null Beeld

Femke: “Ik neem me subiet voor om vanaf morgen de boel de boel te laten”

Femke (40) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (7) in Amsterdam. Iedere week schrijft ze in Libelle wat haar bezighoudt. Deze week is ze geïrriteerd over haar rol in het huishouden.

“Zullen we elkaar vertellen waar we goed in zijn?” We oefenen het al een tijdje, maar Nathan blijft het moeilijk vinden om zijn sterke punten op te sommen. Nu begint hij er zelf mee. “Ik ben goed in verhalen vertellen. Ik ben goed in lego bouwen. Ik ken alle automerken.” Hij gaat verbazingwekkend snel, deze avond. “Nu jij”, zegt hij plotseling. Mijn gedachten waren een beetje afgedwaald en ik kan niet zo snel op iets komen. Nathan heeft wel al iets bedacht: “Jij bent goed in het huishouden.” Even val ik stil, daarna voel ik irritatie opkomen. Niet vanwege Nathan, maar vanwege mezelf en Oscar. Hoe kan het dat ik toch in dat geijkte rollen-patroon terecht ben gekomen? Het eerste wat mijn kind kan bedenken over zijn moeder is… dat ik goed ben in het huishouden. Waarom denkt hij dat? Niet omdat ik daadwerkelijk goed ben in schoonmaken, maar omdat ik het meest met de pleeborstel, de stofzuiger en de hygiënedoekjes in mijn handen sta. Papa is voor het stoeien, mama voor het huishouden. Jaja.

Boel de boel laten

Ik neem me subiet voor om vanaf morgen de boel de boel te laten. Ik doe geen boodschappen meer, ik kook niet meer, ik ruim de vaatwasser niet meer in, ik draai geen wasjes en hang ze zeker niet op, ik laat de kruimels op de grond liggen voor de muizen en negeer de gele aanslag tussen de tegels in de douche. Weet je wat? Ik ga die toffe moeder worden die zegt dat gezellige huizen vieze vloeren hebben (of hoe gaat die tegelwijsheid ook alweer?). Ik ga ook stoeien en Lego-auto’s bouwen en geen aandacht hebben voor bedtijd.

Maar terwijl ik het denk, krijg ik op voorhand al een allergische reactie van de gedachte aan de zooi waarin ik zal moeten leven. Ik zie het namelijk niet een-twee-drie gebeuren dat mijn man plotseling alle huishoudelijke taken op zich neemt. En het moet gezegd: hij vindt het óók prima als ik de touwtjes wat meer laat vieren. “We kunnen de afwas toch laten staan tot morgenochtend?”, zegt hij als ik mopper dat ik na het avondeten geen zin heb om de hele boel weer in de vaatwasmachine te zetten. Maar dat vind ik zó geen optie dat ik toch maar kies voor een kind dat ‘het huishouden’ de sterkste kant van z’n moeder vindt. Met tegenstrijdige gevoelens, dat wel.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden