null Beeld

Eefje zag haar kinderen (3 en 9) een half jaar niet door corona: “Het was soms heel eenzaam”

Sinds 2014 werkt Eefje Rammeloo (40) in Shanghai als correspondent voor diverse kranten en tijdschriften. Samen met haar man en 2 kinderen woont ze sindsdien in de miljoenenstad. Toen het virus zich begin dit jaar in China in een razend tempo verspreidde, besloten Eefje en haar man dat het voor de kinderen beter was om met hun vader terug naar Nederland te gaan. 

Kim van Weering

Eefje bleef voor haar werk achter aan de andere kant van de wereld en moest haar gezin een half jaar missen.

"Op 17 februari heb ik ze op het vliegveld uitgezwaaid, met het idee ze na enkele weken weer te zien. Dat werden bijna 6 maanden", vertelt Eefje, die sinds een week voor even terug is in Nederland.

Stad op slot

Eefje: "In januari nam China hele harde maatregelen tegen het virus. De scholen en nagenoeg alle openbare gelegenheden sloten toen hun deuren. Alles was dicht - op de supermarkt na." Inwoners van Shanghai konden in die tijd eigenlijk niks meer doen. Je mocht wel naar buiten, maar zelfs de parken waren dicht. En onder de Chinezen heerste enorme angst. Iedereen bleef binnen.

De correspondent en haar man besloten dat het voor de kinderen beter was om naar Nederland te keren. "We hoopten dat ze naar school konden gaan en niet zoveel binnen hoefden te zitten als in China", gaat Eefje verder. In februari nam Eefje afscheid van haar man en kinderen. Voor haar dochters verjaardag op 4 april zou ze haar gezin achterna vliegen. Maar toen sloot China op 28 maart de grenzen...

Langer dan gedacht

"Dat betekende dat ik het land wel uit, maar vervolgens niet meer in zou komen. Daarbij vertrokken er amper vliegtuigen en voor de vluchten die wél gingen, waren de tickets peperduur. Ik bleef in Shanghai om te schrijven over alles wat er in China gebeurde en hoopte snel na alle ellende rondom het virus mijn gezin achterna te vliegen. Maar ik had niet gedacht dat het zó lang zou duren voordat ik ze weer zou zien."

Die maanden zonder haar gezin waren soms best eenzaam voor Eefje. Haar hele gezinsleven en sociale netwerk waren weggevallen. Gelukkig had ze een fijn kantoor met leuke collega's en zag ze haar gezin dagelijks door te videobellen. "Al is dat natuurlijk heel anders dan dat je echt bij elkaar bent. Een 3-jarige communiceert vooral in knuffels. Dan is het soms best lastig praten. En de kinderen hadden het in Nederland zo naar hun zin, dat ze regelmatig te druk aan het spelen waren als ik met ze wilde bellen."

Emotioneel weerzien

Begin augustus kon Eefje haar zoontje (3), dochter (9) en man eindelijk weer in de armen sluiten. Ze vloog 'op de gok', want de grenzen van China zijn nog altijd dicht. Maar het was de hoogste tijd om haar gezin na al die maanden weer te zien. Eefje: "Het weerzien was emotioneel en best wel spannend. Ik had tenslotte een half jaar niet meer in mijn voorheen zo normale moederrol gezeten. De kinderen zijn zó gegroeid - mijn zoontje praat ineens in Nederlandse volzinnen en maakt grapjes met zijn zus."

Inmiddels is het gezin ruim een week samen, al is het voor de kinderen soms ook nog even wennen dat hun moeder er weer is. "Ze noemen me per ongeluk wel eens 'oma'", lacht Eefje,

Verhalen maken

Begin september staat de terugvlucht naar Shanghai voor Eefje gepland. Al houdt ze er rekening mee dat ook die vlucht gecanceld wordt. Of ze met goede zin straks weer die kant op gaat? "Zeker, ik vind mijn werk heel erg leuk. Ik heb zin om weer mooie verhalen te maken. Al krijg ik ook wel een beetje buikpijn bij het idee. Want dan kan ik mijn kinderen wéér zo lang niet knuffelen..."

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: eigen foto Eefje Rammeloo

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden