null Beeld

PREMIUM

De Dag Nadat 15 – Mijn computer werd gehackt

Yvon (45): “Voor de 3e keer die ochtend open ik de app van mijn bank. Weer check ik of er niet ineens grote bedragen zijn afgeschreven. Het is inmiddels 11 uur en ik heb nog steeds niets gedaan. Onrustig sta ik op van onze keukentafel en loop ik naar het koffiezetapparaat voor nog een kop koffie."

Ik moet nodig aan het werk – ik ben freelancer en er moet een deadline worden gehaald – maar eigenlijk durf ik de computer niet aan te zetten. Ik denk terug aan het bizarre voorval van gisteravond. Toen ik thuiskwam vertelde mijn zoon Max van 11 dat er een leuke update was van een computerspel dat hij altijd op mijn laptop speelde. ‘Waarom doe je die update dan nu niet even? Ik ga koken, dan kun jij nog even op mijn laptop’, stelde ik voor.

Blij logde Max in en ging aan de slag. Terwijl ik aardappels stond te schillen, keek hij ineens verschrikt op: ‘Mama, de laptop is gehackt!’ Ik liep naar hem toe en zag een groot blauw scherm met daarop in koeienletters: ‘Uw computer is gehackt! Negeer deze belangrijke waarschuwing niet! Voorkom grote schade aan uw netwerk en bel Microsoft zo snel mogelijk’, met daarbij een telefoonnummer. Ik probeerde het scherm weg te klikken, maar wat ik ook deed, er gebeurde niets. Ik raakte in paniek: morgen had ik een belangrijke deadline, wat als ik mijn computer niet kon gebruiken? Ik maakte een foto van mijn blauwe beeldscherm met de waarschuwingstekst en appte de foto naar mijn man Jeroen, die die avond niet thuis zou komen vanwege een personeelsfeest. ‘Kijk, ik krijg ineens deze melding op mijn computer, wat moet ik nu doen?’, typte ik bij de foto. Weer dacht ik aan de deadline die ik morgen moest halen, en ik toetste het telefoonnummer van Microsoft, dat groot op mijn beeldscherm stond, in.

Aarzelend zet ik dan toch mijn laptop aan en ga naar mijn virusscanner. Ik klik op ‘nu scannen’ en hij begint te draaien. ‘Geen bijzonderheden gevonden’ lees ik opgelucht. Ik scroll door mijn bestanden op zoek naar vertrouwelijke documenten die mogelijk gehackt kunnen zijn en kom allerlei financiële jaarverslagen tegen. O nee, zou een hacker dit nu ook kunnen inzien? Ik krijg hier een heel naar gevoel van. Toen ik gister dat telefoonnummer belde, kreeg ik een man aan de lijn waarvan ik de naam niet goed verstond, maar ik stak meteen van wal met mijn verhaal. Hij stelde me gerust en zei dat we dit probleem samen zouden oplossen. Hij vroeg me op de knop met het Microsoft-icoontje op mijn toetsenbord te drukken en een bepaalde code in te voeren. Ik moest iets opslaan en hem toestemming geven om in mijn computer mee te kijken. Ik drukte op ‘ja’, blij dat ik zo snel en adequaat geholpen werd. Max’ telefoon ging en hij nam op. Het was mijn man Jeroen hoorde ik luid en duidelijk – waarom hebben die kinderen hun telefoon toch altijd standaard op de luidspreker staan? Jeroen had mijn appje gelezen en vroeg meteen aan Max waar ik was, waarop Max hem uitlegde dat ik met iemand van Microsoft aan de telefoon zat. ‘Wát?! Met wie zit mama aan de telefoon? Yvon, doe niet zo stom!’, schreeuwde Jeroen uit mijn zoons telefoon. Er verscheen een code op mijn laptopscherm die ik aan de man aan de andere kant van de lijn moest doorgeven. Maar Jeroen tetterde er doorheen: ‘Yvon, zet je internet uit, wat ben je aan het doen?!’ Ik aarzelde en legde mijn eigen telefoon even neer, de man die ik aan de lijn had, hoorde dit lawaai ongetwijfeld ook. Ik nam de telefoon van Max over en zette voor de zekerheid even de internetverbinding van mijn computer uit. ‘Yvon, natuurlijk is dit niet iemand van Microsoft, die zullen je nooit op die manier benaderen. Zet je laptop onmiddellijk uit!’ Ik schrok, drukte de man die ik aan de telefoon had weg en probeerde ondertussen de laptop uit te krijgen. Hij was iets aan het downloaden waardoor dat niet lukte. Langzaam drong tot me door dat ik helemaal niet had gebeld met een helpdesk van Microsoft, maar met een oplichter die mijn computer was binnengedrongen. Nee, die ik met mijn domme kop zelf had láten binnendringen in mijn computer.

Nadat ik allerlei persoonlijke documenten heb verwijderd die financiële gegevens bevatten, begin ik toch maar aan mijn werkopdracht. Tot mijn verbazing kan ik me redelijk goed concentreren en wanneer Max om 3 uur uit school komt, ben ik klaar met mijn werk. Maar het onrustige gevoel dat er privégegevens in verkeerde handen kunnen zijn gevallen, blijft de rest van de dag bij me.”

Tekst: Ingrid Douma. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden