null Beeld

Ic-verpleegkundige deelt emotioneel telefoongesprek met ex-covid-patiënt

Als ic-verpleegkundige heeft Jessica aardig wat patiënten met corona behandeld. Alle patiënten die beademd zijn óf langer dan 48 uur op de ic liggen, worden achteraf gebeld voor een afspraak op de nazorgpoli. Op Twitter deelt Jessica een bijzonder telefoongesprek dat ze had met één van haar ex-covid-patiënten.

Erandi Godinez

De ic-verpleegkundige legt uit dat ze een tijdje geleden een patiënt moest bellen waarvoor ze in de eerste COVID-piek intensief heeft gezorgd.

Bijzonder telefoontje

“Ik had 5 weken voor hem gezorgd. Vier twaalfuurs-diensten per week. En nu had ik een keer HEM aan de lijn in plaats van zijn vrouw. Hij is een paar maanden thuis en ik nodig hem uit op de nazorgpoli voor ex ic-patiënten. Hij vraagt of Jessica er die dag ook is en ik vertel hem dat IK dat ben”, zo schrijft Jessica.

“Plots begint hij te snikken”

De ic-verpleegkundige merkt dat het stil wordt aan de andere kant van de lijn. “Plots begint hij te snikken”, zo vertelt ze. “Van die dikke, onhoudbare tranen. Dan loopt hij weg van de telefoon. Als hij terugkomt begint hij... ik heb het niet meteen in de gaten maar hij leest voor uit het dagboek dat zijn zoon heeft bijgehouden.”

“De tranen lopen bij ons beiden over de wangen”

De man vertelt dat het dagboek veertien pagina’s telt. “De ene na de andere quote (van mij of over mij) komt voorbij. Soms moet hij even stoppen, en prijst hij me huilend de hemel in. De tranen lopen bij ons beiden over de wangen.” Jessica legt uit dat ze op de ic mensen altijd aanraden om een dagboek bij te houden, omdat dit kan helpen bij de verwerking. “In COVID-tijd bleek het nog waardevoller omdat details die je niet zelf ziet, snel worden vergeten. Gelukkig mogen we inmiddels weer bezoek ontvangen.”

“Hier doe ik het voor!”

“Aan het einde van het telefoongesprek vraagt hij hoe het met mijn kinderen gaat, of hun kapsel weer een beetje netjes is (ik had zijn vrouw verteld dat ik het had geprobeerd, niet gelukt) en we lachen hard. Zijn baard (die ik had afgeschoren) is ook weer aangegroeid.”

Jessica vertelt dat ze elkaar een maand later voor het eerst weer zien. “Ik zou hem niet herkend hebben wanneer we elkaar in de supermarkt zouden passeren. Maar nu staat er een immens dankbare man voor me. Met bloemen en in tranen. Hier doe ik het voor! En dan doel ik niet op de bloemen”, zo sluit ze haar lange 'twitterbrief' af.

Dít vinden de zorgmedewerkers het mooiste aan werken in het ziekenhuis:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: Twitter. Beeld: Getty Images.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden