null Beeld

Erica Terpstra neemt afscheid: haar laatste column

Ze heeft de nodige levenservaring en deelt graag haar visie op een probleem. Erica Terpstra (76) beantwoordt vragen van lezeressen.

Lieve lezeressen,

Afgelopen jaar werd me door de Libelle-redactie gevraagd of ik het leuk zou vinden tijdelijk voor Libelle te schrijven. Ik schreef het al in mijn eerste bijdrage: als ik voor iets nieuws word gevraagd, zeg ik meestal onmiddellijk ja! Spannend, zo’n nieuw avontuur waarin ik als een soort Lieve Lita antwoord mocht geven op kleine en grote levensvragen van lezeressen.

Ik heb mijn best gedaan om alle vragenstellers zo goed mogelijk op weg te helpen. Met respect voor het probleem en – als het gepast was – ook met een beetje humor. Lies bijvoorbeeld, die haar man niet maar niet van de bank kreeg terwijl hij vroeger zo graag voor vrienden kookte. Ik adviseerde haar om zélf een paar leuke avonden te organiseren en hem er stukje bij beetje bij te betrekken. Hopelijk heeft haar man zijn passie hierdoor weer teruggevonden.

En dan Tina, haar vriendinnen konden het over niets anders dan de kleinkinderen hebben. Mijn tip: introduceer ‘het rondje’ in de groep. Iedereen krijgt om de beurt, verplicht, het woord en vertelt in een paar minuten wat zij op het hart heeft en met haar vriendinnen wil delen. Nu maar hopen dat Tina inmiddels heerlijke, diverse gesprekken voert.

Ik ben blij met alle reacties op mijn adviezen, die ik stuk voor stuk persoonlijk heb beantwoord. Meestal waren de briefschrijfsters het met me eens, een enkele keer deelden zij een aanvullende of tegengestelde mening. Dank jullie wel, daar heb ik dan weer van geleerd!

Vaak wordt me gevraagd wat ik in het leven nu écht belangrijk vind. In deze laatste column ga ik een poging doen die vraag te beantwoorden. Op een markt in Sri Lanka kreeg ik eens een blauwe banaan aangeboden. Blauw, dat geloof je toch niet! Maar toen ik ‘m pelde, bleek hij vanbinnen dezelfde kleur en smaak te hebben als de gele variant. Hierin zit voor mij een mooie symboliek: we zien er van buiten misschien anders uit, vanbinnen zijn we allemaal gelijk.

Lieve lezeressen, toon compassie. We hebben het allemaal weleens moeilijk en weten hoe fijn het dan is als een ander voor je klaarstaat. En geluk? Dat wordt alleen maar groter als je het deelt. Ik wens u dan ook heel veel geluk, liefde en compassie toe.

Veel liefs,

Erica

Fotografie: Petronellanitta

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden