null Beeld

http://www.libelle.nl/wp/wp-admin/post.php?post=1503024&action=edit

Sharon was op een verjaardag toen iemand na het barbecueën een fles spiritus in de vuurkorf zette. Ze raakte ernstig verbrand. "Door de hitte is mijn huid gewoon gesmolten."

Helene van Santen

Sharon van Eck (26) raakte ernstig verbrand bij een barbecue en vertelt aan Libelle haar verhaal.

Sharon: "Ik herinner het me nog precies, hoe er ineens een enorme steekvlam op me afkwam. De verschrikkelijke hitte. Hoe ik in een reflex mijn handen voor mijn gezicht sloeg om het te beschermen. Hoe mijn kleren vlamvatten. Daarna duwde iemand me op de grond en werd er een pan water over me heen gegooid. Alles bij elkaar duurde het amper 50 seconden, maar het leek minuten. Ik ben zelf nog naar de badkamer gelopen om onder de lauwe douche te gaan staan tot de ambulance kwam. Eerst had ik helemaal niet door hoe erg ik eraan toe was. Pijn voelde ik nauwelijks. Ik wist niet dat dit kwam doordat ook je zenuwen zijn aangetast bij derdegraads brandwonden. En ik was in shock. Maar toen ik zag dat de huid van mijn handen helemaal was opgekruld, besefte ik wel: dit is niet goed."

LEES OOK: ALARM GESLAGEN: MEER OUDEREN LOPEN ERNSTIGE BRANDWONDEN OP

Littekens

"Ik was die avond op een verjaardagsfeest bij een vriend. Na het eten werd de barbecue omgebouwd tot vuurkorf. Iemand zette ineens een fles spiritus op het vuur, waarop de fles ontplofte en er direct een enorme steekvlam ontstond. Hoewel ik op 3 meter afstand stond, werd ik geraakt door die vlam. Ze brachten me naar het Brandwondencentrum in Beverwijk. Ik bleek voor 19% verbrand te zijn. Door de hitte van de vlammen was mijn huid gewoon gesmolten, vooral op mijn kin, hals, armen, handen, buik en benen. Na een paar dagen had ik al verschillende operaties achter de rug. Hoe langer je wacht bij brandwonden, hoe lelijker de littekens worden. Pas de weken erna drongen de consequenties langzaam tot me door: dat ik de komende maanden een aantal huidtransplantaties zou krijgen. Dat ik maandenlang moest revalideren, bijvoorbeeld om mijn handen weer opnieuw te leren gebruiken. Die voelden stijf en pijnlijk aan van de littekens. Uiteindelijk ben ik een jaar uit de running geweest. Het was bijna niet te bevatten: één steekvlam en mijn leven was totaal veranderd."

Verminkt

"Vooral mijn handen en benen zagen er verschrikkelijk uit. Dat zag ik bij elke verbandwissel. Daarom durfde ik de eerste 3 weken niet in de spiegel te kijken, want hoe zou mijn gezicht eruitzien? In het Brandwondencentrum zag ik mensen met verminkte ogen en neuzen. Toen mijn moeder vertelde dat het erg meeviel, keek ik toch. Wat was ik opgelucht: ik zag nog steeds Sharon, met dezelfde blauwe ogen. Mijn gezicht bleek maar voor een klein deel aangetast: wat een geluk dat ik mijn handen voor mijn ogen had geslagen. Mijn kin zag er niet fraai uit, maar de tweedegraads brandwonden op de rest van mijn gezicht waren mooi hersteld."

LEES OOK: OVERSPEL ROEPT OM WRAAK: VROUW STEEKT PENIS IN BRAND

Mooie gesprekken

"Ik kies er bewust voor om me niet te verstoppen. ’s Zomers ga ik gewoon in mijn bikini naar het strand, al moet ik wel eerst even wat overwinnen. Mensen kijken natuurlijk wel. Dat snap ik ook. Ik gluur zelf net zo goed naar mensen die er afwijkend uitzien. Het is wel vervelend dat je pigment verandert door brandwonden. De verbrande huid is donkerder dan de gewone huid. En ik heb vaak jeuk. Maar het allerergste vind ik dat de huid op mijn handen snel kapot is. Ik kan niet eens echt klussen: na een kwartier verven of tuinieren staan de blaren op mijn handen. Maar eerlijk is eerlijk: het ongeluk heeft me ook mooie dingen gebracht. In het Brandwondencentrum ontmoette ik lieve mensen die ik anders nooit tegen het lijf zou zijn gelopen. Verder zijn mijn brandwonden vaak een aanleiding voor leuke gesprekken die niet alleen maar oppervlakkig blijven. Na mijn uitleg komt de ander dikwijls ook met een persoonlijk verhaal."

Stom ongeluk

"Gelukkig heb ik er geen trauma aan overgehouden, maar ik kan wel schrikken als in een film plotseling vlammen oplaaien. Barbecueën doe ik nog steeds, dat vind ik veel te leuk en lekker. Wel houd ik vanuit mijn ooghoek altijd het vuur in de gaten. Met de jongen die de spiritusfles op de vlammen zette heb ik een tijd contact gehouden. Hij zocht me ook op in het Brandwondencentrum. Na een tijdje is dat contact verwaterd. Prima, ik neem hem niets kwalijk. Het was een stom ongeluk. Als hij had geweten wat het effect van spiritus op een vuur zou zijn, was hij wel van die fles afgebleven. Iedereen zou moeten weten dat spiritus en open vuur niet samengaan. In de supermarkt zie je weleens flessen spiritus naast de aanmaakblokjes staan… Ongelooflijk!"

Interview: Annemarie van Dijk. Beeld: Petronellanitta

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden