null Beeld Tamar Ottink
Beeld Tamar Ottink

Column

José: “Greta Thunberg als covermodel op de ‘Vogue’. Wat zal ze zich kapot generen”

Bladenmaker en journalist José Rozenbroek is een nieuwsjunk. Elke week schrijft ze voor Libelle een column over wat haar opvalt en waarover ze zich opwindt.

Tegenwoordig als ik uit shoppen ga, reist mijn jongste (27) mee in mijn handtas. Bij elk lonkend kledingstuk steekt ze haar hoofd eruit en roept: “Denk aan je overvolle kast! Denk aan de planeet!” Zelf koopt ze uitsluitend tweedehands, of, als ze netjes moet verschijnen, winkelt ze bij haar moeder die het maar al te leuk vindt om haar kleren met haar dochters te delen. Steeds vaker luister ik naar mijn kind. Dan hang ik de broek of het shirt terug en denk: nee-ee José, je hebt al 14 spijkerbroeken en 9 blauwe hemden. Soms negeer ik haar keihard en koop ik toch dat waanzinnige pak dat zo onweerstaanbaar is afgeprijsd. En voel ik me steevast een beetje schuldig, want ik héb een kast vol kleren en bovenal stevenen we regelrecht af op een klimaatramp die zijn weerga niet kent.

Kledingtas

Het allesomvattende wetenschappelijke IPPC-klimaatrapport dat deze week verscheen windt er geen doekjes om en luidt alle alarmbellen voor ‘code rood voor de mensheid’. Regeringsleiders moeten nu echt doorpakken, de CO2-uitstoot van grote industrieën moet worden aangepakt, en ook de consument moet aan de bak, want alle kleine beetjes helpen. Minder of geen vlees, minder vliegen, minder spullen kopen. Ik zag een tv-programma waarin we werden aangemoedigd mee te doen aan een ‘kettingkledingruil’, waarbij een kledingtas wordt doorgegeven aan een sliert mensen. Iedereen die meedoet, mag er een greep uit doen en stopt er ook weer iets in. Eerlijk gezegd griezel ik van zo’n tas, in mijn fantasie zie ik ’m moedeloos langs de huizen reizen, vol treurige afdankertjes waar niemand op zit te wachten. In hetzelfde programma werd gelukkig ook gezegd dat als we allemaal zes kledingstukken per jaar minder zouden kopen, dat al een slok op een borrel zou schelen. Kijk, dáár kan ik wat mee.

Greta op de Vogue

In de krant lees ik een stukje over Greta Thunberg, de inmiddels 18-jarige Zweedse klimaatactiviste. Ze prijkt al paarden aaiend op de cover van de nieuwe Vogue Scandinavia in een oversized geupcyclede trenchcoat – wat zoveel wil zeggen dat-ie gemaakt is van afdankertjes. Het tijdschrift claimt in een statement hartstikke duurzaam te zijn en is zich terdege bewust van de impact van de mode-industrie op het milieu. Ai, lastig: grote modemagazines als ELLE en Vogue drijven op inkomsten uit advertenties van de grote modemerken en die willen natuurlijk juist dat we méér kleren kopen in plaats van minder. Hoe zal de planeetminnende Vogue met deze spagaat omgaan?

Spagaat

Greta zelf, zo vertelt ze in het bijbehorende interview, heeft al drie jaar geen kleding gekocht en alles wat kapotgaat lapt ze eigenhandig op. Ze is allerminst overtuigd van de goede bedoelingen van de mode-industrie en op Instagram geeft ze die er nog eventjes stevig van langs. ‘Greenwashing’ noemt ze alle vrome intenties. ‘Je kunt mode niet op grote schaal produceren of ‘duurzaam’ consumeren in de wereld zoals we die hebben geschapen.’

Ach, die Greta. Wat zal ze zich gespleten voelen in háár spagaat, die van klimaatactivist én covermodel. Wat zeg ik: zich kapot generen in haar veel te grote regenjas.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden