null Beeld

Maartje en de meisjes 37 – “Die happy family is slechts 1 kant van mij, die van de vrouwenliefde is er ook”

Het contact met Hannah is verbroken en in alle opzichten lijkt het gewone leven weer te beginnen. De kinderen gaan weer naar school en Maartje mag weer naar kantoor. Fijn!

Om half zeven opstaan, voelt ineens heel vroeg. Douchen, opmaken, ontbijten, broodtrommels vullen, aardbeien in minstens drie stukjes snijden en voor mezelf een goede bak groen voor tijdens de lunch. Broodjes halen zit er nog niet in denk ik, en daarbij vind ik het echt wel fijn om mijn weerstand op peil te houden nu.

Stipt om vijf voor 8 lever ik de druifjes af op school en tuf ik door naar kantoor.

Wanneer ik de deur van het slot draai, moet ik toch even nadenken wat de code van het alarm ook alweer was. Gelukkig ben ik een beelddenker, dus wanneer ik de nummers voor me zie, weet ik het weer. Ik zwaai de tussendeur open en een muffe lucht van twee maanden broeien walst me tegemoet. De planten zijn verdord en de dropjes in de snoeppot op mijn bureau zijn wit uitgeslagen. Goed. Deze eerste uren staan in het teken van ruimen en luchten.

Een half uur later komt Liesbeth binnen. Ik zou haar wel om de nek willen vliegen, maar we houden het keurig bij een coronaproof zwaai en een handkusje in de lucht. De rest van het team werkt nog thuis en dat vind ik meer dan prima.

“Ik ben zo blij dat ik dat ik de deur weer uit kon,” zucht Liesbeth. “Jij hebt natuurlijk een gezin, maar ik werd gek van de stilte en verveling.”

“Ik snap ‘t mop,” sus ik. “Maar ik kon Jochem en de kinderen ook wel schieten na een week of drie.”

“En dat snap ik dan weer,: lacht Liesbeth. Ze helpt me met opruimen en schoonmaken en om 11 uur zitten we samen aan de koffie. Trots te zijn.

“Maarre, verder ook niet veel spannends op het front nu zeker?”

Ik vertel in vogelvlucht de supermarktscene met Hannah, en de telefoonterreur die daarop volgde. “Vrouwen zijn verrukkelijk,” zucht ik, “maar ik word er ook zo moe van.” Liesbeth knikt zwijgend. “Corona heeft de focus wel weer op mijn gezin gelegd. Ik heb potdorie een hele leuke verloofde en twee topkinderen. Dus soms denk ik: láát maar even. Maar eerlijk? Dat duurt nooit langer dan een paar dagen. Die happy family kant is slechts één kant van mij, en die van de vrouwenliefde is er echt ook. Ik denk nog vaak aan Judith bijvoorbeeld. Die vrouw heeft zo’n indruk op me gemaakt.”

“Maar zolang je het met Jochem helder hebt, is het toch oké?” vraagt Liesbeth. “Waarom app je Judith niet weer een keer? Of zoek je nu een nieuwe lady? Lijkt me lastig hoor, met die anderhalve meter barren nu. Wat kun je nou nog?”

Bij de gedachte alleen al schiet er een golf van verrukking dwars door het midden van mijn lijf. Zou ik het lef hebben?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden