null Beeld

Elize: “Ik steunde haar niet, ik kwam met verhalen over wonderbaarlijke genezingen”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend. Elize (36) vertelt over haar beste vriendin die is overleden. 

“Mijn beste vriendin… het zijn maar 3 gewone woorden, maar voor mij betekenden ze alles. Met mijn beste vriendin deelde ik mijn kinderjaren – buurmeisjes die zomerdagen in de zandbak of in het badje in de achtertuin doorbrachten. Die samen met onze moeders voor het eerst naar de kleuterschool gingen en later naar de basisschool en naar dezelfde middelbare school. Daarna gingen we ieder een andere kant op. Zij ging diergeneeskunde studeren en ik werd tandartsassistente. Maar we bleven beste vriendinnen en zochten elkaar zo vaak mogelijk op.

Ik denk niet dat er veel was dat we niet van elkaar wisten. Onze liefdes, de teleurstellingen, de grote liefde die uiteindelijk kwam. Ik getuige bij haar huwelijk, zij bij het mijne. We woonden in verschillende steden, dus elkaar opzoeken werd minder, zeker toen we kinderen kregen en er in combinatie werk en moederschap weinig tijd overbleef. Maar we appten en belden nog steeds en deelden alles.

Toen werd ze ziek. En op een dag, toen ik bij haar op bezoek was, vertelde ze dat de vooruitzichten slecht waren – of liever gezegd, dat er geen vooruitzichten meer waren behalve op een einde dat niet lang meer op zich zou laten wachten.

In plaats van haar te steunen, kwam ik met verhalen over wonderbaarlijke genezingen, over hoeveel mensen nog jaren en jaren leefden nadat hun het slechte nieuws was verteld. Ze luisterde, maar we wisten allebei dat er geen wonder zou gebeuren, ik zag het aan haar ogen, ik hoorde het aan haar stem.

Het einde kwam dan ook, nog sneller dan verwacht. We namen afscheid, ik in tranen, zij troostend. En nu is ze er niet meer, en ik heb nooit geweten dat iemand zo veel leegte achter kan laten. Ja, ik rouw en dat zal ik nog heel lang doen, omdat een stuk van mijn jeugd en mijn leven samen met haar verdwenen is. Omdat ik mijn herinneringen met niemand meer kan delen. Omdat zij er niet meer is. Mijn beste vriendin.”

Interview: Tineke Beishuizen. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden