null Beeld

Dochter Jip (32) tegen moeder Shita (51): “Je hebt mijn jeugd verpest!”

Hecht of juist niet: de band tussen moeder & dochter is een bijzondere. Wat gebeurt er als je de tijd neemt voor een goed gesprek? Elke week praten een dochter en haar moeder over oud zeer en nieuw verdriet, over grote vreugde en dierbare momenten… Deze week dochter Jip en moeder Shita.

Jip (32) heeft een relatie met een vrouw die bijna even oud is als haar eigen moeder. Moeder Shita (51) heeft veel relaties gehad, maar nooit langer dan vier jaar. Ze is nu single.Jip: Mama, dit gesprek ga je niet leuk vinden.Shita: Haha, dat bepaal ik zelf wel hoor.Jip: Nee, echt niet. Ik ga je wat dingen vertellen die ik behoorlijk spannend vind, maar die ik al jaren als een last met me mee draag.

Shita: Waarom draag je iets zo lang mee, zo heb ik je toch niet opgevoed? Dat is dan kennelijk mislukt!

Jip: Komt-ie: je hebt mijn jeugd verpest.

En nou niet meteen reageren met een grap als: dat is een prima voedingsbodem voor mooie boeken en kunstwerken. Je weigerde altijd om volwassen te worden, en een kind kan geen kind opvoeden. Weet je nog dat ik jou betrapte toen je thuis aan het blowen was met, hoe heette je vriend toen ook alweer, Hans. Ik schrok van de stank en was bang dat je een junkie was geworden. Wist ik veel, ik was veertien. Dat Hans en jij me toen keihard uitlachten en je me daarna dwong om ook een trekje te nemen, zoiets doet een moeder toch niet?

Shita: Nee, misschien niet. Maar ik liet je wel de wereld zien. Weet je nog hoe je genoot van onze reis naar India? Terwijl andere kinderen in de klas zaten, maakte jij het echte leven met mij mee. Daar heb je ook veel van geleerd.

Jip: Ik wilde niks liever dan met leeftijdsgenootjes in de klas zitten.

Shita: Nou, tegen mij zei je wat anders.

Jip: Ik zei wat jij wilde horen!

Shita: Nee hoor, je zei wat je vond. Want je kunt me best een aantal dingen verwijten, maar niet dat je niet de vrijheid had om te zeggen wat je voelde.

Jip: Dat denk je, mam. Maar jij was mijn enige veiligheid en die wilde ik niet kwijtraken. Door jouw ogen zag ik de wereld, daar durfde ik als kind niet eens vragen bij te stellen.

Shita: Oké, maar je bent wel een onafhankelijk mens geworden dat zonder oordeel in het leven staat. Heb je dat niet een beetje aan mij te danken? Je bent nu met een vrouw die bijna twintig jaar ouder is, daar heb ik toch ook nooit iets van gezegd?

Jip: Niet direct, nee. Maar jij verpakt je mening altijd in grappen. Daarbij: heb jij je weleens afgevraagd waarom ik met Lonneke ben? Waarom ik kennelijk behoefte heb aan een vrouw die veel ouder is?

Shita: Moedercomplex zeker. Schat, ik vind het goed dat je dit soort dingen nu uitspreekt, serieus. En al is het niet fijn voor mij om te horen, ik waardeer je er des te meer om. Maar het enige wat je niet kunt verwachten, is dat je mij kunt veranderen. Dus de vraag is: hoe kunnen wij het toch fijn hebben samen, terwijl we allebei onszelf zijn?

Jip: Ik weet niet of dat kan.

Shita: Schat, ik weet dat het kan. Weet je waarom? Omdat we het al jaren hebben bewezen.

Jip: Het lijkt wel of het niet aankomt wat ik zeg.

Shita: Het komt heel erg aan, echt. En als je wil dat ik sorry zeg, doe ik dat. Wil je dat?

Jip: Ik wil dat je spijt vóelt, niet dat je het zegt.

Shita: Ik geloof niet in spijt. Ook niet omdat ik mooie herinneringen heb aan ons samen. Maar waar ik wel in geloof, is vergeving. Wil je mij vergeven, Jip?

Tekst: Elle van Rijn.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden