null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Maartje en de meisjes – deel 22: Jochem neemt niet op

Maartje en Jochem zoeken naar een nieuwe weg in hun relatie met elkaar en met anderen. Zal Maartje het contact met Judith nieuw leven inblazen?

De hele week draaien Jochem en ik de B.V. HET GEZIN op de automatische piloot. Het is gezellig, we koken gezond en zelfs met de was ben ik aardig bij. Voor vanavond heb ik als verrassing een oppas geregeld, en neem ik Jochem mee naar een chique-de-friemel restaurant.

Vrijdagmiddag is het altijd een zoete inval bij ons. Kinderen lopen in en uit en omdat Suus weet dat het mijn vrije dag is, waait zij ook vaak nog even aan.

‘Laat je nou Sophie komen vanavond? Had toch niet gehoeven schat? Ze kunnen toch ook bij mij logeren? Of ik kom hier. Nou ja. Super dat jullie even lekker quality time met elkaar boeken nu’, ratelt Suus.

Ze ziet er niet best uit. Moe en gespannen.

‘Gaat het wel met je?’ vraag ik, terwijl ik haar zonder overleg een witte wijn inschenk.

‘Ja, ja, nee, tuurlijk joh. Gewoon zijn gangetje.’

Ik geloof er niks van, maar ik snap ook wel dat ze nu niet uitgebreid haar hart op tafel legt, met rondrennende kinderen in de kamer. Binnenkort ook met haar maar weer een een-op-eentje plannen.

‘Heb je trouwens gehoord dat Jan en Marieke uit elkaar gaan?’

‘Zij ook al?’ roep ik verbaasd.

‘Ja. Tijdens de wintersport was de bom gebarsten en nu is het klaar. Erg hoor, en dan die arme kinderen…’

Om half 7 rits ik mijn nieuwe jurk dicht en besprenkel mezelf ruimschoots met Chanel nr. 5. Ik wil dat Jochem me mooi vindt en dat hij voelt dat ik - ook na 11 jaar - nog steeds mijn best voor hem doe. Want dat is wat er zo vaak mis gaat hè, stellen die hun best niet meer doen voor elkaar. Terwijl wat wij met elkaar hebben, dat vinden we nooit bij alle Esthers of Judiths van de wereld.

Wanneer ik de trap afloop, gaat de bel. Perfecte timing, Sophie. De kinderen rennen joelend de gang in.

‘Wauw mama, wat ben je moooooiiii’ roept Lola. Wat een schatje is het toch.

Jochem is er nog niet. Ik bel ‘m wel even, dan kan hij meteen naar de stad komen. Waar is mijn telefoon nou weer? Ah, tussen de bank. Oh…

Schatje, reken maar niet op mij. We vrijmibo’en hier nog even met de afdeling. Zie je straks! x. schrijft Jochem.

De reservering is pas om half 8, dus ik bel hem wel even. Haal ik ‘m op!

Jochem neemt niet op.

19.10 uur.

Ik bel nog een keer en krijg meteen zijn voicemail.

Shit!

Ik geef de kinderen snel een kus en met een steen in mijn maag spring ik in de auto.

‘Waar is papa?’ roept Lola me na.

‘Die haal ik nu op bij z’n werk schat. Slaap lekker straks!’

En weg ben ik.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden