null Beeld

Femke: “Ineens besefte ik dat ik rondliep met brandwonden”

Femke (39) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en hun zoon Nathan (6) in Amsterdam. Iedere week schrijft ze voor Libelle wat haar bezighoudt. Deze keer over haar pijnlijke laserbehandeling. 

“Zo gaat het dus met alles in het leven”, mopperde ik tegen een vriendin. “Niemand vertelt je ooit de rauwe werkelijkheid.” De vriendin had me zojuist gevraagd hoe het met me ging nadat ik haar de dag ervoor horrorfoto’s van mijn gezicht na de laserbehandeling had gestuurd. Ik had een vuurrood hoofd vol ‘puntbloedinkjes’ zoals de huidtherapeute dat zo lieflijk noemde. Puntbloedinkjes die, nadat je met je gelaserde hoofd in slaap bent gevallen, veranderen in gruwelijke korsten waar je mensen de stuipen mee op het lijf kunt jagen.

Niets lieflijks aan dus. Mijn man keek vol afgrijzen naar me, mijn zoon rende schreeuwend weg en mijn vrienden reageerden op mijn foto’s in de app met stomverbaasde en gruwende emoji’s. Ik had me op de behandeling verkeken en was vastbesloten iemand daar de schuld van te geven, maar eigenlijk wist ik wel dat ik zelf de naïeve was. Ik had me zó gefocust op de behandeling zelf en de gruwelijke pijnen die ik daar moest doorstaan, dat ik de nasleep een beetje was vergeten.

De behandeling zelf viel me mee, maar waar ik mezelf tijdens en net na het laseren nog een hele meid vond, kon ik de volgende dag wel janken. De korsten, de constante hitte die je hoofd uitslaat, het droge trekkerige gevoel, de jeuk, de vellen, de vuurrode kleur, de rastervorm van de laser in je huid geperst. Ineens besefte ik dat ik rondliep met brandwonden (ja, ik weet het, best een laat besef, maar ik ben nu eenmaal niet de snelste) en dat dat vreselijk pijnlijk is. Welk weldenkend mens doet dat zichzelf aan? Slapen lukt niet, want hoe ga je lekker liggen als je nergens tegen aan kunt liggen met je gezicht?

Je kunt niet naar buiten en staat om de 5 minuten voor de spiegel een nieuw laag zalf op de wonden te smeren en je af te vragen of dit het allemaal wel waard is. Waarom hadden ze me dát niet verteld? Ja, in de kliniek gebruikten ze termen als ‘oncomfortabel’, ‘niet prettig’ en ‘redelijk intens’, maar dat dekt wat mij betreft de lading niet. Mochten ze mij ooit vragen de voorlichtingsfolder te schrijven, zou ik eeder ‘afgrijselijk’, ‘vreselijk pijnlijk’ en ‘reuze belabberd’ gebruiken. Maar misschien moet ik eerst het resultaat afwachten. Ik houd je op de hoogte.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden