Lucinda Riley Beeld Susannah Ireland
Lucinda RileyBeeld Susannah Ireland

‘De zeven zussen’-schrijfster Lucinda Riley: “Mijn eerste huwelijk noem ik een oefenhuwelijk”

Lucinda Riley (55) veroverde de wereld met de romanserie De zeven zussen. Haar eigen leven verliep al net zo stormachtig als dat van haar personages. De Ierse schrijfster “Ik heb zelfs rollen wc-papier verkocht vanuit de kofferbak.”

Interview

Op vrijdag 11 juni heeft haar familie laten weten dat ze ‘in alle rust is overleden’.

Wie is Lucinda Riley?

Onder de naam Lucinda Edmonds schreef de Noord-Ierse Lucinda Riley acht romans. Na een pauze van tien jaar pakt ze in 2010 het schrijverschap weer op en gebruikt ze de achternaam van haar man Stephen Riley. Behalve met de De zeven zussen breekt ze ook verkooprecords met Het Italiaanse meisje en De nachtroos. Met Stephen en hun samengestelde gezin woont ze afwisselend op het platteland van Norfolk, in Ierland en Zuid-Frankrijk.

Haar allereerste roman schreef ze op bed. Dat beviel zo goed, dat Lucinda nooit meer anders wilde. De slaapkamer is haar vaste werkplek. Ook tijdens dit gesprek leunt ze – gekleed in een gebloemde jurk en met perfect gestylede lange blonde haren – tegen het gekrulde hoofdeinde van haar bed.

Vrijheid

Een paar blauwfluwelen kussens in de rug en een geweven plaid over haar benen. “Ik kan geen betere plek bedenken om aan mijn boeken te werken. Hier krijgt mijn creativiteit alle ruimte, ik ben bang dat ik stilval achter een bureau. Daar komt bij dat ik gevoelig ben voor RSI en achter het toetsenbord op de een of andere manier dyslectisch ben. De eerste versie van mijn boeken schrijf ik daarom niet, maar dicteer ik in een dictafoon. Dat geeft me zo veel vrijheid! Niet alleen in mijn hoofd, maar ook fysiek.”

Droom in duigen

Dat Lucinda uiteindelijk het schrijven ontdekt, is puur toeval. Ze komt uit een welgesteld gezin. Haar vader was veel op reis voor zijn werk, haar moeder was actrice en ze heeft nog een jongere zus, Georgia. Als jong meisje speelt Lucinda al toneelrollen, maar haar vurige droom is ballerina worden. Op haar 14de wordt ze toegelaten tot de ballet- en toneelopleiding in Londen en trekt ze in bij haar oma, een operazangeres. Twee jaar later krijgt ze een zware knieblessure en valt haar droom in duigen. Alsof het zo moet zijn, krijgt ze een rol aangeboden in een tv-serie van de BBC.

Actrice

“Van het ene moment op het andere was ik actrice. Het leek een logische stap, mijn moeder was immers ook actrice en ik genoot van het werk, maar mijn hart lag ergens anders. Achteraf gezien stapte ik per ongeluk in een trein, die vanzelf verder reed. Ik kreeg door mijn uiterlijk altijd rollen voor jonge meisjes.

Podiumangst

Rond mijn 23ste hield dat langzaam op en ging ik auditeren voor volwassen rollen. Dat was een grote omschakeling waar ik tegenop zag. Ineens moest ik mijn best doen. De druk was zo groot dat ik acuut last kreeg van podiumangst. Tijdens een auditie raakte ik in paniek en vergat ik alles wat ik had ingestudeerd. Een nachtmerrie! Omdat ik getrouwd was met een acteur, die net als ik sporadisch rollen kreeg, was het sappelen geblazen. We moesten alles aanpakken om te overleven. Op een gegeven moment stond ik rollen wc-papier te verkopen uit de achterbak van de auto.”

Een mooiere wereld

Tot overmaat van ramp werd Lucinda geveld door een hardnekkig virus waardoor ze maandenlang op bed moest liggen. “Om toch maar iets om handen te hebben, besloot ik te gaan schrijven. Ik vond het heerlijk om te doen. Ineens maakte ik me geen zorgen meer over onze penibele situatie, want zolang ik schreef, zat ik in een andere, mooiere wereld. Het verhaal vloeide als vanzelf uit mijn hoofd naar het papier. Schrijven gaf me zo veel meer voldoening dan acteren. Ik was niet langer afhankelijk van anderen, ik kon alles zelf bepalen en hoefde er zelfs de deur niet voor uit. Hoe fijn was dat!

Veelbelovend

Een vriendin las mijn enorme stapel volgeschreven vellen papier en stuurde ze naar een literair agent. Die vond het veelbelovend, maar ik moest het wel eerst uittikken. Geld voor een tekstverwerker had ik niet, dus uiteindelijk verkocht ik mijn trouwjurk om een computer te kopen. Gênant natuurlijk, maar het was een goede beslissing, want een jaar verder kreeg ik een contract voor drie boeken. Ik had eindelijk mijn roeping gevonden en werd er nog voor betaald ook. Schrijven is het mooiste en beste wat me is overkomen.”

Echtscheiding

Een gelukkiger tijd breekt aan. Op de dag waarop haar eerste roman verschijnt, ontdekt Lucinda dat ze zwanger is van haar eerste kind, Harry. Drie jaar later wordt dochter Isabella geboren. Tot eind jaren negentig is ze kostwinner en schrijft ze acht romans. Totdat haar laatste boek een flop wordt en haar uitgever de volgende boeken afzegt. Om het drama compleet te maken, draait haar huwelijk uit op een echtscheiding.

Contactadvertentie

“Ik zat in the middle of nowhere met een kleuter en een peuter. Iedereen vond dat ik iets moest ondernemen, een nieuwe liefde moest vinden. Maar er stond nog een vakantie in de agenda die mijn ex en ik vóór de scheiding hadden geboekt. We waren in redelijke harmonie uit elkaar gegaan, dus we besloten toch nog als gezin met vakantie te gaan, voor de kinderen. Vlak voor vertrek kwamen mijn zus en moeder langs voor een peptalk. De krant had toen nog de datingrubriek Eenzame harten en zij vonden dat ik daar beslist op moest reageren. Om me te overtuigen vertelde mijn zus dat zij op die manier al een paar leuke afspraakjes had gehad. Ik had geen idee dat zij zoiets deed!

Schuldgevoel

Mijn moeder steunde haar volmondig en moedigde me aan het ook te doen. Nog dezelfde dag reageerde ik op een contact-advertentie. Tijdens mijn vakantie stond Stephen op mijn voicemail en toen ik weer thuis was, belde hij weer. Ik was er totaal niet meer voor in de stemming en begon omstandig uit te leggen dat het me enorm speet, dat het eigenlijk meer een grap was. Hij reageerde gelaten. Uit een soort schuldgevoel bleef ik wat langer aan de lijn. Hoe meer we spraken, hoe aardiger ik hem vond.

21 jaar verder

Mijn ongevoelige reactie knaagde aan me. Dus schreef ik hem later die dag een mail en de volgende avond rond 22 uur belde hij weer. De volgende morgen om 6 uur hingen we pas op en zes maanden later waren we getrouwd. We zijn nu 21 jaar verder, het werkt goed tussen ons omdat we allebei onze eigen vrienden en interesses hebben gehouden. Wederzijds vertrouwen, dat is het belangrijkste in een lange relatie. Mijn eerste huwelijk noem ik nu een oefenhuwelijk.”

Energie en kracht

Stephen Riley is, behalve haar echtgenoot, sinds elf jaar ook haar literair agent. Hij had al drie kinderen, samen hebben ze er nog twee gekregen. Toen hun jongste zoon Kit naar school ging, pakte Lucinda het schrijven weer op. Romans als De orchideeëntuin en De nachtroos werden internationale bestsellers. Maar elke keer afscheid nemen van haar personages viel haar zwaar. Zo zwaar dat ze op het idee kwam een serie te schrijven, gebaseerd op de mythen en legenden over het Zevengesternte, oftewel de Plejaden. De Plejaden staan niet alleen voor zeven mythologische zussen, maar symboliseren voor Lucinda ook vrouwelijke energie en kracht.

Verhaal

“Ik schrijf intuïtief en laat me meevoeren door mijn personages. Van tevoren verdiep ik me uitgebreid in de geschiedenis, spreek ik met diverse mensen en bezoek ik de locaties uit het boek. Daarna trek ik me terug in mijn slaapkamer en laat ik het verhaal ontstaan. Als ik vertrouw op mijn gevoel, dan gebeurt het gewoon. Bij De zeven zussen voelde dat magisch, ze schreven zichzelf. Schrijven geeft me een ongelooflijke kick, die ik alleen kan vergelijken met het gevoel dat ik kreeg toen ik nog danste. Vooral het moment dat alles samenvalt in het verhaal, dat is echt zó geweldig. Daarvoor doe ik het. Als ik niet zou schrijven, zou ik niet weten wat ik mezelf moest doen.”

De zevende zus

De zevende zus verschijnt eerst in Nederland en Vlaanderen. In ons land en bij de zuiderburen gingen de boeken van Lucinda Riley ruim drie miljoen keer over de toonbank. Zeer recent heeft Riley aangekondigd dat het boek over de laatste zus toch niet het laatste boek in de reeks is.

In 2022 zal het achtste boek verschijnen, getiteld: Atlas, het verhaal van Pa Salt, over de vader van de geadopteerde zussen. Van Rileys boeken zijn er wereldwijd ruim 20 miljoen in 34 landen verkocht.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden