null Beeld

Kimberley (34): “Door de coronacrisis vond ik mijn grote liefde”

De pandemie veroorzaakt veel ellende, maar kan voor sommigen ook het begin zijn van iets moois. Kimberley Tonkes (34) had haar buik vol van mannen en relaties. Totdat ze tijdens de lockdown totaal onverwacht haar grote liefde tegenkwam.

“Een man? Alsjeblieft niet! Nadat mijn relatie eind 2019 was uitgegaan, had ik totaal geen behoefte aan een nieuwe liefde. Ik was gekwetst, voor de zoveelste keer, en dat wilde ik nooit meer meemaken. Ik ging alleen op vakantie naar Spanje en ontdekte dat ik het erg leuk had in mijn eentje. Als ik ’s avonds in het hotel zat te eten en keek naar de stelletjes om me heen die elkaar overduidelijk niets meer te vertellen hadden, was ik blij dat ik daarvan verlost was. Ik ging in maart dus best met een goed gevoel de lockdown in, ik zou het wel redden alleen”

Beetje kletsen

“Maar door het thuiswerken en weinig mensen zien begon ik na paar weken toch dingen te missen. Gewoon een praatje met een onbekende bijvoorbeeld. Ik wilde niet steeds mijn beste vriendin of moeder bellen, zij werkt in de zorg en was door corona ontzettend druk. Weet je wat, dacht ik, ik ga het internet op.

Niet naar een datingsite, maar naar een plek waar je kunt chatten met mensen – over corona, het weer of wat dan ook.

Ik maakte een profiel aan met twee foto’s en de tekst: ‘Ik ben hier alleen maar om te kletsen.’ Al snel benaderde Michel mij en we chatten over de invloed van corona op onze levens. Over werk, interesses, gewoon leuk. Na een paar weken wisselden we nummers uit en schakelden we over op WhatsApp. Niets aan de hand, totdat hij mij opeens op een snikhete dag beeldbelde. Jemig, ik heb al een hekel aan videobellen en helemaal als ik met een rood hoofd in de zon zit. Met mijn camera in de voordeligste stand, nam ik op. We kletsten even en meteen daarna kreeg ik een appje dat het hem leuk leek om af te spreken.

Ik stemde toe, maar kreeg het vervolgens Spaans benauwd. Ik had duidelijk aangegeven dat ik alleen maar op die site zat om te kletsen. Ik wilde geen relatie en was met heel andere dingen bezig. Ik wilde graag een kindje en had besloten daarin mijn eigen weg te gaan, zonder man. Ik had me alvast aangemeld bij een fertiliteitskliniek, om er na de corona mee aan de slag te gaan. Maar Michel bleef aandringen, totdat ik dacht: wat heb ik eigenlijk ook te verliezen, behalve tijd?”

Verslingerd

“Dus spraken we af, bij mij in de buurt. We wandelden, aten een ijsje en dronken iets op een terras. Ik vond hem leuk, het voelde veilig. Hij begreep dat het voor mij alleen voor de gezelligheid was. Maar toen we op een avond bij mij thuis op anderhalve meter afstand een film zaten te kijken, hing er opeens een spanning tussen ons. Ik voelde dat het universum iets totaal anders had besloten en voordat ik het wist zaten we te zoenen.

Ik was volledig in de war, maar voelde ook dat ik het slot van mijn hart moest halen. Ik vond hem leuk, lief, knap, kon alles tegen hem zeggen, de ideale man eigenlijk. Dus werden we een setje en het voelt zo goed, dat we nu zelfs samen op zoek zijn naar een huis. Het klinkt misschien raar, want corona heeft afschuwelijke kanten, maar toch ben ik dat stomme virus een soort van dankbaar. Anders had ik Michel nooit ontmoet. Door alle coronamaatregelen hadden wij meteen intens contact. Wij kwamen meteen bij elkaar thuis, zaten avonden te kletsen en raakten al snel aan elkaar verslingerd.

Mijn angst dat het mis kan gaan, heb ik overboord gezet. Michel heeft een zoontje, op wie ik stapelverliefd ben geworden. Misschien is het ons gegund om samen een kindje te krijgen, dat zou ons geluk nog completer maken.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden