null Beeld

De Dag Nadat Vervolg 40 – Ik wakker werd op de intensive care

Lenie (69): “Mijn ontslag uit het ziekenhuis betekende het begin van een tijdrovend revalidatietraject: ik heb nog een lange weg te gaan.”

Lees hier het begin van de Dag Nadat >

“Wat begon met hoesten en koorts, ontaardde binnen de kortste keren in een ziekenhuisopname en een coma: ik was besmet met corona. Na bijna drie weken in slaap te zijn gehouden, maakten de artsen me wakker. Maar pas een paar dagen later, op de corona-afdeling, kwam het besef van wat er allemaal gebeurd was. Zielsgelukkig was ik om mijn man Fred weer in mijn armen te kunnen sluiten. Dat mocht eigenlijk niet, maar na al die voor hem zenuwslopende weken konden we het niet laten. Niet alleen ik, ook híj was zeven kilo afgevallen. Puur van de spanning. Wat hebben we veel gehuild in die dagen. Het was zó emotioneel wat we meemaakten, haast niet te verwerken.

Zware weken

Ook fysiek had ik een flinke jas uitgedaan. Zonder zuurstoffles kon ik niet en als ze me rechtop op het randje van mijn bed zetten, viel ik om als een duikelaartje. De start van een lang traject, dat tot op de dag van vandaag voortduurt. In het revalidatiecentrum – waar ik nog tweeënhalve week heb gelegen – had ik een dagtaak aan het werken aan mijn herstel. Het was een drukte van belang aan mijn bed: een fysiotherapeut, een ergotherapeut, een maatschappelijk werker, een psychiater. Naast werken aan lichamelijk herstel is de emotionele verwerking heel belangrijk. Het waren zware weken, ook omdat Fred maar één keer in de week een uur op visite mocht komen.

Vooruitgang

Voor de eerste periode dat ik weer thuis was, nam mijn man mantelzorgverlof op. Ontzettend lief en fijn dat hij zo voor me klaarstond. Ook alle specialisten die we ontmoetten ben ik dankbaar, zowel in het Amphia Ziekenhuis als in Revant, medisch specialistische revalidatie, het revalidatiecentrum. Ik waardeer ze niet alleen om het goed uitoefenen van hun vak, maar ook om hun menselijke kant. Echt fantastisch. Nu kan ik lopen. Weliswaar achter een rollator, maar ik kán lopen. Twee keer in de week ben ik nog in het revalidatiecentrum te vinden, voor fysio- en ergotherapie. Het is nog niet je van het; mijn evenwicht is verstoord en foto’s toonden aan dat mijn longen nog troebel zijn. Maar al gaat het langzaam: ik boek vooruitgang.

Tot overmaat van ramp kwam hier nog een operatie aan borstkanker bovenop. Die stond eigenlijk voor begin maart gepland, maar was uitgesteld omdat het ziekenhuis alle mankracht en bedden nodig had voor coronapatiënten. Een dag later kreeg ik het zelf. Die borstbesparende operatie zorgde voor een terugslag in mijn herstel, maar ik ben nog altijd van plan om álles aan te pakken om helemaal beter te worden.”

Klik hier om meer te lezen over de revalidatie van corona-patiënten.

Interview: Marloes Levie. Met dank aan Revant, medisch specialistische revalidatie. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden