José Beeld Tamar Ottink
JoséBeeld Tamar Ottink

José: “Van de daad zelf herinner ik me niks, behalve dat het pijn deed”

Bladenmaker en journalist José Rozenbroek is een nieuwsjunk. Elke week schrijft ze voor Libelle een column over wat haar opvalt en waarover ze zich opwindt.

Ik was sixteen going on seventeen toen ik ontmaagd werd door mijn skileraar. Ik was zo verliefd op deze Oostenrijkse Heinrich met z’n bruine kop en witte tanden dat ik me ’s avonds na de disco door hem liet meevoeren naar een houten huisje aan de rand van het dorp. Onder zijn flared spijkerbroek en seventies-overhemd bleek een spierwit lijf verborgen te zitten dat oplichtte in het donker. Van de daad zelf herinner ik me niks, behalve dat het pijn deed en hij toen ik zachtjes schreeuwde geïrriteerd in mijn oor fluisterde: “Sei ruhig, meine Grossmutter schläft.” Daarna bloedde ik een beetje, precies zoals ik me had voorgesteld wanneer dat maagdenvlies aan flarden was geschoten.

Femmes for Freedom

Waarom ik dit vertel? Omdat ik vorige week Shirin Musa interviewde, de strijdvaardige oprichtster van Femmes for Freedom. Musa is een vrouw die verwarring oproept, mensen kunnen haar niet in een hokje plaatsen. Ze is een gelovige moslima en draagt een hoofddoek, tegelijk zet ze zich in voor gelijke rechten voor meisjes en vrouwen met een bi-culturele achtergrond. Met haar mensenrechtenorganisatie bevecht ze alle mogelijke vormen van huwelijkse gevangenschap en seksuele onderdrukking.

Ieder meisje en iedere vrouw mag zelf beschikken over haar leven en haar lichaam, vindt zij, daar heeft niemand iets over te zeggen, geen vader, geen moeder, geen Allah of God. We spraken over de maagdelijkheidscultus die nog steeds heilig is in culturen waar seks voor het huwelijk als een kolossale zonde wordt beschouwd. Ook Lale Gül schrijft in haar bestseller Ik wil leven over de ‘onuitstaanbare angst van het meisje na zo’n scandaleuze daad’. Scandaleus voor het meisje welteverstaan, voor jongens geldt een andere moraal. Zoals een tante van Lale zegt: “Een jongen moet experimenteren, dat is normaal, maar bij een meisje is haar eer belangrijker dan haar leven.”

Maagdenvlieshersteloperatie

Het is bijna niet voor te stellen, maar ontelbaar veel vrouwen in Nederland blijken honderden euro’s te spenderen aan een maagdenvlieshersteloperatie, want wee o wee, als jij niet bloedt tijdens de huwelijksnacht. Terwijl zo’n ingreep grote flauwekul is en geen garantie geeft op bloedverlies. Bovendien bestaat het risico dat de boel gaat ontsteken en je littekens krijgt, met alle gevolgen van dien.

Na afloop van ons gesprek gaf Musa me het Trouwboekje mee, een uitgave van Femmes for Freedom. Lachend zei ze: “Eigenlijk is het gewoon een seksboekje.” Het bleek vol nuttige feiten te staan, over seks en zin hebben en nat worden, over soa’s, vaginisme en maagdenchecks. In het boekje las ik dingen die ik nog niet wist. Dat het maagdenvlies geen vlies is dat de vagina afsluit, bijvoorbeeld, maar een randje weefsel aan de ingang van de vagina. Dat soepel meegeeft als je nat en opgewonden bent, maar dat makkelijk kan beschadigen en gaan bloeden als een vrouw zenuwachtig is en niet vochtig genoeg.

Aha, dát was er dus aan de hand tijdens die nacht in dat houten huisje met in de kamer naast ons een zacht snurkende oma …

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden