null Beeld

PREMIUM

Femkes zoon (7) heeft autisme: “Ik zag altijd op tegen de feestdagen”

Femke (40) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (7) in Amsterdam. Iedere week schrijft ze in Libelle wat haar bezighoudt.

Zou ik er vroeger (als in: acht jaar geleden) flink de balen van hebben gehad dat de feestdagen 2020 door corona nogal afgepast zijn, nu vind ik het eigenlijk een verademing. Sint Maarten, Sinterklaas, mijn verjaardag, Kerst, Oud en Nieuw, Nathans verjaardag. In krap twee maanden zijn er zo veel feesten dat een mens zonder stoornis al overprikkeld kan raken, laat staan een jongetje met autisme. Ik zie er daarom meestal nogal tegen op. Familie, school, vrienden… iedereen wil een stukje van ons in deze tijd. Begrijp me niet verkeerd: het is fijn om vriendschap en liefde in je leven te hebben, maar het is ook fijn om je gevoelige kind rustig te kunnen houden.

Balans

Het is dus altijd zoeken naar balans en weten dat de beste balans ontstaat door zo weinig mogelijk festiviteiten. Maar ja, je wilt je kind Sinterklaas en Kerst niet onthouden en je familieleden niet teleurstellen door het kerstdiner, dat je al veertig jaar op dezelfde manier viert, over te slaan. Vorig jaar, nadat Nathan een paar keer ontplofte door te veel mensen in één ruimte, besloten Oscar en ik al dat we nogmaals de feestdagen moesten herzien. Dat was al vaker gebeurd, maar het moest nog kleiner, nog minder impulsen. We lagen ’s avonds in bed te onderhandelen: “Oké, dan doen we één Sinterklaas en anderhalve kerst. Zonder diner, want dat is toch altijd rampzalig.” Direct daarna zonk het schuldgevoel in: dit gaat de familie niet leuk vinden.

Schuldgevoel

Mensen hebben vaak niet door hoezeer een woedeaanval van een zesjarige aan het kerstdiner effect heeft op het gemoed van de ouders en het kind zelf. Stress, schuld, hoofdpijn, verdriet: je weet dat je toch weer over een grens bent gegaan en je voelt je schuldig dat je je kind niet genoeg hebt beschermd om daar niet aan te komen. En hoewel hij zelf ook niet zit te wachten op de onrust die hij overhoudt aan een middag vol tetterende mensen om hem heen, een kind zal nooit en te nimmer zeggen dat hij niet naar opa en oma wil met kerst. Wat dat betreft ben ik blij dat het grootste deel van de argumenten en excuses me dit jaar in de schoot geworpen wordt. Corona is de schuldige en daardoor brengen wij een groot deel van de kerst thuis door. Op de bank, met een pizza en een fijne kinderkerstfilm.

Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden