null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Maartje en de meisjes deel 12 – “Oh schat vergeet het maar. Ik doe echt geen trio’s”  

Jochem zegt dat hij Judith wel wil ontmoeten, nu Maartje heeft toegegeven dat het geen eenmalige rendez-vous was. Maar is dat wel een goed idee?   

Getty Images/iStockphoto

Vanuit mijn bed stuur ik een mailtje naar Liesbeth met de mededeling dat ik vandaag thuiswerk. Gisteren ben ik de hele dag met Jochem en de kinderen in de weer geweest, en golfde Judith door mijn hoofd. Ik had geen enkele vrije minuut om haar even te bellen, terwijl zij toch twee keer een poging heeft gedaan. Wil haar zo graag even spreken!

Mijn mailbox heb ik in een mum van tijd leeg en na de thee ga ik haar echt bellen. Mijn hart klopt in mijn keel. Wat is dit toch? Wat doe ik nou moeilijk? Ik overdenk werkelijk alles. Ik wil haar niet wakker bellen, ik wil geen stress hebben van werk en ik wil gewoon een beetje spontaan klinken aan de telefoon. “Hiii!” “heee” “Hoi”. Ik oefen zelf eventjes. En stel nou dat ze vrij is vandaag? Dan vraag ik of ze mee gaat wandelen in het bos.

Een hees piepje is alles wat er uit mijn keel komt wanneer Judith opneemt. “Sooo pop, jij klinkt lekker? was het een latertje gisteren? Ik probeerde je nog te bellen maar je had geen tijd voor je meisje he?” lacht ze. En nog voor ik me kan hullen in verontschuldigingen, zegt ze dat ze me wil zien.

“ik jou ook,” zeg ik zacht. “Over een uurtje bij de ingang van het Beekse bos?”

“Joe! Tot zo!”

Ik stuur nog gauw wat mailtjes, verkleed me nog drie keer en haast me op de fiets. Ze is er al en begroet me met een stevige omhelzing. Jammer. Ik hoopte op een kus merk ik. Waarom hoopte ik op een kus?

“Hoe was je weekend nog?” vraagt ze. “Ik vond het wel jammer dat je er ineens uitvloog.”

Ik vertel haar over het weekend en Jochems terechte boosheid.

“Weet je Judith,” begin ik, “Ik vind je zo leuk. En daarvan raak ik in de war. Want: ik heb natuurlijk gewoon een gezin, maar zit de hele dag met mijn hoofd bij jou. En eigenlijk wil ik gewoon de hele tijd bij je zijn. Maar ja, ik heb gewoon een gezin en jij hebt gewoon jouw leven. En ik weet niet eens wat jij allemaal wil en ik wil je ook niet verkeerd behandelen, want daar ben je te leuk voor. Maar ja, ik ben natuurlijk gewoon moeder. En ik ben met Jochem! En jij bent zo’n vrije vogel en ik wil me niet..”

“Shhhhh,” kust ze mijn geraaskal weg. “Even rustig jij. Ik vind jou leuk, jij vindt mij leuk en dat is voor nu wat telt. Ik wist toch al dat je getrouwd bent? Maak je om mij maar geen zorgen hoor.”

“Ik ben niet getrou-... Nee, sorry. Lief van je. Weet je, het doet ook wat met Jochem dat ik jou zie. En nu wil hij je ook ontmoeten, omdat hij denkt dat je een blijvertje bent.”

“Oh schat, vergeet het maar. Ik doe echt geen trio’s.”

“Nee, nee, nee,” lach ik. “Dat is ook helemaal niet de bedoeling. En ik weet ook niet of ik dat wel wil.”

“Joh, ik heb helemaal geen zin om in jullie gezinsleven te stappen. Ik heb het leuk met jou en dat is voor mij genoeg hoor. Ik verwacht ook echt niet dat jij het alleen bij mij houdt.”

En dan zoent ze me. En ik ben blij toe, want ik weet even niet meer wat ik moet zeggen...

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden