null Beeld

Het leven begint bij 50: “Mijn leven is nu compleet anders, maar zó veel rijker”

Dat het leven nog láng niet is afgelopen als je de vijftig bent gepasseerd, is inmiddels al in veel onderzoeken bewezen. En voor deze vrouwen gaat 'Het leven begint bij 50' echt helemáál op. Ze zijn gelukkiger dan ooit.

Ellen Blok (53), tekstschrijver, sinds vijf jaar relatie met Henk (55): "Mijn vijftigste verjaardag heb ik bewust met een knal ingeluid, in een zaal met een dj. Niet alleen vond ik dit getal reden voor een groot feest, ook konden nu meteen al mijn dierbaren kennismaken met mijn vriend Henk en zijn vrienden en familie. Niet iedereen kende hem al en voor velen was het ook een enorme verrassing dat uitgerekend ik samen was gaan wonen."

Overtuigd vrijgezel

"Dertig jaar lang was ik namelijk overtuigd vrijgezel geweest. Er waren wel wat mannen langs gekomen met wie ik het leuk had, maar de ware zat er nooit tussen. Niemand met wie ik echt voor het huisje-boompje-beestje-leven wilde gaan. Ook had ik geen sterke kinderwens. Mijn leven als single vond ik prettig. Ik had een leuk sociaal leven, bezocht in het weekend filmhuizen met vriendinnen, ik hopte van de ene naar de andere baan en in mijn vrije tijd trok ik backpackend de wereld rond. Ik heb maanden door Zuidoost Azië gezworven, een jaar in Amerika gewoond en vrijwilligerswerk in Nepal gedaan. Ik leidde een vrij leven en werd onrustig als ik ergens te lang bleef."

Groot contrast

"Op de dag dat mijn zus mijn ouders vertelde dat ze zwanger was, had ik 's morgens net aangekondigd dat ik voor acht maanden naar Vietnam en Thailand zou gaan. Groter kon het contrast tussen onze levens niet zijn. Als ik weer eens naar Schiphol afreisde voor een trip door Egypte of China, verzuchtte mijn moeder regelmatig dat ze hoopte dat ik me ooit zou gaan settelen, maar dat lachte ik altijd weg. Daarom was ze ook dolblij toen ik zestien jaar geleden een eigen appartement kocht: met een koophuis zou ik tenminste vaker in Nederland blijven. Dat bleek ten dele waar. Ik heb het zelfs nog een aantal keer onderverhuurd, zodat ik langer weg kon blijven."

Vlam in de pan

"En toen kwam ik ineens Henk tegen op een ontmoetingsavond voor veertigers en vijftigers die meer bedoeld was om leuke kennissen op te doen dan als koppelmarkt. Henk was net gescheiden na een huwelijk van 23 jaar en vader van twee dochters van toen 16 en 7. Wij keken elkaar aan en de vlam sloeg in de pan. Na een borrelavondje en een keer samen eten, was het dik aan. Binnen de kortste keren woonden we samen en logeerde er zelfs om het weekend een kind in huis.

In een sleur

"Ineens leidde ik het leven waarvan ik altijd dacht dat ik er niet geschikt voor was. Op zaterdag liep ik in de dierentuin, op zondag maakten we fietstochtjes met zijn dochters en gek genoeg vond ik het geweldig. Afgelopen zomer zat ik zelfs, met man en elfjarig kind in een huisje in Kroatië. In het hoogseizoen. Maar ik genoot. Natuurlijk, als hier de blaadjes van de bomen vallen of ik lees over zomerse temperaturen op Bali, dan kriebelt het soms nog wel. Toch mis ik het niet echt. Eerlijk gezegd was ik wel klaar met het verre reizen. Twaalf uur vliegen of twintig uur tussen de kippen in een bus op Sumatra, het brak me op. Ik was eind veertig en voelde me uitgeblust. Mijn leven was een sleur geworden en ik zag niet goed hoe ik het kon veranderen."

Familiemens

"Mijn leven is nu compleet anders en alles is zo verrijkt. Natuurlijk, de vanzelfsprekendheid dat je lichaam het altijd doet, is weg. Alles wordt strammer, ik heb last van stijve gewrichten en opvliegers. Maar het grote voordeel is dat ik er veel relaxter mee om kan gaan.Ook ben ik, net als Henk, een familiemens geworden. De band met mijn zus, die twee dochters rond dezelfde leeftijd heeft als de oudste van Henk, is versterkt. De kinderen kunnen het goed met elkaar vinden en we zoeken elkaar meer op. Vorig jaar is mijn vader overleden en ik merk dat ik nu nog meer behoefte heb aan mijn familie en gezin. Mijn moeder komt af en toe bij mij en Henk logeren en dat vind ik erg gezellig."

Frisse start

"Vijftig worden was voor mij echt een frisse start. Ik nam ontslag en werd eigen baas en heb ook letterlijk mezelf onderhanden genomen. Ik heb mijn haar laten groeien, ben vijf kilo afgevallen en heb het aangedurfd naar de tandarts te stappen om te vragen om een beugel om zo eindelijk iets te doen aan mijn scheve tanden. Het blijft gek om als mid-vijftiger tussen de pubers te zitten bij de orthodontist, maar ik zie het maar als symbool voor deze periode in mijn leven. Niet één waarin ik toewerk naar het eind, maar juist als een nieuw begin."

Doris Bartels (56), getrouwd met Robin (53), twee dochters van 23 en 21: "Pieken na je vijftigste, dat vond ik zo’n flauwekul toen ik jonger was. Ik was als dertiger toch in de bloei van mijn leven? Nu besef ik wat daarmee bedoeld wordt. Halverwege de dertig was ik nog aan het zaaien. Ik werd moeder en 'was' van mijn kinderen. Hun welzijn, zorg en opvoeding stond voorop en voelde als mijn belangrijkste taak, al werkte ik daarnaast vier dagen per week in de automatisering. Veel tijd voor mijn grote hobby, zingen, bleef er dus niet over."

Uit de roulatie

"Op mijn veertigste kreeg ik een burn-out. Mijn man en ik hadden net een oud huis gekocht, toen hij de ziekte van Pfeiffer kreeg. De timing had niet slechter kunnen zijn: zes weken voor de oplevering van ons huis. Aan mij de taak om een keuken uit te zoeken, elektriciteit aan te leggen en alles te verhuizen - en dat met twee linkerhanden. Ondertussen had ik ook nog de zorg voor onze kinderen. Ik regelde alles en het kwam goed, maar zelf ging ik over al mijn grenzen.Een half jaar later kwam de klap. Op het moment dat het thuis lekker liep, Robin volledig hersteld was en de meiden hun weg op hun nieuwe school hadden gevonden, zakte ik in elkaar. Ik meldde me ziek op mijn werk en ben vervolgens anderhalf jaar uit de roulatie geweest."

Parasieten uit mijn leven

"Die burn-out is een goede les geweest. Ik heb geleerd mijn grenzen te bewaken en beter na te denken over wat ik wil. Sindsdien vaar ik meer op mijn intuïtie en maak me minder druk om wat anderen van me vinden. Ik heb de parasieten, oftewel de vrienden die alleen maar energie nemen, uit mijn leven gewipt en steek alleen nog tijd in leuke, lieve mensen. En ik kan beter relativeren. Ook heb ik geleerd beter bij mezelf te blijven: van nature ben ik conflictvermijdend, maar mijn rechtvaardigheidsgevoel wint het van de drang altijd te willen pleasen. Ik trek nu wél mijn mond open en neem dan op de koop toe dat ik drie dagen slecht slaap."

Brutaal

"Een paar jaar geleden solliciteerde ik op een functie waarvan ik zeker wist dat ik de beste kandidaat was. Toen ik niks hoorde, heb ik brutaal opgebeld: 'U hebt me niet uitgenodigd, maar dat is een gemiste kans. Ik ben uw ideale kandidaat.' Wat bleek? Ze hadden maar één kant van mijn sollicitatiebrief gelezen. Ik werd alsnog uitgenodigd en kreeg de baan. Vroeger zou ik dat nooit hebben gedurfd."

Zelf vliegen

"Nu beide meiden zijn uitgevlogen en mijn taak erop zit, ga ik zelf steeds meer vliegen. Op mijn vijftigste ben ik spontaan aan een vormgevingsopleiding begonnen. Niet omdat ik dat nodig had voor mijn werk, maar gewoon omdat ik het wilde. Ik doe nog steeds veel, maar allemaal leuke dingen. Ik ben naast mijn baan als internetspecialist ook gaan freelancen als vormgever: iets wat dus is voortgekomen uit de opleiding die ik voor de lol deed. Dat is de wet van het universum: als je doet wat je leuk vindt, word je vanzelf goed en dat trekt mensen en dus klanten aan. Daarnaast zing ik in drie bandjes, doe aan improvisatietheater en verkoop poezenspulletjes op braderieën en in een webshop."

Te oud

"Vlak voor mijn vijftigste worstelde ik erg met de vraag: is dit het nou? Moest ik nog wel doorgaan met dat bandjesgedoe? Was ik niet te oud? Maar toen ik voor mijn vijftigste verjaardag een groot feest gaf en een band wilde vragen, vond ik het zo gek als ik daar dan niet zelf in zong, dat ik mezelf een band cadeau heb gedaan. Die band heet heel toepasselijk: Doris & The Timeflies. Met doorleefde blues, soul en popmuziek. Inmiddels zing ik ook al járen in de feestband Alsjemaar.Gelukkigband en sinds afgelopen jaar zingen mijn man en ik samen als zangduo: Moondance."

Pieken

"Ik ben nu eigenlijk alleen maar aan het pieken. Dat ik mijn haar vaker moet verven is lastig, net als mijn zere knieën, hartritmestoornissen en ander lichamelijk gedoe. Maar ik laat me er niet door weerhouden. Ik loop binnenkort een hardloopwedstrijd van acht kilometer. Ik heb het op Facebook aangekondigd als stok achter de deur en het zal me lukken ook."

Anneke Bosch (56), 35 jaar getrouwd met Henk, 2 dochters van 27 en 30: "Tot vorig jaar was ik ervan overtuigd dat ik gedoemd was tot een middelmatig leven. Ik kon met jaloezie kijken naar mensen die prachtig piano speelden of uitblonken in sport. Over die talenten beschikte ik helaas niet. Ik vond altijd al fijn vormen en kleuren te combineren en kon goed met de naaimachine overweg, maar dat kunnen er zoveel. Alles wat mij bijzonder maakte, kon een ander ook. Of beter, zo redeneerde ik altijd."

Ommekeer

"De ommekeer kwam vorig jaar. Ik moest naar een feestje en ik wilde graag een rode jurk aan. Na een dag tevergeefs shoppen, eindigde ik bij een stoffenhal. Ik kocht een mooie lap en maakte zelf maar die gewenste rode jurk. Die avond kreeg ik tientallen complimenten en vroeg iedereen me in welke boetiek ik die jurk toch had gekocht. Ik heb nog nooit één naailes gehad in mijn leven, maar ben ooit aan de slag gegaan met een aantal basispatronen waarop ik varieerde. Omdat ik een gloeiende hekel heb aan sporten, kroop ik na het werk ter ontspanning achter de naaimachine. Op een zomerse dag haalde ik dan een mooie lap stof, zette de naaimachine in de tuin en 's middags hadden allebei de meiden een nieuwe outfit. Maar ik naaide ook graag voor mezelf. Ik ben niet zo groot, bij veel jurken hangt de taille rond mijn heupen of zijn de mouwen weer te lang."

Ik wil een jurk

"Die avond van het feest bedacht ik spontaan dat ik in opdracht jurken zou gaan maken voor vrouwen die dat wilden. Mijn naaitalent mocht dan niet bijzonder zijn, ik wist wel hoe akelig het is als je niets passends kunt vinden en dit werk kon ik mooi aan huis doen. Henk en ik wonen hier in Neede in een oud pand waarin ik ooit nog een winkeltje aan huis had in interieuraccessoires, maar dat viel niet te combineren met kleine kinderen. Die ruimte stond al jaren leeg. Henk knapte 'm voor me op, ik zorgde ervoor dat een bord op de gevel kwam met ‘Ik wil een jurk' en opende een Facebookpagina."

Dankbaar

"Ik werk zesenhalve dag per week. Dat is geen straf, ik ben het gelukkigst als ik met mijn stoffen bezig ben. Zelfs als Henk en ik een week in ons huisje in Zweden zitten, neem ik nóg mijn naaimachine en rollen stof mee. De meeste voldoening krijg ik als er vrouwen bij me komen die al jaren geen jurken dragen, omdat ze een flinke maat hebben of petieterig zijn en niks geschikts kunnen vinden. Als ik hen dan van oor tot oor zie stralen in mijn creatie, ben ik gewoon dankbaar dat ik dit werk mag doen."

Complimenten uitdelen

"Overigens zou dit me echt niet gelukt zijn op mijn twintigste. Zo veel zelfvertrouwen had ik toen niet en ik hield mezelf klein met beperkende gedachten. Na de openbaring dat ik blijkbaar toch ook een talent heb, zie ik het nu als mijn taak om veel complimenten uit te delen. Mijn ouders waren er niet royaal mee en waren een echt product uit de tijd dat 'je daar anders van naast je schoenen ging lopen'. Het zou zo veel hebben gescheeld als dertig jaar geleden iemand eens tegen mij had gezegd: 'Wat kun je dat goed!' Wat dat betreft vind ik ouder worden alleen maar fijn. Zonder verwaand te zijn, durf ik nu op mijn 56e eindelijk te zeggen dat ik ergens goed in ben."

Interviews: Joan Makenbach. Fotografie: Robert Alexander.

BEKIJK OOK: Modevlogger Françoise: “Zo kleed je je stijlvol als je boven de 50 bent”

Iedere dag (gratis!) de best gelezen berichten van Libelle in je mailbox? Meld je aan voor de Daily Update!

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden