null Beeld EM-Press/Patrick van Emst
Beeld EM-Press/Patrick van Emst

Johanna ter Steege: “Ik ben er best trots op dat ik een doorzetter ben”

Actrice Johanna ter Steege (59) staat momenteel in de theaters met de monoloog Ik heet Lucy Barton. Ze woont samen met haar vriend in Rotterdam en heeft een dochter, Hanna (22).

Waarom moeten wij naar Ik heet Lucy Barton?

“Omdat het over ons allemaal kan gaan. Veel mensen zullen zich erin herkennen. Het is een intiem portret over hoe je je ontwikkelt in het leven en loskomt van familie.”

Wat is voor jou de grootste uitdaging in je rol van Lucy?

“Dat het waarachtig is wat ik doe. Het is een monoloog waarbij je langzaam in de situaties van Lucy’s leven terechtkomt. Ik speel zowel Lucy als haar moeder. Als Lucy in het ziekenhuis ligt, reflecteert ze op haar leven. Ik denk dat we dat met corona ook deden: wat ben ik aan het doen, waar houd ik van en wat mis ik?”

Hoe ben jij de intelligente lockdown doorgekomen?

“Ik heb een brandbrief opgesteld aan minister Ingrid van Engelshoven om haar erop te wijzen dat óók de vrije culturele sector in heel zwaar weer is beland. Die brief is ondertekend door 1400 mensen. Daarnaast heb ik met een paar mensen Cultuur in Actie opgezet: we hebben zeven dagen lang, twaalf uur per dag tv gemaakt met iedereen die werkzaam is in de culturele sector. We wilden inzichtelijk maken waarom wij ook een Topsector zijn: hoeveel werkgelegenheid en geld de sector opleverde en hoe verwoestend de schade nu is.”

Wat heb je geleerd van de lockdownperiode?

“Ik heb veel meer waardering gekregen voor het leven dat we leiden. Ook zie ik nu in dat sommige dingen genoeg zijn. We moeten stoppen met de wereld kapotmaken.”

Wat is het beste advies dat je ooit kreeg?

“Dat kreeg ik van een Hongaarse regisseur. Hij zei dat ik me alleen maar druk hoef te maken over het personage dat ik speel, niet over de mensen om me heen.”

Waar kun jij wakker van liggen?

“Meestal niet, maar over de toekomst van de culturele sector heb ik dit jaar wel wakker gelegen.”

Wat is het laatste appje dat je hebt gestuurd?

“Naar mijn dochter, dat we elkaar gaan helpen met werk.”

Welke belangrijke keuze heb je recent gemaakt?

“Om in Rotterdam te gaan wonen! Het is een wereldstad met heel veel culturen.”

Op wie zou jij wat meer willen lijken?

“Op Anouk. Ik zou ook zo mooi willen kunnen zingen.”

Wat is de grootste blunder die je hebt gemaakt?

“Ik was ooit uitgenodigd bij Reinier en Albert van Monaco en liep ze straal voorbij. Ik dacht dat ze de lakeien waren!”

Wat is het belangrijkste dat je van je moeder hebt geleerd?

“Geduld.”

Wat is je mooiste jeugdherinnering?

“Mijn leven op de boerderij. In de zomer haalden we met paard en wagen het hooi van het land en mochten we boven op de kar zitten.”

Wat zou je je jongere zelf willen meegeven?

“Dat je je eigen god mag creëren, datgene waardoor voor jou het leven zinvol wordt.”

Waar ben jij het meest trots op?

“Mijn doorzettingsvermogen.”

Welk talent zou je graag willen hebben?

“Zangtalent.”

Wat is jouw slechtste gewoonte?

“Dat ik moeilijk kan loslaten.”

Welke film heeft grote indruk op je gemaakt?

“Breaking the Waves van Lars von Trier. Een intens verhaal met prachtig camerawerk.”

Wie heb je de afgelopen 24 uur op de lippen gekust?

“Niemand. Mijn vriend moest zich laten testen op corona.”

Waar geef je te veel geld aan uit?

“Kleding.”

Waar heb je het laatst om gehuild?

“Tijdens de monoloog van Lucy Barton, als ik vertel dat allebei mijn ouders gestorven zijn.”

Tekst: Ebru Umar. Fotografie: Brunopress

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden