HILVERSUM, 31-08-2021 , Beeld en Geluid

Seizoenspresentatie van de NPO 2021-2022 in Beeld en Geluid op het Media ParkFOTO: Brunopress/Patrick van Emst

Op de foto:   Janny van der Heijden Beeld Brunopress/Patrick van Emst
HILVERSUM, 31-08-2021 , Beeld en GeluidSeizoenspresentatie van de NPO 2021-2022 in Beeld en Geluid op het Media ParkFOTO: Brunopress/Patrick van EmstOp de foto: Janny van der HeijdenBeeld Brunopress/Patrick van Emst

HHB-blog #6: “Hoe verder je komt, hoe hongeriger je wordt naar meer”

Libelle’s Milou strikt elke week iemand om zijn of haar zaterdagavond op te offeren, zodat ze gezamenlijk de nieuwe aflevering van Heel Holland Bakt kunnen kijken. Deze keer: mysterieuze billen, onderlinge concurrentie en een naaier.

Milou WindhorstBrunopress/Patrick van Emst

De zaterdagavond is iets anders gelopen dan verwacht. R. en ik hebben allebei nachtdienst; ik op een verjaardag, hij op zijn werk. We kunnen Heel Holland Bakt dus helemaal niet samen kijken. Als ik aan het einde van de avond (het is niet écht een nachtdienst geworden voor mij, want: morgenochtend werken) vanaf de Witte de With naar de tram loop, word ik op mijn route vergezeld door een welwillende feestganger. Als ik de verhalen mag geloven, is hij profvoetballer. Ik geloof de verhalen niet, maar heb nog een paar honderd meter te verslaan op iets te hoge hakken, dus ter afleiding van het schurende leer langs mijn jammerende grote tenen speel ik het spelletje gezellig mee. De ‘prof’ is een volhouder. Dat ik een vriend heb, maakt niet uit. Dat ik (maar inmiddels ‘we’, zo voelt het) onderweg ben naar zijn appartement ook niet. Desnoods wil híj daar zometeen nog Heel Holland Bakt met me kijken. Ik wil dat niet en eindig met een zak Maltesers, en mijn laptop op schoot, in bed. Eind goed, al goed.

De billen van André zijn tante

Ik identificeer mezelf als omnomnomnivoor, dus ik ben direct enthousiast als André het thema van deze aflevering bekendmaakt: toetjes. Minder enthousiast word ik als blijkt dat Janny kaas onder het kopje ‘dessert’ schaart, want dat hoort eigenlijk alleen gesmolten op een pizza, pasta, ovenschotel of omelet met kipreepjes thuis. Ik neig meer naar de favoriet van Robèrt: een warme chocoladetaart met koude room. Gelukkig blijven we in dat laatste sfeertje. Hoewel de moeilijkste rondes nog moeten komen, voelt Juliaan de druk al: “Hoe verder je komt, hoe hongeriger je wordt naar meer.” Hij maakt een koffietaart, genaamd Polvito Uruguayo la Pea. Janny komt, ziet, proeft en is blij verrast. Robèrt is niet kapot van de vormgeving, maar kan naar eigen zeggen niet stoppen met eten. Marieke maakt een ‘roze juweel’ met frambozen, witte chocolade, bladgoudpoeder en pistachenoten. Janny vindt ‘m niet spannend genoeg, ik vind ‘m té spannend. Minus de pistachenoten had ik haar baksel wel absoluut naar binnen geschoven – vanavond nog. Tom was wat gestrest in de laatste minuten van de opdracht. Hij probeerde de vulling van zijn taart – sambayon met frambozen – ‘stijf te kijken’. Blijkbaar met goed gevolg, want de voltallige jury is te spreken over zijn ‘fraaie’ creatie en ‘geweldige smaken’. En dan hebben we nog Zeinab en Enzo, van wie het niemand zal verbazen dat ze een (meer dan) prima prestatie neerzetten. Die eerste maakt een crème brûlée, welke Andre om onverklaarbare redenen aan de billen van zijn tante doet denken. Enzo gooit de hoogste ogen met zijn vegan chocolademousse, waar hij tofu in heeft verwerkt. We zijn getuigen van een zeldzaam fenomeen: een Robèrt die ‘écht onder de indruk’ is.

“Wat een naaier”

De technische ronde is dit keer zo ingewikkeld dat Robèrt ‘per ongeluk’ een voorbeeldje laat zien van de drie citroen-merenguetaartjes die tachtig minuten later op de jurytafel worden verwacht. Het gaat al mis bij de eerste regel met instructies. Niemand weet namelijk precies hoe een Duits schuim moet worden gefabriceerd. “Ik maak dat nooit, maar daar kom je nog wel achter”, zegt Marieke, desondanks met pretoogjes. “Heb er geen bal verstand van. Hatsikidee, daar gaan we!” De onderlinge concurrentiestrijd wordt voor het eerst dit seizoen lichtjes voelbaar: Juliaan wil geen antwoord meer geven op vragen van een weifelende Enzo. “Wat een naaier”, lacht die laatste zenuwachtig. De uitslag is wederom te voorspellen: iedereen faalt (tot op zekere hoogte) en Zeinab eindigt op de eerste plek.

Simpele jongen uit Spakenburg

Het spektakelstuk van aflevering zes bestaat uit een veertig centimeter lange toren van eclairs. Tom heeft speciaal het kleipistool van zijn kinderen geleend om zo beslagen mogelijk ten ijs te komen. Aan zijn creativiteit en de smaak van wat hij creëert ligt het volgens Janny niet. Zijn planning laat wel te wensen over, dus vandaag geen douze points voor zijn tikkie rommelige ‘arc de eclair’. Marieke herpakt zich na een uitdagende technische ronde. “Je hebt behoorlijk goed je best gedaan”, vindt Janny. Voor Enzo geldt hetzelfde, alleen is dat aan de uitwerking wat minder goed te zien. De vulling van Zeinabs ‘eclair festijn’ is ‘subliem’ – het derde bakkersspeldje is voor haar. Hoewel Juliaan het niet slecht doet, is hij wel degene die de kwartfinale net niet weet te halen. Gelukkig neemt ook hij zijn verlies als een vent. “Ik heb heel erg genoten hier. Het is een ervaring om nooit te vergeten. Ik ben best wel trots dat ik het nog zo ver heb weten te schoppen, als simpele jongen uit Spakenburg”, vertelt hij, nog altijd opgewekt, in de camera. Van mij hoeft hij niet zo bescheiden te zijn: ik ken veel ingewikkeldere jongens die er een stuk minder van bakken.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden