null Beeld

Even bellen met… ic-buddy Marjon: “Fantastisch om iets voor het zorgpersoneel te betekenen”

Van theatermaker naar buddy op de intensive care. Door de coronacrisis zat theatermaakster Marjon Moed (34) in maart zonder werk. Nu steekt ze de handen uit de mouwen als ic-buddy. 

Demi Schoenmakers

Normaal gesproken is Marjon vooral in het theater te vinden, maar door corona zijn al haar voorstellingen afgelast. Thuiszitten is niks voor Marjon, dus zocht ze iets nieuws.

Theaters zijn leeg, de horeca is dicht en de zorg draait overuren. Marjon wil helpen waar ze kan, dus kwam ze via een collega achter het ic-buddy traject en nu werkt ze sinds een aantal weken als buddy op de corona intensive care, OK en SEH in het Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein.

Waarom ben je geswitcht?

"De coronacrisis is ook een zorgcrisis. Ik heb misschien geen opleiding, maar wel 2 handen. Bovendien heb ik vroeger een bijbaantje als voedingsassistente gehad, waardoor ik wel al wat ervaring had met werken in het ziekenhuis. Het leek mij fantastisch om iets voor het zorgpersoneel te kunnen betekenen. In plaats van thuis zitten, kan ik me beter nuttig maken."

Wat houdt het precies in om ic-buddy te zijn tijdens de coronacrisis?

"Als buddy doe je allerlei hand- en spandiensten om het verplegend personeel te ontlasten, zodat zij zich maximaal kunnen richten op de taken waar zij voor geschoold zijn. Wij buddy's zorgen ervoor dat zij veilig worden in- en uitgesluisd op de Covid-afdeling en springen op de step om bijvoorbeeld bloedbuisjes naar het lab te brengen. Daarnaast zorgen we ervoor dat alle materialen die ze nodig hebben, gedesinfecteerd zijn en op de juiste tijd en plek klaarliggen. We testen de zorgmedewerkers op corona en we helpen met ontvangen van bezoek."

Wat vind je zo goed aan het ic-buddy traject?

"Waar ik zo enthousiast over ben is dat je zonder zorgopleiding toch je steentje kan bijdragen. Er zitten veel zzp'ers in ons team: stewardessen, horecamedewerkers, mensen uit de cultuursector en studenten. Het leuke is dat de kwaliteiten van deze mensen goed inzetbaar zijn in de zorg: de horecatijgers brengen bloed rond in plaats van bier, de stewardessen werken met patiënten in plaats van passagiers en ik ga van cultuur naar corona, maar ik zing nog steeds de hele dag en krijg volop nieuwe ideeën van mijn werk in de zorg."

Hoe is het om nu te werken in zorg?

"Het is heel bijzonder om mee te maken. We werken altijd onder toezicht van de specialisten, dus dat is heel leerzaam. Ook voel ik me misschien nog wel veiliger op de corona-afdeling dan in dagelijkse leven. De kans op besmetting is altijd aanwezig, maar in het ziekenhuis werken we volgens hele strakke protocollen. Daar voel ik me heel veilig."

Wat merk je nu op de afdelingen van de 2e golf? Is iedereen rustig of zijn mensen bang?

"De omstandigheden zijn natuurlijk niet ideaal. Je werkt urenlang in dikke, warme pakken en maakt lange dagen. Bovendien zorgt de 2e golf ervoor dat er steeds meer coronapatiënten binnenstromen en het weer drukker wordt op de afdeling. Je merkt dat het zorgpersoneel soms wel bang is voor de toekomst, maar waar ik altijd zo van sta te kijken is hoe toegewijd alle zorgmedewerkers zijn. Het is één groot team, ze doen het samen en ze staan altijd voor elkaar klaar. Dat vind ik heel inspirerend. Daar kunnen we allemaal wat van leren."

Wat heeft het meeste indruk op je gemaakt?

"Wij hebben zelf weinig contact met patiënten, maar je krijgt natuurlijk wel het een en ander mee van het zorgpersoneel. Er mag bijvoorbeeld maar weinig bezoek langskomen en als er dan 9 man voor de deur staat, is het voor de verpleegkundige onmogelijk om daar keuzes in te maken wie er dan wel of niet op bezoek mag komen. Je voelt dan heel erg met die mensen mee, maar je wil de veiligheid voor henzelf en het personeel niet in gevaar brengen. Dat is moeilijk om te zien."

Hoe reageren zorgmedewerkers op jullie als buddy?

"Het is niet zo dat zij zonder ons hun werk niet kunnen doen, maar onze hulp zorgt er wel voor dat zij veel gerichter kunnen werken. In eerste instantie vroegen de zorgmedewerkers zich af of ze de buddy's wel echt nodig hadden, maar nu geven ze eerlijk toe dat ze niet meer zonder willen. Dat doet je dan wel goed.

En als iemand het heel zwaar heeft gehad op de afdeling of in plaats van 2, 4 uur in zo'n pak heeft gewerkt, dan steken wij een extra hart onder de riem door 'je bent een topper' op hun handschoen te schrijven. Die kleine dingen kunnen veel betekenen."

Hoe kun je zelf een buddy worden?

"Als je zelf ook een steentje wil bijdragen, dan kun je gewoon contact opnemen met het ziekenhuis bij jou in de buurt. Zij kunnen het beste aangeven of ze nog buddy's kunnen gebruiken. Vaak staat ook op de website van een ziekenhuis bij vacatures of ze nog buddy's zoeken."

null Beeld

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Beeld: privé

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden