null Beeld

Expeditie Robinson-blog: “Laurie is eigenlijk de Soundos van deze expeditie”

Niet dat redactiemanager Marleen Koolmees ook maar enige ambitie heeft om in heur bikini, omringd door rappers, C-artiesten en zandvlooien naar een onbewoond eiland te vertrekken om aldaar op een bamboebed te slapen terwijl de tropische regenbuien door de klamboe gieren en het qua eten kiezen is uit rauwe of zwartgeblakerde kokosnoten (getver), cassave (ook getver) en rare magere visjes (zeker getver), maar… ze is wel al jaren die-hard fan van ‘Expeditie Robinson’ en vindt daar ook iets van.

Marleen Koolmees
null Beeld

Laurie: “En toen dacht ik: deze proef kan ik echt winnen!”

Greg: “Ik moet nu echt tactisch gaan spelen en voor mezelf kiezen.”

Steven: “IK BEN DE BACKSTABBER, MES ERIN, I LOVE IT.

En weer Laurie: “Als jullie nou al jullie punten inzetten op Loiza, dan zet ik één punt in en houd ik de rest in eigen zak.”

Vooruit, nog één keer Laurie, die dit keer prinses Leia als haar rolmodel had gekozen qua haarstyling: “Ik ben veruit de lichtste, dus deze proef kan ik winnen.” Het bestaan zonder spiegel breekt haar nu definitief op.

Ach ja, zo langzamerhand kennen we onze pappenheimers natuurlijk wel en komen dezelfde oneliners keer op keer, in verschillende situaties, voor. Same place, same people, same shit. Gregory neuzelt al weken dat hij NU. ECHT. TACTISCH moet gaan spelen, Steven schreeuwt steeds harder tegen de dagboekcamera en heeft Oscar-aspiraties en Laurie meent nog steeds dat het okay is om Expeditie Robinson te winnen zonder ook maar íets anders te kunnen dan ervoor zorgen dat ‘haar’ mannen hun stemmen inzetten op wie Laurie er ook maar uit wil. Dat zegt zeker iets over het onvermogen van Jan om zelf na te denken over tactisch stemmen maar toch nog altijd meer over haar. Laurie is eigenlijk de Soundos van deze expeditie: niet in staat om ook maar één proef te winnen, een vuurtje te stoken of echt te survivallen en alleen maar bezig met complotjes spelen en mensen voor haar karretje spannen. Best jammer dat je daar zo ver mee komt eigenlijk. Waarom komt toch niemand op het idee om deze ongezellige vrouw er nou eens zelf uit te stemmen? Dát is een van de grote raadselen dit seizoen.

Met kop en schouders

Tegenover Laurie, backstabber Steven, huichelende Greg en de stabiel nietszeggende Dominique steken Loiza, Jan en met name Robin er toch met kop en schouders bovenuit. Loiza omdat ze het toch maar mooi volhoudt in haar eentje en ze daadwerkelijk in staat is om naar haar onderbuikgevoel te luisteren. Goed, ze is wat drammerig en heeft het vaak over haar intuÏtie maar toch: ze is sterk en redt zich prima in haar eentje. Jan houdt zich verre van het spel – wat dan weer wel een beetje dom is, maar goed, dat is ook een keuze – en heeft het toch verdomd ver geschopt met zijn niet lullen, maar poetsen-aanpak. Ik doe het hem niet na, en ook qua zelfkennis zit het wel snor met hem. En dan Robin… Oh Robin! Ik viel toch echt even in katzwijm toen hij Lauries voorstel om nu maar eens Jan eruit te stemmen vastberaden van de hand wees. Zonder aarzelen beargumenteerde hij dat: Jan is een supergoeie Robinsonner, hij heeft heel goed voor ons gezorgd en ik heb gewoon heel veel respect voor hem. Dus dan stem ik hem er echt niet uit. Punt. Ik denk dat Laurie niet eens doorheeft hoeveel beter Robin doorheeft waar het in het echte leven om gaat, en dat terwijl die twee ongeveer even oud zijn.

Onderonsjes

Anyway, de rest van de avond was een rollercoaster van ongemakkelijk uitziende proeven (klopt het dat er dit jaar minder parcourtjes gerend moeten worden?), van opzettelijk verloren proeven (zag Dominique niet dat Steven opzettelijk dat ding uit zijn handen liet vallen? Of zou Dominique geweten hebben van Stevens voornemen? En zitten we nu naar een soort roddelblad-montage te kijken van de onderonsjes tussen Do en Steef of wat?) en van de ultieme ontknoping op de Eilandraad. Want dat moet gezegd worden: het doordenkertje van Steven over hoe hij de stemming zou gaan manipuleren is wel hogeschool. Zo hogeschool dat Robin amper doorhad wat hem overkwam. Wat hij dan trouwens wederom als een groots man verwerkte. Einde voor Robin, nomen est dus nu geen omen (Robin wint Expeditie ROBIN-son, ik zag het wel voor me) en nu vraag ik me vooral af waarom Steven het nodig vond om hinkend op de Eilandraad te verschijnen.

Volgende week

Voor volgende week hoop ik dat nu eindelijk iemand op het idee komt om grobbebol Laurie eruit te stemmen - hetgeen heel ingewikkeld gaat worden, want Jan en Loiza 0 stemmen, Steven en Gregory zijn joined at the hip met Dominique en die zit weer vast aan Laurie en Steven gaat nu door op Loiza. Dus ook voor volgende week geldt dat Loiza’s enige kans om erin te blijven het winnen van de proef is. Ik gun het haar en haar onderbuik!

Eerdere afleveringen van deze Expeditie Robinson-blog lezen? Dat doe je hier!

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Tekst: Marleen Koolmees. Beeld: Expeditie Robinson

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden