null Beeld

Dubbelleven: Doordeweeks op kantoor, in het weekend op het podium

Van maandag tot en met vrijdag een van negen tot vijf-baan, in 
het weekend iets totaal anders. Ruth, Eva en Rick leiden zo'n dubbelleven. Zij maakten geen keuze, maar doen het gewoon allebei.

Doordeweeks pedagogisch medewerker, in het weekend bodybuilder

Ruth van Bochove (36) werkt, is moeder van drie kinderen en daarnaast drievoudig Nederlands kampioen Bikinifitness. Haar leven is bomvol, maar zonder de sport zou ze niet kunnen. “Het is mijn redding.”

“Geregeld loop ik met een ren-je-rotknot in mijn haar door het winkelcentrum. Vanuit mijn werk doe ik boodschappen en ga daarna meteen door om de kinderen te halen. De slager zei laatst nog dat het contrast zo groot is tussen hoe ik er doordeweeks en in het weekend tijdens een wedstrijd uitzie. Hij heeft gelijk. Op het podium sta ik in bikini, zitten mijn haar en make-up top en draag ik hoge hakken, maar op mijn werk heb ik gewoon een spijkerbroek, sweater en sneakers aan. Als ik thuiskom, schiet ik altijd een roze badjas aan. Gewoon over mijn kleren, lekker comfortabel. Mensen kunnen mij uittekenen in dat ding.

“Mijn dagelijks leven is zo vol, dat ik die tijd voor mezelf echt nodig heb”

Prachtig werk

Mijn dubbelleven vind ik heerlijk. Mijn dagelijks leven met werk en gezin is zo vol, dat ik die tijd voor mezelf echt nodig heb. Het getut met mijn haar, bikini’s vol Swarovski, dat het totaal anders is, maakt het juist zo fijn. Als ik op maandag weer met mijn leerlingen op school aan de slag ga, geniet ik daar óók van. Ik werk op een school voor speciaal basisonderwijs, prachtig werk. De kinderen reageren recht vanuit het hart. Laatst ging ik lezen met een meisje dat erg teruggetrokken en verlegen was. Door haar te prijzen dat ze het hartstikke goed deed, zag ik haar opbloeien. Ze durfde me aan te kijken en dingetjes te vertellen. Magisch gewoon.

Ik begon drie jaar geleden met bodybuilden, waar bikinifitness een onderdeel van is. Vóór die tijd was ik niet zo’n supersportief type. De sportschool? Daar had ik niets te zoeken. Wél deed ik sinds een jaar aan paaldansen om in vorm te blijven. Toen ik daar een meisje sprak dat aan bodybuilding deed en haar foto zag, wilde ik dat ook. Ik vond het er zó mooi uitzien! Bij bikinifitness word je niet te breed en grof, maar wel heel gespierd. Ik ben er vrij onbezonnen aan begonnen, samen met een vriendin. We hadden géén idee hoe we het moesten aanpakken, haalden een trainings- en voedingsschema van internet en gingen aan de slag. Twee maanden na onze start deed ik mijn eerste wedstrijd. Misselijk van de zenuwen stapte ik het podium op, waar ik de vier poses aannam die bij elke wedstrijd van je worden verwacht; beide zijkanten, rug en voorkant. Dat ik vierde werd, was kicken. Om verder te komen, ging ik trainen bij de Rotterdamse sportschool Straatweg, waar coach Ron elke ochtend op mij staat te wachten. De vorm van mijn spieren moet perfect zijn. Het is een heel technisch verhaal en juist dát vind ik zo leuk. Als mijn spieren in de linker- en rechterkant van mijn lichaam symmetrisch zijn, is dat kicken. Dat trainen doe ik zo veel mogelijk onder schooltijd van de kinderen. Als ik in het weekend een paar uur weg ben, vinden mijn man en kinderen dat niet erg. Ze zijn juist trots op me.

Goede billen

Ik heb hard gewerkt om mijn lichaam in goede proporties te krijgen. En ik heb veel getraind voor goede billen. Laatst won ik een wedstrijd in Brussel, van meiden van 25. ‘Allez, jouw poep, die is bizar!’, riep iemand na die wedstrijd. Ik moest daar zo om lachen. Het zal allemaal wel. Ik vind het gewoon ontzettend leuk om te doen. Nu ik Nederlands kampioen bikinifitness ben, doe ik ook internationale wedstrijden. Zoals het WK, komend december in het Spaanse Tarragona. Er komen wedstrijden aan in Rome, Madrid en Barcelona waar ik dolgraag naartoe wil, maar het vervoer en verblijf zijn best duur. Ik zou eigenlijk een sponsor moeten zoeken, maar ja, door mijn dubbelleven heb ik daar nu net geen tijd voor.”

Instagram: @ruth_van_bochove

null Beeld

Doordeweeks vruchtbaarheidscoach, in het weekend sambadanseres

Eva van Zeeland (43) begeleidt stellen die onverklaarbaar onvruchtbaar zijn. Totaal anders dan in het weekend. Dan trekt ze haar verenkostuum aan en treedt ze op als Braziliaanse sambadanseres. “Dansen is voor mij een eerste levensbehoefte.”

“Ik was een jaar of achttien toen er sambadanseressen optraden in de bar waarin ik werkte. Ik deed aan jazzballet, maar een dans als deze had ik nog nooit gezien: de glitters, de veren, het snelle bewegen en de opzwepende muziek, dat wilde ik ook! Ik was er alleen veel te verlegen voor. Jezelf op zo’n uitdagende manier presenteren, durfde ik niet. Nu ik 43 ben, met een buik die na drie kinderen echt niet meer zo strak is als toen, treed ik sinds anderhalf jaar in het weekend op als sambadanseres. Ik ben onderdeel van een groep van tien dansers en een grote band genaamd Os Malandros. Oordoppen in – want de trommels zijn keihard – kostuum aan en gaan! Het bruist. Niet alleen ons optreden, ook in mijn lichaam. De energie die ik voel stromen als ik dans, is heerlijk.

“Waarom zou je maar één vak kiezen? Ik doe gewoon alles wat 
ik leuk vind”

Gefrustreerd

Er was een fase in mijn leven waarin ik niet zo goed in contact was met mijn lichaam. Voordat ik negen jaar geleden mijn tweeling kreeg, was ik marketingmanager. In de zakelijke wereld waarin ik werkte, was het heel normaal om je mannelijk en prestatiegericht op te stellen. Emoties tonen? Daar was geen plek voor. Mijn zachte, vrouwelijke kant laten zien? Echt niet. Dat het niet lukte om zwanger te worden, hielp ook al niet. Ik heb me nog nooit zo gefrustreerd gevoeld als toen. Ik leefde in een wereld waarin alles maakbaar was, behalve een kind. Een reden voor die uitblijvende zwangerschap werd niet gevonden. Na vijfenhalf jaar proberen en behandeling met hormonen, raakte ik in verwachting van onze tweeling. Toen ik vier jaar na hun geboorte mijn spiraaltje eruit liet halen, was ik binnen dezelfde maand zwanger. Hè? Hoe kon dit nou? Dit interesseerde me zó, dat ik de opleiding orthomoleculaire geneeskunde deed. Ik leerde dat voeding en stress veel invloed hebben. Als je zo gestrest bent als ik bijvoorbeeld was voordat mijn tweeling werd geboren, staat je lichaam te veel in de overlevingsstand. Zwanger raken is er dan echt niet bij.

Inmiddels heb ik mij hierin verder gespecialiseerd. Ik werk niet meer als marketingmanager, maar begeleid stellen met een onvervulde kinderwens. Dat is ongelooflijk fijn werk. Heel anders dan in het weekend op een podium te staan, maar het heeft ook overlap: het heeft allebei met emotie te maken. Met gevoel uiten en je kwetsbaar opstellen. Dat gebeurt in gesprekken met cliënten, maar ook als ik dans. Ik laat mezelf zien, laat me bekijken, wat heel kwetsbaar is en inmiddels helemaal oké. Zowel mijn werk als het dansen maken mij Eva. Waarom zou je maar één vak kunnen uitoefenen? Ik doe gewoon twee dingen die ik heel leuk vind.

In balans

Het dansen is voor mij een soort eerste levensbehoefte. Als jong meisje al. Ik deed jazzballet, aerobics, flamenco en buikdansen. Het was veel minder uitgelaten dat de samba, maar het gaf me een fijn gevoel om op een podium te staan. Inmiddels weet ik waar die behoefte vandaan kwam. Mijn vader verliet mij en mijn moeder toen ik twee was. Ik voelde me in de steek gelaten en niet gezien, door hem. Dus danste ik, zodat mensen wél naar mij keken. Nu ik weet waar mijn behoefte vandaan komt, ben ik meer in balans. Nog steeds vind ik het leuk om op te treden, maar niet meer per se om gezien te worden. Dansen is vrijheid, uit mijn hoofd gaan en contact maken met mijn lichaam. Dat ik mijn vrije weekenden eraan besteed, is geen punt. Ook niet voor mijn gezin. Meestal ben ik na een paar uur weer thuis. Helemaal blij en opgeladen, voel ik me dan. Het explosieve van de Braziliaanse samba maakt mij heel gelukkig.”

Hier vind je meer informatie: missnatural.nl, osmalandros.nl

null Beeld

Doordeweeks docent economie, in het weekend dj

Rick Jansen (31) staat vier dagen per week voor de klas als docent economie. De rest van de week reist hij als dj Admin de wereld over. “In beide gevallen draait het erom dat je publiek moet entertainen.”

“Doordeweeks ben ik meneer Jansen en geef ik economie aan mavo- en havoleerlingen. Na de laatste les op donderdag transformeer ik tot dj Admin en stap ik op het vliegtuig om van vrijdag tot en met zondag te draaien, overal ter wereld. Op maandagochtend ga ik van het vliegveld rechtstreeks weer naar school, waar ik mijn leerlingen vertel over het Bruto Nationaal Product, wisselkoersen en internationale handel. Voor het geld hoef ik het niet te doen, maar ik zou geen van beide banen willen missen. Ik wil de keuze niet hoeven maken voor het één of het ander. Mijn gespleten persoonlijkheid, in die twee zo heel verschillende werelden, maakt mijn leven juist waanzinnig leuk en afwisselend.

“Dj zijn is leuk, maar na drie dagen ben ik er wel weer klaar mee”

Vreemde vogel

Ik ben 31, heb nauwelijks tijd voor een sociaal leven en woon bij mijn ouders. Ik realiseer me dat het een beetje ongewoon overkomt, maar ik ben altijd iemand geweest die deed wat hij wilde en zich daarbij weinig aantrok van anderen. Een vreemde vogel, als kind was ik dat al. Mijn leeftijdsgenoten op de middelbare school vonden mij raar. Ik droeg wel eens fluorescerende kleren en was ontzettend eigenwijs. Soms kreeg ik daar vervelende opmerkingen over. Geregeld werd tegen me gezegd dat ik het niet ver zou schoppen. Nou, dat hebben ze dan mooi verkeerd gehad. Laatst draaide ik op een groot festival in Nederland. In een golfkarretje werd ik naar het podium gebracht. Onderweg naar het podium zag ik dat één van die jongens die vroeger een grote mond had prullenbakken stond te legen. Nu kijk ik op niemand neer, maar dit was toch wel een geweldig moment. Ik zag hem kijken: ‘Hij wel.’ Ik heb altijd gedacht dat mijn tijd wel zou komen. Dat het nu zover is, is het beste antwoord op al die mensen die zeiden dat ik niets waard was.

Ik begon met draaien op een verjaardagsfeestje. Niemand wilde de muziek doen. Laat mij maar, dacht ik. Het leek me wel leuk. En dat was het ook. Ik ben geen natuurtalent zoals Martin Garrix, ik heb het draaien echt moeten leren. Toen ik achttien was, mocht ik draaien in buurthuizen en op mijn 24e deed ik mijn eerste festival. Rijkelijk laat, maar ik heb het nooit gedaan om beroemd te worden. De muziek zelf vind ik niet eens zo interessant, maar het is megagaaf om te zien hoe mensen worden meegenomen in wat ik draai. Hoe ze in extase raken als ik een bepaald nummer opzet. Tijdens het Thais Nieuwjaar draaide ik in Thailand. Twintigduizend mensen uit hun dak. Dat is echt, écht heel bijzonder. En bizar ook. Als ik dj Admin ben, leef ik in een soort sprookjeswereld. Mensen vinden me leuk en willen met me op de foto. Dat is leuk voor drie dagen, maar dan ben ik er wel weer klaar mee. Dan heb ik echt zin om weer voor de klas te staan. Sommige dj’s bezwijken onder de stress, maar dat zal mij niet snel gebeuren. Het leven thuis houdt mij met beide benen op de grond.

Levensles

Van zo’n massapubliek naar een klaslokaal vol pubers lijkt een grote stap, maar dat valt reuze mee. In beide gevallen draait het erom dat je publiek moet entertainen. Als ik de lesstof niet op een aantrekkelijke manier breng, haakt iedereen af en leren ze niets. Het mooie van docent zijn is dat ik mijn leerlingen iets kan meegeven. Iets waar ze hun hele leven misschien wel iets aan hebben. Dan heb ik het niet alleen over economie, ik wil ze ook laten zien dat het mogelijk is om je dromen waar te maken. Kinderen denken zo gauw dat ze iets niet kunnen, dat ze niet goed genoeg zijn. Ik veeg daar de vloer mee aan. Als je iets wilt bereiken, kan dat ook. Gá er gewoon voor. Daar ben ik het levende bewijs van. Ik doe de dingen die ik leuk vind, op mijn manier. Ik denk niet dat er een gelukkiger mens bestaat dan ik.”

Hier vind je meer informatie: djadmin.nl

Tekst: Deborah Ligtenberg. Fotografie: Petronellanitta

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden