null Beeld

PREMIUM

De Dag Nadat 09 – Mijn hotel failliet ging door corona

De agenda van het hotel van Jantiene stond vol met reserveringen en de omzetcijfers waren torenhoog. Toch ging hotel Stroom failliet door de coronacrisis.

Jantiene (49): “Onrustig loop ik door mijn huis, ik weet niet goed wat ik moet doen. Ik zou druk aan het werk moeten zijn in Stroom, mijn Rotterdamse boetiekhotel. Maar ik heb mijn droom eigenhandig de nek omgedraaid, zelf het faillissement aangevraagd, ik kón niet anders. Toen mijn vader twee jaar geleden stierf, had ik ook dit onwerkelijke, mistige gevoel in de dagen erna: met mijn ziel onder mijn arm.

Topjaar

Ik kijk naar buiten, het is prachtig weer. Normaal gesproken zou het hartstikke druk zijn op een dag als deze. Dit jaar zou een topjaar worden voor Stroom. De eerste maanden draaiden we de hoogste omzet in jaren en de agenda stond al vol met bruiloften, evenementen en allerlei activiteiten rondom het Eurovisie Songfestival. Ik denk aan zeven jaar geleden, toen ik het hotel overnam met mijn compagnon Edwin. In die paar jaar hebben we er weer een fantastische plek van weten te maken, met feesten op het dakterras en naast het restaurant ook een bakkerij en verswinkel.

Ik had al veel ervaring als manager in de hotellerie, maar een eigen hotel opbouwen en runnen was iets wat ik al jaren wilde. Het was hard werken, zeker zestig uur per week, maar ik vond het zó leuk. Financieel ging het goed, het geld klotste niet tegen de plinten, maar ik had elk jaar een bescheiden winst die ik weer investeerde in het hotel. En toen kwam corona…

Wonder

’s Middags, als ik in mijn tuin zit met een kop thee, kijk ik uit over de weilanden met paarden en koeien. Opnieuw krijg ik tranen in mijn ogen als ik denk aan gisteren, toen ik mijn team moest vertellen dat we failliet zijn, misschien wel het moeilijkste wat ik ooit heb moeten doen. Iedereen was net zo emotioneel en verslagen als ik. Nu voel ik me behalve doodmoe en verdrietig ook opgelucht. Al drie weken wist ik dat het faillissement eraan zat te komen, maar tot het laatste moment dacht ik: misschien gebeurt er nog een wonder. Dat gebeurde natuurlijk niet. Ik weet dat ik de verstandigste beslissing heb genomen. Een sterke ondernemersbeslissing ook, ik ben niet ten koste van alles doorgegaan en ik heb de schade kunnen beperken. Mijn spaargeld, mijn pensioen, is weg en dat vind ik heel erg, maar gelukkig heb ik verder geen schulden.

Familie

Ik denk aan mijn vader, ik mis hem. Ik besprak altijd alles met hem. Mijn moeder heeft alzheimer, met haar kan ik niet meer praten zoals vroeger. Een gezin heb ik niet, mijn team in Stroom voelt als mijn familie. Gelukkig heb ik geweldige vriendinnen die ik een voor een bel, ik voel me enorm gesteund door hen. Ik denk aan die dag in maart, toen Nederland te horen kreeg dat we in een intelligente lockdown gingen. Die dag sloot ik de deur van Stroom achter me en dacht: dit voelt alsof het voor altijd is. Een paar dagen later kwam er een enorme vechtlust in me naar boven, we gingen hierdoorheen komen met elkaar. We maakten afhaalmenu’s en openden een pop-upwinkel met streekproducten. Onze hotelkamers boden we tegen kostprijs aan zorgpersoneel van het nabijgelegen Erasmus MC aan onder het motto: helpen waar je helpen kunt. Maar al snel kreeg ik in de gaten dat deze crisis veel langer ging duren dan de drie weken waar we eerst van uitgingen.

Berekeningen

Zonder inkomsten waren de vaste lasten wel heel hoog, waarvan de huur van het pand veruit de grootste kostenpost was. De verhuurder wilde ons op geen enkele manier tegemoetkomen en de overheidssteun was een druppel op een gloeiende plaat. Ik bleef maar berekeningen maken, maar wat ik ook deed, ik kwam telkens uit op groot verlies.

Tegen de avond komt mijn lieve vriendin Nienke langs met twee flessen rosé. Tot laat zitten we met elkaar te praten. We huilen en we lachen gelukkig ook. Nienke vertelt me keer op keer hoe trots ze op me is en hoe sterk ze mijn beslissing vindt. Dat helpt. Langzaam zien we het donker worden, tot de wolkeloze hemel bezaaid is met eindeloos veel sterren.”

Lees hier het vervolg van dit verhaal.

Interview: Krista Izelaar. Beeld: Shutterstock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden