null Beeld Brunopress/Patrick van Emst
Beeld Brunopress/Patrick van Emst

HHB-blog: “Dat er zoveel mis kan zijn met iets wat er zo lekker uitziet”

Droogtrainen en tegelijkertijd elke zaterdagavond – op het moment dat de toewijding aan het gedisciplineerd volgen van een verantwoord eetschema gewoonlijk toch al wat begint te vervagen – bloggen over Heel Holland Bakt, waarin de meest zintuigprikkelende baksels de revue passeren? Libelle’s Milou waagt zich eraan. Deze week: tenenkrommende grappen en een hoop geklaag, maar ook ‘toffe taarten’.

Milou WindhorstBrunopress/Patrick van Emst

Onlangs ben ik naar Haarlem verhuisd. Het centrum van Haarlem, om precies te zijn. Nog specifieker: het bruisende stadshart. Alle horecagelegenheden hebben hun deuren weer geopend en de eerste zonnestralen hebben zich laten zien, dus dan weet je het wel: uitpuilende cafés en terrassen. De vrienden die speciaal de provinciegrens tussen Noord- en Zuid-Holland hebben getrotseerd om bij m’n nieuwe appartement te komen kijken, hadden zich deze zaterdag dan ook iets anders voorgesteld – in elk geval niet met een gember-sinaasappeltheetje op de bank en Heel Holland Bakt op de buis. Links en rechts van me hoor ik opmerkingen als “Ik ga m’n verdriet wegdrinken met de fles drank die ik in je keuken heb gevonden” en “Ik kan niet geloven dat dit m’n leven is”. Het wordt (g)een avond voor in de boeken.

Moeilijke momenten

Al tijdens de eerste bakronde – op de planning: een slagroomtaart – krijgen we het moeilijk. Niet in het minst vanwege André van Duin, wiens grappen ons alle drie niet echt (lees: echt niet) kunnen bekoren. Ik noem: “In maart bakken alle bakkers een taart.” en “Lynn, we hebben er zin in!” Vriend D. is een extreem lastige eter en kan nauwelijks verkroppen dat de Iraakse Zeinab het in haar hoofd haalt om slagroomtaart te verpesten met ‘wan-ingrediënten’ als pistachenoten, saffraan en kardemom. En dan is er nog vriend R., die zich voorbereidt op een Ayahuasca-ceremonie, op het moment daarom een – onder andere – suikervrij dieet volgt en zichtbaar moeite heeft met de chocolade en biscuit op het scherm voor ons. Ikzelf begin me ernstig af te vragen of zes blokken op m’n buik het allemaal wel waard zijn en denk met weemoed terug aan de laatste twixtaart die ik heb gebakken.

Leuk voor de variatie zijn de suikervrije taart van Mary en het exemplaar van Enzo. Die laatste is lactose-intolerant en heeft de samenstelling van zijn baksel daarop aangepast. Ik zou de taart zelf niet serveren, maar het is een schitterende optie voor iedereen die na het eten van melkproducten urenlang met jammerende darmen op het toilet doorbrengt.

Slap, slecht, dun en plakkerig

De technische ronde bestaat deze eerste aflevering uit het maken van zes roze koeken. Volgens Zeinab kun je glazuur het beste op een temperatuur van 33 graden bereiden. Maak het warmer dan dat en je blijft blijkbaar met een soepachtige substantie zitten. “Joh, dit is een hartstikke leerzaam programma, jongens,” zeg ik. “Mooi, dan wil ik volgende keer dat ik hier ben zelfgemaakte glacékoeken op tafel zien. Je kunt onderhand toch wel kappen met konijnenvoer eten, want je ziet eruit als een wandelende tak,” knerpt D. naar me terug. M’n coach zal trots zijn.

Na vijftig minuten is het tijd om de koeken door de jury te laten beoordelen. Slappe fondant, slecht gemengde eierdooiers en amandelspijs, dun en plakkerig glazuur… Ik sta ervan te kijken dat er zoveel mis kan zijn met iets wat er zo verschrikkelijk lekker uitziet. In mijn huidige staat had ik alle koeken stuk voor stuk naar binnen geschoven, zelfs de ietwat sipjes ogende creaties van Tom.

Meesterbakker

Op dag twee worden de bakkers geacht een ‘madeleinetoren’ te creëren. Enzo weet een prachtig zwaanvormig baksel uit z’n oven te schudden. Het kan net niet tippen aan de stapel cakejes (het geheel stelt een bruidsjurk voor) van Zeinab, die er dit eerste bakweekend met de winst vandoor gaat. Ze krijgt een speldje en mag zich meesterbakker noemen. Volgens Robèrt van Beckhoven heeft ze ‘toffe taarten’ gemaakt. Ik kan me niet voorstellen dat iemand het daar niet roerend mee eens is. Nou ja, D. dan. Als je dit leest: volgende week zelfde plek, zelfde tijd?

Bron:

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden