null Beeld

Hanneke Groenteman: “Ik voel me ongelooflijk snel buitengesloten”

Laatst deed programmamaker Hanneke Groenteman (78) mee aan Adelheid Roosens Wijksafari, waarbij ze twee weken lang logeerde in een azc bij een Syrische familie. Dat bracht onherroepelijk herinneringen terug aan de tijd dat zij als onderduikkind ook moest vluchten.

Online redactie Libelle

Wat deed het verblijf in het azc met jou?

“Ik kom ook uit een oorlog. Vanaf dat ik tweeënhalf jaar was tot mijn zesde zat ik in de onderduik, zonder mijn ouders. Het geeft voedsel aan het gevoel dat ik altijd heb gehad: het kan toch niet bestaan dat je alles achterlaat, alles wat je dierbaar is, je familie, je vrienden, je straat, je school, je werk, omdat je leven te onveilig is geworden? Niet omdat je rijk wilt worden – dat speelt bij Randa niet en bij de meeste vluchtelingen niet. Al die mensen die ik heb ontmoet, komen hier niet om rijk te worden maar omdat ze veilig willen zijn. Mijn ouders hebben dat ook gedaan. Omdat ze zich niet meer veilig voelden, hebben ze mij toevertrouwd aan een wildvreemd iemand, niet wetend of zij het zouden overleven, of ik het zou overleven. We hebben elkaar bijna vier jaar niet gezien.”

Heb je daar later met je ouders over gesproken?

“Ik heb het er één keer met mijn moeder over gehad. Ze zorgde twee dagen per week voor mijn zoon Gijs toen hij klein was. Dat vond ze heerlijk. Mijn vader was overleden in de dezelfde maand dat hij werd geboren en haar grote troost was dat kind, haar eerste kleinkind. Toen Gijs dezelfde leeftijd had als ik toen ze me moesten wegdoen, een jaar of twee, drie, ging mijn moeder een aantal weken naar Amerika. De dag dat ze thuiskwam, ging ze meteen door naar mijn huis. Gijs lag te slapen. Ze keek naar hem in zijn bedje en zei dat ze hem bijna niet herkende, dat hij zo gegroeid was. Ik vroeg: ‘Wat dacht je toen je mij weer voor ’t eerst zag? Herkende je mij?’ ‘Nee’, antwoordde ze, ‘je was een heel ander kind geworden.’ De keer erop zei ze: ‘Wil je me dat nooit meer vragen? Jij hebt je psychiater en je vrienden, maar ik kan er met niemand over praten. Ik wil er niet aan denken hoe het was toen ik je weg moest geven.’ We hebben het er nooit meer over gehad.”

null Beeld

MEER HANNEKE

Je leest het hele interview in Libelle 20, nu in de winkel. "Dat gevoel dat niemand last van mij mag hebben, gaat nooit over."

Klik hier voor meer informatie over de Wijksafari.

Interview: José Rozenbroek. Beeld: Rossi & Blake.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden