null Beeld

Halina Reijn: superwoman of ‘Moody Bitch’?

Halina Reijn biecht in haar column voor de Belgische krant De Morgen op dat ze verdrietig is omdat ze afscheid moet nemen van een langgekoesterde droom: een kind krijgen. Daarna lichtte ze haar column toe in ‘De wereld draait door’. Het leek verrassend veel op een coming out. In de media had iedereen er een mening over. We vragen psychiater Julie Holland, auteur van het boek ‘Moody bitches’, advies voor Halina.

Jiska Fischer

Julie Holland stelt dat het goed is om verdrietig te zijn. Die stemmingen horen erbij, bij een vrouwenleven, die moet je niet wegdrukken. Holland schrijft met Moody bitches een ode aan de ‘vrouw puur natuur’. Een feministisch pamflet 2.0. Ze bepleit dat we meer onszelf zouden moeten zijn en onze buien moeten omhelzen. Holland is vóór schaamhaar en tégen plastische chirurgie. Maar naast de fysieke aspecten die Holland noemt, schuilt het echte gevaar hem volgens haar in het kunstmatige gedrag dat er van ons wordt verwacht. Een glansrijke carrière combineer je immers moeiteloos met drie opgroeiende kinderen, de taarten voor de verjaardagen bak je zelf, en daarnaast heb je een bruisend sociaal leven vol vrienden en vriendinnen. Dat, graag met gelakte nagels, geföhnd haar en op hoge hakken. We moeten superwoman zijn – zonder klagen.

Fake emoties

Mooi weer spelen dus. “Als je niet compleet gewaxt bent, dan wordt een schaamhaar hier of daar bijna als onhygiënisch ervaren. En met alle plastische chirurgie om ons heen, lijkt het alsof onze eigen borsten klein zijn. Te klein. Abnormaal klein. Als we het even niet zien zitten, dan zijn we meteen ‘ongesteld’, en bij een eerste traan, worden we weggezet als hysterisch. Gewoonweg chagrijnig zijn, das war einmal. Dan moet je toch écht wel aan de antidepressiva. Zodat je emoties wat getemperd worden, afvlakken. Resultaat: je voelt niets meer, en hiermee vertoon je dus eigenlijk fake emoties. Dat er een nieuwe benchmark wordt geschept, is eng. Dit zijn maatschappelijke trends die haaks staan op onze natuur.”

Zelfgekozen lot

En mooi weer spelen heeft Halina Reijn genoeg gedaan. Nu was het tijd om uit de kast te komen. Dat deed ze in de vorm van een column in het Belgische dagblad De Morgen. Iedereen om haar heen, schrijft ze, denkt dat ze zich opzettelijk nog niet heeft voortgeplant. 'Je bent toch knap, sexy, succesvol, beroemd, gezond, grappig, welbespraakt én slim, dus kan het niet anders dan dat je dit lot zelf gekozen hebt, lijkt de gedachte te zijn.' Maar dat is een misvatting. Ze is er juist 'waanzinnig verdrietig' om.

Schadeclaim indien bij het leven

Het gaat deze superwoman dus in alle opzichten voor de wind, behalve dan als het aankomt op het vinden van Mr. Right die haar een nestje vol kinderen schenkt. Schrijver Arnon Grunberg reageerde hierop in de Volkskrant: “Het kan het begin zijn van het besef dat wij menen op wel heel veel dingen recht te hebben: liefde, kinderen, een glanzende carrière en geen eczeem.” Ofwel: je kunt geen schadeclaim bij het leven indienen omdat de realiteit niet strookt met hoe je het je had voorgesteld.

Abonnement op de spermabank

Julie Holland raadt Halina Reijn dan ook het volgende aan: “Als je een kind wilt, regel het. Neem een abonnement op de spermabank of ga voor een hartstochtelijk one-night-stand. Van een vaste partner krijg je ook geen garantiebewijs mee dat hij bij je zal blijven of een goede vader zal zijn. Ga daar dus niet op zitten wachten. We leven in 2015 en in principe heb je geen partner nodig om een kind groot te brengen. Voor hulp schakel je zusjes, moeders en vriendinnen in. It takes a village to raise a child, not a man.” Die man, die kun je daarna, op je dooie akkertje gaan uitzoeken.

Moody bitch of superwoman?

Dus Halina, je kunt kiezen: het is óf lijden – en ja heus, je mag verdrietig zijn – óf je lot in eigen hand nemen. Maar de vraag blijft: is Halina een moody bitch omdat ze te hoge verwachtingen van het leven had en daar verdrietig om is, of is ze superwoman omdat ze haar verdriet durft te delen?

Het boek 'Moody Bitches' is hier te koop.

Beeld: Shutterstock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden