null Beeld

De Dag Nadat 46 – Mijn dochter drugs had gebruikt

Lilian (53): “Hoe zou het met Julia zijn, is het eerste wat ik me afvraag als ik mijn ogen opendoe. Dat ik toch nog in slaap ben gevallen verbaast me. Gelukkig was het geen hersenbloeding, bedenk ik grimmig. Gek van ongerustheid was ik, toen mijn dochter Julia in een ambulance werd afgevoerd naar het ziekenhuis.

Jochem is al naar zijn werk, Berend ligt nog in bed. Eerst Julia maar eens een appje sturen. ‘Hoe is het met je? Heb je nog een beetje kunnen slapen?’ tik ik in. Verder niets. Ik ben nog steeds boos. Op haar, maar ook op mezelf. Ik voel me zo dom. Natuurlijk had ze wél iets geslikt of genomen. Natuurlijk had ze geen hersenbloeding. Terwijl ik een boterham eet, probeer ik wijs te worden uit mijn gevoelens. Ik ben boos en ongerust, maar bovenal teleurgesteld. Dat mijn oudste kind, mijn volwassen dochter van 23, gewoon keihard heeft gelogen gisteravond toen ik haar meerdere malen vroeg of ze echt niets had genomen, gesnoven of gedronken. Steeds was het antwoord ‘nee’.

Raar gedrag

Ik check m’n agenda. Oeps, de kapper. Totaal vergeten, wat stom. Gelukkig ga ik het nog redden. Een kwartier later zit ik in de kappersstoel en terwijl er folies in mijn haar worden gezet, denk ik terug aan het moment dat ik Julia ophaalde bij haar vriendin. Die was jarig, maar vanwege corona waren alleen haar ouders en Julia er. Niet echt een setting om een pilletje van het een of ander te nemen. Omdat Julia’s vriendin bij ons in de buurt woont, zou Julia vanavond bij ons blijven eten. Ik pikte haar bij haar vriendin op en we reden naar huis. Daar deden we nog een kaartspelletje – toen gedroeg ze zich al raar, bedenk ik nu. Ze bleef maar over haar schouder kijken en kusjes in de lucht geven. Nu snap ik ook waarom ze maar niet kwam toen ik haar riep voor het avondeten. Na zes keer roepen – haar broer zat allang aan tafel – beende ik uiteindelijk geïrriteerd naar haar toe en zei dat ze nú moest komen. Eenmaal aan tafel ging het mis. Ze begon wild met haar armen te zwaaien, kraamde allemaal onzin uit en toen ik helemaal geen contact meer met haar kreeg, werd ik vreselijk ongerust. Had ze een hersenbloeding, wat was dit?! ‘Je moet nu 112 bellen mam’, zei Berend.

Schaamte

De wekker die afgaat, onderbreekt mijn gedachten. Mijn haarkleur wordt gecontroleerd, de verf moet nog wat langer blijven zitten. Terwijl de kapster wegloopt, denk ik met het schaamrood op mijn kaken terug aan de scène die Julia schopte toen de ambulancebroeders kwamen. Verschrikkelijk. Ze heeft ze gewoon uitgescholden. Je leest erover, veroordeelt de mensen die zich zo misdragen en dan doet je eigen dochter precies hetzelfde. ‘We maken het wel erger mee hoor, mevrouw’, zei een van hen troostend. Inmiddels was ook Jochem gearriveerd en omdat hij nog iets van contact met Julia leek te krijgen, besloten we dat hij meeging in de ambulance. Na het avondeten praten Jochem en ik eindelijk na over gisteren. Omdat ik hen pas tegen middernacht kon ophalen uit het ziekenhuis, was het daar niet meer van gekomen. Het liefst had ik Julia bij ons thuis laten slapen, maar ze wilde per se naar haar eigen woning: de katten konden écht niet alleen gelaten worden. Jaja, alsof we dat geloofden. Jochem vertelt dat hij zich gisteren echt schaamde voor Julia. Dat raakt me, want Jochem geneert zich werkelijk nooit ergens voor. Hij vraagt of ik al iets van Julia heb gehoord en ik laat haar appje zien met het luchtige ‘ja hoor, alles goed’ op mijn vraag hoe het met haar gaat. Geen ‘sorry pap en mam, dat ik jullie zo heb laten schrikken’, niets. En opnieuw denk ik aan wat ik ook gisteravond in bed al bedacht: kleine meisjes worden groot. Ze is mijn kind, maar ze is volwassen. Het is háár leven. Ik moet haar loslaten. En hopen dat ze geen al te domme dingen meer doet.”

Lees hier het Vervolg van de Dag Nadat >

Interview: Christien Jansen. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden