null Beeld

De partner van Marina overleed onverwachts en niets was geregeld: “Een erfenis regelen is topsport”

Totaal onverwacht overleed Bertus, de levenspartner van Marina Milenković (52). Helaas was er niets op papier gezet over de erfenis en belandde ze, als executeur en voogd van zijn kinderen, in een web van financiële rompslomp. Om anderen te helpen alles te regelen wanneer een geliefde is overleden, schreef ze het boek Wat laat ik na?“Ik heb nog nooit zo’n passionele relatie gehad als met Bertus. Bij ons draaide alles om gevoel en emotie. Het was een charismatische man, een podiumbeest en muziekvirtuoos die drie instrumenten speelde en zijn geld verdiende bij het harmonieorkest van de Marinierskapel der Koninklijke Marine. Onze eerste date was via een datingbureau. We schudden elkaar de hand en er was vuurwerk – ondanks onze totaal verschillende karakters: hij was creatief en chaotisch, ik zakelijk en gestructureerd. Maar we hadden veel meegemaakt en raakten niet uitgepraat. Als het aan hem lag, sprongen we meteen in het diepe. Samenwonen, trouwen, alles erop en eraan. Dat wilde ik niet. Ik had een goede baan bij de Raad van State, een eigen bedrijf en woonde in Den Haag. Hij had net zijn vrouw verloren aan kanker en zijn leven stond op zijn kop. Eerlijk gezegd had ik weinig zin om de rol van zijn net overleden vrouw over te nemen. Ik wilde dat hij eerst zijn verantwoordelijkheid nam voor zijn kinderen en zijn leven. Daarnaast zag ik mezelf als stadsmens niet in zijn huis wonen aan een doodlopende straat in een dorp midden in de polder met nog geen 2500 inwoners. Dat latten beviel me prima.”

112 bellen

“Acht jaar lang pendelden we heen en weer tussen mijn stad en zijn dorp. Onze relatie was intens. Ik bracht wat meer structuur aan in zijn leven en hij leerde mij muziek anders te beleven. Hij hield van grappen maken en kon – ook op de meest bittere momenten van het leven – mij aan het lachen te maken. We waren een bijzonder stel. Tot die ene dinsdag in oktober 2012 alles veranderde.

Na een lesje bikram-yoga zaten we in de auto naar mijn huis. De hele avond had hij zich al anders dan gewoonlijk gedragen. Na de yogales moest ik bijvoorbeeld lang op hem wachten. Vreemd, normaal gesproken ben ik als laatste klaar. In de auto klaagde hij dat de les zo zwaar was. ‘Ik denk dat ik wat minder ga sporten’, zei hij. Zijn conditie was flink achteruitgegaan, maar meer sporten hielp niet. We reden midden op een kruising toen zijn arm ineens van het stuur viel, hij draaide een beetje met zijn hoofd. ‘Bertus, wat is er?’, vroeg ik, want ik schrok van hem. ‘Ik heb keelpijn’, antwoordde hij. Ineens zakte zijn hoofd weg terwijl hij nog aan het rijden was. Ik greep het stuur en drukte op zijn been om wat gas te geven en van de kruising af te komen. Hij was nog een beetje bij, maar ook aan het wegzakken. Ik weet niet hoe we zijn gestopt, maar slingerend wisten we de auto aan de kant van de weg te krijgen. ‘Wat is er, waar heb je pijn?’, vroeg ik angstig. Hij antwoordde niet, maar viel over me heen. Ik stapte uit de auto en wilde 112 bellen, maar onze telefoons lagen nog thuis. Een vrouw op de fiets stopte meteen en belde 112.”

Drie kwartier reanimeren

“De ambulance was er snel en Bertus werd bewusteloos afgevoerd. In de ambulance reanimeerden ze hem. Op de parkeerplaats van het ziekenhuis hielden ze even op. ‘Hij heeft een hartstilstand gekregen’, zeiden ze.

‘Hoe moet ik dat in hemelsnaam zijn kinderen vertellen!’, schreeuwde ik. ‘Eerst hun moeder, nu hun vader.’ De ambulancebroeder keek me aan, zei wat in zijn portofoon en ineens kwamen tientallen mensen aanrennen. Bertus werd naar binnen gereden en aan allerlei apparatuur gelegd. Ze reanimeerden hem nog drie kwartier terwijl de politie zijn twee kinderen en zijn broer en zus ging halen. Eerst dacht ik nog: het komt goed. Maar de laatste vijftien minuten keken de artsen meer naar mij dan naar hem. Ik voelde dat het niet lukte hem terug te halen. ‘We laten je even alleen met hem’, zeiden ze nadat ze waren gestopt. ‘Roep maar als je zover bent.’ Van complete chaos was er opeens doodse stilte.

Zijn kinderen kwamen, samen met zijn broer en zus en gezamenlijke vrienden. Iedereen was compleet in shock. Urenlang brachten we in het ziekenhuis door. Uiteindelijk zaten we in de auto naar mijn huis. Zijn zoon en ik waren even alleen. Hij pakte mijn hand stevig vast. ‘Marien’, zei hij, ‘laat ons alsjeblieft niet in de steek. Wat moeten we nu?’”

Strijdlustig

“Acht jaar lang wilde ik niet in Streefkerk wonen, nu gooide ik zonder aarzelen wat kleding in een weekendtas en reed naar de polder. Bertus was pas 49 en enorm geliefd. Bij zijn begrafenis waren negen-honderd mensen. De politie moest komen om het verkeer te regelen. Zijn begrafenis was een enorme organisatie. Maar daarna begon het pas echt. Bertus had twee dingen vast laten leggen: hij had mij benoemd als executeur en – in samenspraak met zijn kinderen – als voogd. Omdat we niet waren getrouwd en de familie het proces tegenwerkte, was het voor mij lastig financiële zaken te regelen. De rekeningen stapelden zich op: de hypotheek moest worden betaald, verzekeringen, gemeentelijke belastingen, levensonderhoud, het schoolgeld van de kinderen en de contributie van de voetbalclub, zwemclub en tennisvereniging. Zijn zoon en dochter waren minderjarig en ineens niet meer verzekerd. Zijn huis in de polder bleek onverkoopbaar. Een jaar lang heb ik brandjes geblust en mijn spaarrekening stroomde leeg. Toch voelde ik me strijdlustig. Ik moest emotioneel sterk zijn voor de kinderen, die door een diep dal gingen. Ik wilde hen behoeden voor de financiële problemen die op de loer lagen als ik zou verzwakken.

Door al die chaos om me heen lukte het me niet om te rouwen. Mijn bedrijf stond stil, ik werkte nog twee dagen bij de Raad van State, voor de rest was ik er voor de kinderen. Ik wilde een stabiele factor zijn zodat hun leven zo goed als mogelijk kon blijven doorgaan. ’s Avonds ploeterde ik me door informatiestukken over erfrecht en erfbelasting. Ik rekende het vermogen van Bertus uit – dat uit een woning bestond – en betaalde de erfbelasting namens de kinderen. Ik zocht uit hoe ik zijn huis aan een investeerder kon verkopen, want ik moest een aflossingsvrije hypotheek binnen twee jaar aflossen. Ik leerde alles over hoge notariskosten en advocaten.”

Chaos

“Bertus’ dochter was elf en zijn zoon veertien jaar toen hij overleed. Ik betrok ze overal bij. Officieel moest dat ook, want ik moest als executeur verantwoording afleggen aan de erfgenamen. Ik zat met ze aan de keukentafel en vertelde dat het huis te weinig opbracht en wat de gevolgen daarvan waren. Ik overlegde de beslissingen die ik wilde nemen. Vooral zijn zoon vond dat fijn. Ik betrok hem bij alle keuzes die ik maakte.

Twee jaar lang woonden we met z’n drieën in Streefkerk. De morele steun van de gemeenschap heeft ons ontzettend geholpen in deze moeilijke tijd. Toch besloten we het huis te verkopen en naar Den Haag te gaan. We vonden een appartement waar we alle drie gelukkig mee waren. De kinderen gingen studeren en hebben hun leven weer op de rit. Toen pas had ik ruimte voor mijn verdriet en tijd om te rouwen. Ik heb mijn baan opgezegd en ben opleidingen gaan volgen tot executeur en nalatenschapsplanner. Het Nederlandse recht op dit gebied is best ingewikkeld, ik wil het inzichtelijk maken voor iedereen.

Dankzij Bertus heb ik een nieuw leven en een nieuwe missie: ik wil anderen laten nadenken over welke belangrijke familiezaken noodzakelijk zijn om te regelen rondom het levenseinde, uit liefde voor de nabestaanden. Ik heb geen eigen kinderen, maar had ze wel gewild. Door Bertus heb ik nu twee kinderen met wie ik een heel speciale band heb en aan wie ik iets waardevols wil nalaten. Uit iets verschrikkelijks is iets moois ontstaan. Maar niet zomaar, het was een hele strijd om hier te komen.”

Marina schreef na het overlijden van Bertus het boek Wat laat ik na? Hierin staat wat je kunt doen om een erfenis zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Waar is de uitvaartverzekering?

Nabestaanden lopen regelmatig duizenden euro’s mis omdat zij niet weten of hun dierbare een uitvaartverzekering heeft. Zeventig procent van de Nederlanders heeft een uitvaartverzekering en is verzekerd voor een bedrag tussen 5000 en 10.000 euro. Dat is vaak al jaren voor het overlijden met premies bij elkaar gespaard. Omdat veel uitvaartverzekeraars inmiddels zijn overgenomen of gefuseerd, is het voor families lastig te achterhalen waar iemand is verzekerd. Zo worden tienduizenden polissen niet uitbetaald en strijken verzekeraars miljoenen op.Bron: Uitvaartverzekeringwijzer.net

Checklist om bij leven te regelen

  • Rekeningen van overledenen worden geblokkeerd, dus open een gezamenlijke en/of-rekening zodat na overlijden uitvaartkosten, hypotheek, verzekeringen en andere kosten zonder problemen kunnen worden betaald.
  • Breng alle bezittingen in kaart en reserveer een financiële buffer. Deze kan een partner gebruiken om bijvoorbeeld de uitvaart of mogelijke erfbelasting te betalen.
  • Doe hetzelfde met alle administratieve en financiële zaken zoals hypotheken, erfpacht, verzekeringen, abonnementen, belastingen en inlogcodes van sociale media. Zo kan een nabestaande direct handelen. Leg een stappenplan voor de afwikkeling van de nalatenschap klaar.
  • Noteer financiële consequenties van beslissingen over de nalatenschap nog voor een notaris een testament opstelt, zo ontstaan er geen verrassingen voor nabestaanden.
  • Benoem een voogd en/of bewindvoerder voor de kinderen en executeur voor de nalatenschap. Bespreek hun verantwoordelijkheden, zodat ze niet verrast zullen zijn over de complexiteit van taken die ze gaan vervullen.
  • Leg na het overlijden van een partner meteen alle legaten en kindsdelen notarieel vast – dat krijgen de kinderen niet meteen uitgekeerd. Zo hoeven de kinderen na het overlijden geen dure professionals in te huren om dat uit te zoeken.

Bron: Wat laat ik na? Marina Milenković (alles-geregeld.nu).

Mijn geliefde is gestorven, wat nu?

Stap 1 • Bekijk of er een testament is en wie de erfgenamen zijn. Geen testament gevonden? Informeer bij het Centraal Testamentenregister in Den Haag of er iets is vastgelegd en zo ja, bij welke notaris. Is er geen testament, dan bepaalt de wet de erfgenamen.Stap 2 • Er zijn drie mogelijkheden: de erfenis aanvaarden (de bezittingen én de schulden), beneficiair aanvaarden (de schulden zijn niet voor de erfgenamen als deze hoger zijn dan de bezittingen) of de erfenis verwerpen.

Stap 3 • Alle erfgenamen zijn samen verantwoordelijk voor de afwikkeling. Vaak staat in het testament een executeur benoemd. Is dat niet zo, benoem dan zelf één erfgenaam of iemand van buitenaf die de afwikkeling op zich neemt.

Stap 4 • Is de bankrekening van de overledene geblokkeerd? Dat kan worden opgeheven door een verklaring van erfrecht aan te vragen bij een notaris. Blokkeren van een en/of-rekening is niet mogelijk.

Stap 5 • Zet abonnementen stop en zeg de huur van de woning op. Zet een koophuis te koop (of laat een van de erfgenamen de anderen uitkopen) en verdeel de inboedel. Gaat één iemand er met de sieraden of het zilver vandoor? Ken waarde toe aan de spullen, die kan in mindering worden gebracht op het erfdeel.

Stap 6 • Helaas komt de Belastingdienst ook nog om de hoek kijken. Al vrij snel ligt er een aangifteformulier voor de inkomstenbelasting (F-biljet) op de mat. Na ongeveer vier maanden volgt een aangifteformulier voor de erfbelasting.

Stap 7 • Zijn de rekeningen en de belasting betaald? Is de inboedel verdeeld en staat er nog wat op de bankrekening? Dat kan worden

verdeeld onder de erfgenamen.

Bron: erfwijzer.nl

Alle bankrekeningen verzamelen

Als erfgenaam is het makkelijk te controleren of een overledene nog ergens een bankrekening open heeft staan. De Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) heeft een loket voor slapende tegoeden: slapendetegoeden.nl.

Belastingvrij schenken

Tien procent van de ouders maakt structureel gebruik van de belastingvrije mogelijkheid om bij leven geld te schenken. Bron: Nibud

Plotseling overleden

In 2018 stierven meer dan 20.000 65+’ers aan een plotselinge dood door een beroerte, hartfalen of een val. In de leeftijdsgroep 15 tot 65 jaar stierven ruim 2700 mensen onverwacht na een verkeersongeval, een beroerte, hartstilstand of na zelf toegebracht letsel. Bron: CBS Doodsoorzakenstatistiek

Tekst: Linda Samplonius.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden