Jason Beeld 2Doc Jason/VPRO
JasonBeeld 2Doc Jason/VPRO

Liefde, steun en verdriet: dít zijn de reacties op ontroerende docu ‘Jason’

Duizenden mensen keken gisteren met tranen in hun ogen naar de ingrijpende 2Doc-documentaire ‘Jason’. De jongen in de hoofdrol, de 22-jarige Jason zelf, heeft al veel meegemaakt. Haast té veel. Meerdere trauma's bouwden zich op in zijn jeugd en in de docu kijken we mee in zijn zoektocht naar herstel. Maar als hij wordt opgenomen in een gesloten jeugdinstelling, gaat het bergafwaarts.

Heftig

Het verhaal van Jason Bhugwandass, een jongen uit Amsterdam-Noord, is in de documentaire prachtig vastgelegd. De kijkers volgen zijn leven tijdens zijn geslachtstransitie en in zijn alledaagse vriendschappen. Maar ook zijn zware therapiesessies zijn opgenomen voor de docu.

Huiselijk geweld

Alles gaat hij aan met een lach, tot verbazing van de kijkers wanneer zij ontdekken hoeveel leed daarachter schuil gaat. Huiselijk geweld, misbruik en het verblijf in een gesloten jeugdinstelling zijn nog maar het topje van de ijsberg.

Ondanks alles wat Jason heeft tegengezeten slaagt de film er alsnog in om alle labels te verwijderen, van ‘probleemjongere’ tot ‘hoofdpijndossier,’ en de mens erachter te tonen. Het is voor hem een manier om zijn missie waar te maken: “De gesloten jeugdzorginstellingen, voorzieningen waarin kinderen worden opgesloten, moeten weg. Daar sta ik honderd procent achter en dus ook achter de documentaire”, vertelt Jason in het radioprogramma NOS Met het oog op morgen.

Missie

Hij vervolgt: “Er zijn een stuk op vijftien instellingen in ons land waar kinderen opgesloten worden. Nederland sluit jaarlijks 1800 kinderen op. Dat is heel veel als je het vergelijkt met andere welvarende landen. Die gesloten jeugdzorginstellingen moeten gewoon weg.”

Opname

Jarenlang hield het misbruik en het huiselijk geweld in het leven van Jason aan. “Ik werd depressief en suïcidaal en kwam in de jeugdzorg terecht. Daar schrok ik heel erg van, want ik associeerde jeugdzorg altijd met zorg, maar ik kwam letterlijk in een gevangenispand terecht. Maar het was geen gevangenis, want ik had niets gedaan. Het was een gesloten jeugdinstelling”, aldus Jason in Met het oog op morgen.

“Als je heel jong en langdurig getraumatiseerd wordt, zoals bij mij het geval was, dan zijn de bouwstenen voor je leven stuk. Je hele fundament is ontregeld. Het gaat wel redelijk nu, mijn PTSS-klachten zijn echt afgenomen door de therapie, maar ik merk het nog wel”, sluit hij af.

Wil je de documentaire terugkijken? Dat kan hier, via de site van 2Doc. Jason start binnenkort in samenwerking met stichting Het Vergeten Kind een petitie om de jeugdzorg flink op de schop te gooien. Je kunt je hier aanmelden om straks als eerste de petitie te ondertekenen.

De documentaire, gemaakt door regisseur Maasja Ooms, roept bij de kijkers veel emotie op. Van woede en onbegrip tot compassie en medeleven met Jason:

Bron: 2Doc-Jason, NOS Met het oog op morgen, Het Vergeten Kind.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden