null Beeld

PREMIUM

Hugo Borst: “Een relatie stelt weinig voor als je niet investeert in elkaar”

Hugo Borst en Iris Koppe zijn beiden schrijvers, maar daar houdt de gelijkenis wel op. Toch zijn ze vrienden én gaan ze geen onderwerp uit de weg. Over oud worden, politiek, sex, corona en meer: Hugo en Iris stellen brutale vragen en geven openhartig antwoord.

I: "Ik heb het idee dat ik weer langzaam mezelf word. Mag ook wel, acht maanden na de bevalling. Van hormonen heb ik ook minder last."

H: "Dus niet meer huilen om een buurtkat die een poot mist?"

I: "Grensgeval."

H: "Hoe gaat het met baby Joanie?"

I: "Ze is vorige week voor het eerst naar de crèche geweest. Mijn vriend en ik waren die dag voor het eerst in acht maanden weer eens met z’n tweeën."

H: "Jullie hebben in al die maanden geen enkele keer samen iets ondernomen?"

I: "Nope. Het was natuurlijk ook coronatijd. We hadden geen oppas, de crèches waren dicht en opa en oma zagen we alleen buiten op afstand. We gingen onafhankelijk van elkaar weleens op pad, maar dan bleef de ander bij de kleine."

H: "Dan hebben jullie het er vast van genomen – zo’n dag samen."

I: "We hadden grootse plannen. We begonnen met koffie op een terras in de zon. Maar al na vijf minuten waren we in een verhitte discussie beland over de teloorgang van het kapitalisme. Ik begon er niet over, Huug. Híj begon. Een halfuur later zaten we nog geïrriteerd te snauwen dat de ander de feiten niet op een rijtje had."

H: "Gezellig."

I: "Het opgebouwde slaapgebrek hielp niet mee. We zijn tegenwoordig allebei snel geërgerd."

H: "Dat jullie niet gewoon lekker ouderwets vadertje en moedertje zijn gaan spelen."

I: "We besloten te gaan kanoën. We hebben hier een opblaaskano liggen waarmee je een stukje over het Amsterdam-Rijnkanaal kunt peddelen. Wij ons omgekleed, lunch gemaakt, wat denk je? Bleek dat ding lek. Mijn vriend stelde voor om dan maar met de auto naar het bos te rijden. Konden we daar een frisse neus halen."

H: "Jullie hebben toch geen auto vanwege het milieu?"

I: "Klopt. Maar een deel van de zomer hebben we de elektrische auto van mijn schoonzus te leen. Alleen was de achterklep blijkbaar niet goed dichtgedaan, waardoor de startaccu leeg was. Wegenwacht gebeld. Het was inmiddels gaan regenen. Terwijl mijn vriend op straat op hulp stond te wachten, ben ik naar binnen gegaan."

H: "Huilen?"

I: "Nee. Ik ging op bed op m’n telefoon liggen scrollen. Oude foto’s bekijken. Mijn dochter een maand oud, twee maanden oud, haar eerste lachje, de eerste keer omrollen."

H: "Was je toch weer met je kind bezig."

I: "Nou, er was pas een halve dag verstreken. We konden er in principe nog opuit. Maar toen belde de crèche. Joanie accepteerde de fles niet, wilde niet slapen en was behoorlijk overstuur. Of ik haar kon ophalen? Nog voor de Wegenwacht was gearriveerd, was ik al vertrokken."

H: "Balen zeg."

I: "Eerlijk gezegd: helemaal niet. M’n vriend baalde wel. Maar weet je, binnenkort komt er heus wel een uitstapje met z’n tweeën."

H: "Tuurlijk. Blijven investeren in elkaar, hoor. Anders stelt het weinig meer voor op een gegeven moment, een relatie."

I: "Spreek jij nu uit ervaring? Gaan jullie nog vaak met z’n tweeën op pad?"

Volgende week praten Hugo en Iris verder.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden