null Beeld

De mooiste brief: “Ze doen alsof mijn zoontje niet meer bestaat”

Elke week de mooiste brieven, verhalen, tweets en posts in ‘In gesprek met Libelle’. Deze week Vicky over haar ongeboren zoontje. 

Online redactie Libelle

Ik koos er bewust voor alleenstaande moeder te worden. Vier kunstmatige inseminaties volgden, zonder succes. Daarom ging ik voor ICSI, met twee gezonde embryo’s als resultaat. Eentje werd ingevroren, de andere teruggeplaatst. Twee weken later kreeg ik fantastisch nieuws: ik was zwanger! Maar tijdens de echo met tien weken was de gynaecoloog niet positief. Na uitgebreid onderzoek hoorde ik dat het jongetje in mijn buik leed aan body stalk anomaly: een ernstige aandoening zonder overlevingskansen. Hij had een navelbreuk, zijn wervel was gekromd, hij had geen bekken, maar één beentje en zijn darmpjes, lever en blaas groeiden uitwendig. Ik moest beslissen of ik zijn leventje wilde stoppen of door wilde zetten terwijl hij geen schijn van kans had. Ik koos voor het eerste. De geboortekaartjes moest ik voorzien van een sterfdatum. Normaal gesproken mag je na een curettage de baby niet meer zien, maar toen ik bijkwam was het eerste wat ze tegen me zeiden: “Je mag je zoontje toch nog zien.” Zijn aandoening was duidelijk zichtbaar, maar voor mij was hij het mooiste minimensje. Nu, een maand later, zit ik volop in het verwerkingsproces. Om mij heen zegt iedereen: “Laat de moed niet zakken, zwanger worden lukt vast nog wel een keer.” Alsof mijn zoontje niet meer bestaat en ik hem zomaar moet vergeten.

Vicky

De schrijfster krijgt een mooie ketting met een vergulde Libelle-hanger, speciaal ontworpen voor de mooiste brief in Libelle.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden