null Beeld

Maartje en de meisjes – deel 17: “Ik wil alleen jou. En ik wil dat jij alleen mij wil.”

Maartje is in haar nopjes door Judith’s enthousiaste reactie op haar hardloop & hotelplannetje, maar Jochem is helaas minder gelukkig met dit idee.

Nadat Jochem uitriep hoe ver ik in vredesnaam wil gaan in dit damesavontuur is hij vertrokken naar de kroeg. Met Dirk. Ik ben me kapot geschrokken.

“Eet papa niet mee?” vraagt Lola.

“Nee,” mompel ik. “We hebben het rijk voor ons alleen.”

“Mogen we dan pannenkoeken?”

“Jaaaa! Pannenkoeken!” gilt Boris vanachter zijn iPad.

Perfect plan. Afleiding. Gezelligheid. Dóén.

“Maar dan wel zonder soep mam!” zeurt Lola.

Ik kan er wel om lachen. Vandaag doen we lekker wat we willen. Als ze niet kijken, rasp ik stiekem een courgette door het laatste deel beslag en zo geef ik de pannenkoeken met kaas toch een vleugje vitamines mee.

Ik lig al in bed als Jochem thuiskomt.

“Morgen praten we echt schatje,” probeert hij in mijn oor te fluisteren. Een cocktail van bier, zweet en knoflooksaus vult de slaapkamer. Jochem kruipt tegen me aan, slaat zijn arm om mijn middel en geeft me een zoen op mijn hoofd.

“Ik hou van je, Maartje mijn maatje,” en meteen doemt de eerste diepe snurk al op achter me.

“En ik van jou,” antwoord ik in het luchtledige.

Maandag

Tijdens de lunch wandel ik met Liesbeth een rondje door het centrum en vertel ik over mijn plan met Judith en de reactie van Jochem. Liesbeth is grappig genoeg het meest onder de indruk van mijn hardloop ambitie.

“Ga jij echt 10 kilometer rennen? En dan daarna lekker tegen je babe aan liggen met je doodmoeie lijf? Dat wordt geen stomende seks dan toch?”

Schaterlach. Wat is Liesbeth toch heerlijk praktisch en relativerend altijd.

“Ik word juist altijd extra hitsig na het sporten,” biecht ik op.

Weer een schaterlach.

“Weet je schat, ik begrijp de reactie van Jochem wel hoor. De nacht delen is toch anders dan alleen een beetje friemelen uit nieuwsgierigheid. Slapen gaat toch bijna op verkering lijken.”

Zo had ik het nog niet bekeken. Dit neem ik mee in ons gesprek vanavond.

Uiteindelijk lukt het pas in bed om echt te kletsen samen. Allebei liggen we op onze rug, starend naar het plafond. Soms kunnen wij het beste praten als we elkaar niet zien. Dan praten we vrij. In het begin van onze relatie, toen ik nog in mijn studentenhuis woonde en hij is zijn studio, losten we bijna alle issues bellend op. Nu doen we het zo.

Jochem pakt mijn hand.

“Weet je liefje, ik zie jou naar Judith toe trekken en dat maakt me bang om je kwijt te raken. En dus dacht ik, als ik dan ook weer ga flirten dan zijn we weer gelijk.”

“Ja dat snap ik wel, zeg ik.”

“Laat me even vertellen lief,” haakt Jochem in.

“Dus ik zat een beetje te denken of ik ook op Tinder zou gaan ofzo, maar dat is eigenlijk niks voor mij. En gisteren was ik dus met Dirk in de stad en…”

Hij valt even stil en knijpt nog wat steviger in mijn hand.

“En daar waren dus twee meiden die met ons mee gingen darten. En eentje daarvan heeft me gekust.”

Ik zeg niks. Jochem zegt niks.

“Maar ik vond dat dus niks Maartje. Ze was mooi, het mocht, soort van, maar ik wil gewoon jou. En ik wil dat jij gewoon mij wil. En niet Judith.”

Ik weet niet wat te zeggen. Ik weet alleen dat ik heel stevig zijn hand vasthoud.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden