziekenhuis gegaan. Uit zijn bloedwaarden bleek dat het goed met hem ging, hij was alleen uitgeput. Na een paar uur slaap zijn we naar Leeuwarden gegaan, waar bekend werd gemaakt hoeveel geld er was ingezameld. We stonden op een podium, die mensenmassa, het was bizar. Helemaal voor Maarten, die had zich tijdens het zwemmen niet gerealiseerd dat het publiek soms vier rijen dik langs de waterkant stond.”

Soort bevalling

“Dat de zwemtocht zoveel geld voor kankeronderzoek heeft opgeleverd is fantastisch. Maar ik heb mijn man, de vader van mijn kinderen, het afgelopen jaar nauwelijks gezien. Voor de tocht werd hij volledig in beslag genomen door de voorbereidingen, daarna had hij tijd nodig om mentaal te herstellen. Hij kon twee maanden weinig prikkels verdragen. Sinds de herfstvakantie is de situatie grotendeels genormaliseerd. Voor het eerst waren we als gezin weer echt samen."

Wereldreis

"Nu Maarten weer ruimte in zijn hoofd heeft, wil ik die graag vullen met mijn doel, haha. Ik zou heel graag samen met hem en onze dochters een wereldreis maken. Het is een wens die ik twee jaar geleden al heb uitgesproken tegenover Maarten en onlangs heb ik die wens herhaald. Een reactie heb ik nog niet gekregen. Maarten moet bewerkt worden, wil hij met ermee instemmen. Hij is nogal een huismus. De geboorte van onze kindjes is onze mooiste ervaring, maar deze zwemtocht is onze meest intense ervaring samen. Het was een soort bevalling voor Maarten, en hij heeft er meer en langer voor moeten lijden dan ik tijdens mijn bevallingen.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interviews: Astrid Theunissen. Fotografie: Ester Gebuis

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden