null Beeld

Linda de Mol: “Mijn vriendinnen zijn mijn spiegel”

Zelf heeft ze geen zussen, maar in haar nieuwste film heeft ze er 2. Ja, die had Linda graag willen hebben. Toch kon ze ook met haar broer John veel delen. “Toen ik ging scheiden, is hij er echt voor me geweest. En ook in die zware laatste jaren met onze ouders.”

Het grootste nadeel aan Linda de Mol zijn? We zijn halverwege ons gesprek en voor het eerst valt Linda de Mol (55) even stil. Dan zegt ze: “Dat iedereen iets van je vindt. Dat je je altijd moet gedragen. Al vanaf mijn 19de ben ik me ervan bewust dat ik niet alles kan zeggen of doen. Je zult mij nooit dronken of tongend met een vreemde meneer in een publieke gelegenheid aantreffen, of met 170 kilometer per uur over de snelweg zien scheuren. Het komt niet eens in me óp. Ik heb er ook geen behoefte aan, hoor. Ja, toen ik jonger was dacht ik wel eens: nu ophouden met die wijn, anders wordt het gênant.”

Toch wordt er altijd over je geroddeld. Vooral over je uiterlijk. Ik las zelfs ergens dat je een tepelpiercing zou hebben. Met ontzetting: “Dat is wel het láátste wat ik zou nemen! Ik ben al niet zo van de piercings, en al helemaal niet door de tepels. Ik krijg het al koud bij de gedachte. Wat een gek verhaal. Ik zou het zeggen hoor, als het zo is. Maar nooit van mijn leven!”

Het interview vindt plaats in de grote studio’s van Endemol in Duivendrecht, een assistente heeft me door lange gangen naar een kale verlaten kleedkamer gebracht en me daar met een kop thee geïnstalleerd. Linda is nog bezig met de opname van Miljoenenjacht, die ik op een tv-scherm kan volgen. Ik zie hoe ze de zenuwachtige kandidaat geroutineerd en opgewekt langs de koffertjes loodst, hem losjes van advies dient, zijn vrouw er hartelijk bij betrekt, meeleeft met hun zichtbare zenuwen. Doordat de techniek hapert worden de opnames soms even stil gelegd en moet iedereen wachten. Om de tijd te doden maakt ze een babbeltje met de kandidaat, stelt hem op zijn gemak, vertelt giechelend dat ze nauwelijks in zijn richting durfde te praten omdat ze tussen de middag ‘bizar veel knoflook’ heeft gegeten.

5 kwartier later dan gepland komt ze, vol in de make-up en nog in haar zwarte tv-jasje maar op zwarte sneakers, de kleedkamer ingestoven. “Sorry, sorry! En ik heb straks een eetafspraak, dus we hebben niet veel tijd. Maar ik kan heel snel praten.”

“Nu de kinderen niet meer thuis wonen, heb ik vooral meer rust in mijn hoofd”

Je bent al bijna je leven lang een bekende Nederlander. Hoe blijf je op de hoogte van wat er leeft onder de ‘gewone’ mensen?

“Ik denk dat me dat best goed lukt. Dat dat ook de reden is dat ik er überhaupt nog bén op tv. Ik heb een vrij grote club vriendinnen met wie ik ook echt contact probeer te houden. Sommige van die vriendinnen hebben doodgewone levens. Zij zijn mijn spiegel. Laatst hoorde ik een collega-BN’er zeggen: ‘Ik moet nu toch echt eens ophouden met die shoppingtripjes van 6.000 euro, ik ga vanaf nu met 500 euro naar de Zara.’ Dan denk ik: je bent niet meer aangesloten. Je bent écht kwijt hoe het werkt in Nederland. 500 euro spenderen in de Zara, joh, dat ís niet normaal. Dat de gemiddelde Hollandse vrouw 80 euro per maand uitgeeft aan kleding, dát is normaal. Ik weet dat heel goed. Ik heb vriendinnen die soms maanden niks kopen omdat ze anders niet kunnen rondkomen.”

Ik hoor dat je heel genereus bent voor je vriendinnen. Opgeruimd.

“Ja, maar dat is niet meer dan logisch, toch? Ik heb hartstikke veel geld verdiend, hoe leuk is het om daar anderen van mee te laten genieten?”

Is dat niet moeilijk voor die vriendinnen?

“Nee hoor. Daar ben ik altijd heel duidelijk over geweest. Ze kunnen wel elke keer roepen: ik wil de helft betalen, maar joh, laat het lekker los. Als we naar de Japanner gaan is het logisch dat ik betaal, gaan we een pizzaatje eten, dan betalen zij de rekening. Echt, daar hebben we nog nooit gedoe over gehad. Dat wil ik ook beslist niet. Want er is niks leuker dan samen genieten. Als iemand nog nooit in New York is geweest, hoe leuk is het dan om die vriendin te trakteren op een reisje daarnaartoe?”

Je hebt vriendinnen, maar geen zussen. Had je zussen willen hebben?

Hartgrondig: “Ja!”

Wat voor beeld heb je bij zussen?

“Ik heb vriendinnen met zussen waar ze heel hecht mee zijn. Daar kan ik jaloers op zijn. Dat je alles met zo’n zus bespreekt, lekkere tutdingen, vrouwenzaken, relaties. Dat doe je niet zo snel met een broer. Met mijn broer, met John, gaat het toch al gauw over tv, over vroeger, over mijn ouders.”

Praat je met John dan niet over je relaties of andere emotionele zaken?

“Toen ik ging scheiden van de vader van mijn kinderen, is hij er wel voor me geweest. En ook die zware laatste jaren met onze ouders konden we goed delen. Ik was ook echt oprecht blij dat ik die broer had, dat ik er niet alleen voor stond. Überhaupt, als je enig kind bent en je ouders overlijden, lijkt me dat zo eenzaam. Je wilt toch met iemand die herinneringen delen, zo van: dat was het huis en dat was onze tafel en dan kookte mama altijd dat… Dat soort herinneringen deel je alleen met je broer of je zus.”

En dan is het frappant hoe die herinneringen soms van elkaar verschillen.

“Inderdaad. En dan is John ook nog een man én bijna tien jaar ouder. Het was natuurlijk ook een andere tijd. Op zondag ging mijn moeder altijd een beetje chic koken, je kent het wel: rollade en aardappelpuree en zo. Daar was ze heel druk mee. Als we dan uitgegeten waren, gingen mijn vader en mijn broer voetbal kijken en dan stonden wij met z’n 2'tjes die pannen te boenen. Dat was toen vaste prik in Nederland: op zondagavond keken de mannen Studio Sport en deden de vrouwen de afwas.”

En nu heb je een film over zussen gemaakt: April, May en June. Waarom een zussenfilm?

“Misschien juist door het gebrek aan zussen? Het intrigeert me. Met je zussen deel je iets bijzonders, maar je kunt elkaar ook af en toe achter het behang plakken. Omdat je heel anders bent, of omdat je elkaar niet begrijpt. In de film spelen Tjitske Reidinga, Elise Schaap en ik 3 halfzussen. We hebben dezelfde moeder, maar alle 3 een andere vader. Het verschijnsel van samengestelde gezinnen vind ik interessant. Dat zie ik nu overal om me heen. Je gaat scheiden, er komt een nieuwe man, daar komt een nieuw kind van. Eerdere kinderen wonen soms ergens anders en dat kan dan wringen.”

Ze vertelt over die 3 zussen, van 3 verschillende vaders, en daardoor DNA-technisch al verschillend, die door de naderende dood van de moeder tot elkaar moeten zien te komen.

“Het idee voor dit verhaal zat al heel lang in mijn hoofd. Maar dat alléén was niet genoeg voor een film. En toen zag ik de documentaire Het beste voor Kees. Daar was ik helemaal vól van. Kees is een autistische man die in een soort van tuinhuisje naast zijn ouders woont. Die ouders zijn fantastisch en doen alles voor hem, vooral zijn moeder, die voelt hem feilloos aan. Maar dat Kees zo gepamperd is, wordt een probleem als zijn ouders oud worden: want wie kan er zo goed voor Kees zorgen als zijn ouders? Dat vond ik zo’n mooi gegeven. Toen viel het kwartje: in mijn film moest een 4de kind komen, een zoon die zorg behoeft, die bij zijn moeder woont en aan wie ze de meeste liefde heeft gegeven omdat zij het zo graag goed wilde doen. Maar nu ze dood gaat, krijgen wij, de 3 zussen, dat op ons bordje: wie zorgt er voor Jan?”

Dat gegeven heeft een mooie film opgeleverd, zegt ze tevreden.

“Tjitske en Elise zijn 2 fantastische actrices. En 2 ongelooflijk leuke vrouwen, allebei zo relaxed en grappig en met zo veel zelfspot. Als ik 2 zussen mocht uitkiezen, geef mij dan maar deze.”

Je moeder is inmiddels overleden, je kinderen zijn het huis uit. Dat zijn een heleboel veranderingen in een paar jaar tijd.

“Er is vooral meer rust in mijn hoofd gekomen. Dat de kinderen niet meer thuis wonen scheelt enorm. Het was toch altijd van: ik moet opschieten, we moeten op tijd eten of Noa moet naar hockey. Noa hockeyde in een eerstelijnsteam, dat betekende 3 keer per week trainen en op zaterdag in Groningen of weet ik waar spelen.”

Dat deed je allemaal zelf?

Verontwaardigd: “Ja, natuurlijk! Je wilt toch je moeder langs de lijn en niet de oppas? Maar überhaupt: geen proefwerkweken meer, geen tentamens en examens… Nu is er gewoon alleen mijn werk. En als dat klaar is, heb ik tijd voor mezelf. De kinderen komen nog steeds heel vaak, en dat is supergezellig, maar daar hoef ik geen rekening mee te houden. Ze schuiven aan of we bestellen wat. Daar ben ik heel relaxed in.”

Vind je het fijn dat je niet meer hoeft te zorgen?

“Dat mis ik wel. Maar gelukkig maakt Julian, mijn zoon, veel gebruik van de studio die we naast het huis hebben. Julian zit in de muziek, net als Jeroen, hij speelt onder andere in de band van mijn neef Johnny en heeft een eigen album gemaakt. Hij sleept vaak zijn conservatoriumvrienden mee naar huis, naar die studio dus. Heb ik opeens 4 van die leuke gasten om de tafel.” Stralend: “En dan zorg ik voor de hapjes en drankjes.”

“Dat iedereen iets van mij vindt, is een groot nadeel aan Linda de Mol zijn”

Dus geen last van een legenest-syndroom.

“Nee, niet meer. Ik heb misschien een paar maanden een dipje gehad. Jeroen ook hoor. We hebben allebei zo hard gejankt toe we ze uitzwaaiden met al die tassen en de fiets achterin de auto en zo. Het is ook een ommezwaai voor je relatie als je opeens weer met z’n 2'en bent. Jeroen kwam bij ons wonen toen de kinderen 7 en 10 waren, dus ook hij wist niet beter. Je moet echt even resetten. Mijn weekenden bestonden jarenlang uit op zaterdag langs de lijn van een sportveld staan en op zondag naar mijn moeder met een bloemetje of gebakken visje, daarna helpen met huiswerk en de rest van de week in de steigers zetten. Nu is weekend écht weekend. In het begin dacht ik: wat ga ik nu dóen? Nou, dat gevoel ging snel over. Nu begint de zaterdagochtend met grote koppen koffie, het doorspitten van alle kranten en kijken we als het rotweer is 3 afleveringen achter elkaar van Game of Thrones of zo. Heerlijk.”

Je bent nu samen met Jildou van der Bijl verantwoordelijk voor Net5, de vrouwenzender van Talpa. Waarom zouden vrouwen behoefte hebben aan een eigen zender?

“Omdat ik denk dat er een heel andere dynamiek is als je alleen met vrouwen bent. Ik heb mijn laatste verjaardag ook alleen met vrouwen gevierd. Je praat over andere dingen dan met mannen erbij. Ook vrouwen die elkaar niet of nauwelijks kennen, kletsen dan over van álles. Daar put ik zo veel energie uit! Wees niet bang, we gaan echt niet alleen maar ‘meisjesbabbelen’, we gaan niet zeuren en ook niet activistisch met de vuist naar voren, zo van: we vinden mannen stom. Ben je gek, ik ben gék op mannen! Maar omdat we nu allemaal geacht worden genderneutraal bezig te zijn, mogen we dan opeens niet meer benoemen dat we sommige dingen gewoon lekker alleen met de meiden willen doen?”

Zoals Voetbal International een typisch mannenprogramma is.

“Precies! Zo’n voetbalprogramma, daar heb ik niet veel mee, het is niet mijn humor. Maar het wordt ook niet voor mij gemaakt. Nou, laat mannen daar lekker naar kijken.”

Wat voor gezicht gaat Net5 krijgen?

“Als het in LINDA. kan, kan het ook op de tv, dat is het idee. We gaan het langzaam opbouwen, maar bij alles moet het gevoel hetzelfde zijn als in het blad: altijd met een vleugje verwondering. O, ik wist niet dat er vrouwen zijn die serieus als zeemeermin verkleed in een zwembad gaan liggen en dat er zelfs wereldkampioenschappen zeemeerminnen zijn. Altijd heel persoonlijk en altijd voor iedereen, dus niet alleen voor mooie, succesvolle vrouwen. Met humor en een klein rauw randje. Allemaal programma’s waar ik zelf naar zou willen kijken. En mijn vriendinnen. En mijn zussen, als ik die zou hebben.”

Over Linda

8 juli 1964 wordt Linda Margaretha geboren in Hilversum. Als jong meisje zingt ze op televisie bij het AVRO kinderkoor

1986 – 1989 Linda presenteert het kinderprogramma The DJ Kat Show

1985 – 1986 is ze de assistente van Ron Brandsteder bij het programma Showbizzquiz bij TROS

1976 op 12-jarige leeftijd presenteert Linda het kinderprogramma Wat je zegt ben je zelf

In 1992 begint Linda met presenteren in Duitsland

Op 26 december 1990 begint het programma Love Letters met Linda als presentatrice

1982 Linda studeert 3 jaar rechten aan de VU

In 1995 krijgt ze een relatie met regisseur Sander Vahle

In 2004 speelt Linda in haar eerste film: Ellis in Glamourland

Bij Talpa start op 30 oktober 2005 de door haar bedachte serie Gooische Vrouwen

Op 30 november 1999 wordt hun dochter Noa geboren

In 2001 won Linda de Televizier-Ster voor de populairste televisievrouw

In 2003 lanceerde ze Linda., haar eigen tijdschrift

Op 29 maart 1997 wordt hun zoon Julian geboren

Vanaf 2000 tot op heden presenteert Linda het programma Miljoenenjacht

In 2007 krijgt Linda een relatie met pianist Jeroen Rietbergen, haar huidige partner

In 2006 verhuist ze mee naar Talpa, de zender die haar broer John opstartte. Haar programma’s Miljoenenjacht en Nationale postcode loterij verhuizen mee

In oktober 2009 zit Linda 25 jaar in het vak en stopt Gooische Vrouwen op het hoogtepunt, tegelijkertijd krijgt ze de Gouden Televizier-Ring voor het bedenken van en haar hoofdrol in de serie

Op 31 oktober 2007 wordt bekend dat Linda en Sander uit elkaar gaan

Op 29 april 2011 wordt Linda benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau

In 2006 presenteert Linda dagelijks De Slimste Mens

Linda start op zaterdag 8 maart 2008 bij RTL met Ik Hou Van Holland

In 2011 en 2013 sleept Linda de Televizier-Ster in de wacht

In 2015 begint de door haar bedachte serie Familie Kruys, waarin ze zelf de hoofdrol heeft.

Op 16 januari 2019 wordt bekend dat Linda per 1 juli naar Talpa overstapt.

In 2013 begint ze met het programma Weet Ik Veel en haar talkshow Linda’s Zomerweek

In 2012 start dramaserie Divorce waar ze in speelt en interviewt Linda Willem-Alexander en Maxima voor RTL ter gelegenheid van hun 10-jarig huwelijksjubileum

Op 26 oktober 2015 begint Linda met haar eigen online Linda.tv

In 2015 ontvang Linda de Televizier Oeuvre-Ring

In februari 2019 wordt Linda benoemd tot creatief directeur van Net5

Linda de Mol wordt geboren op 8 juli 1964 in Hilversum. Haar vader is zanger, haar moeder huisvrouw, broer John is bijna 10 jaar ouder. Tijdens haar studie Rechten wordt ze gevraagd een programma te presenteren voor Sky Channel, de start

van een lange carrière als presentatrice van talloze tv-programma’s in Nederland en Duitsland. Daarnaast bedenkt en produceert ze films en tv-series waarin ze vaak de hoofdrol speelt, zoals Gooische vrouwen, Divorce en Familie Kruys. In 2003 lanceert Linda haar eigen magazine Linda. en vanaf 2019 is ze creatief directeur van Net5, onderdeel van Talpa, het media-imperium van John. Met haar ex-man Sander Vahle heeft Linda een dochter, Noa (19) en een zoon, Julian (22). Ze heeft een relatie met muzikant Jeroen Rietbergen. Vanaf 19 december is haar nieuwste film April May en June te zien in de bioscoop.

Interview: José Rozenbroek. Foto: ANP Foto

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden