null Beeld

Maartje en de Meisjes deel 24 – “Ik ben zo blij dat je er bent”

Maartje ontdekte dat Jochem niet bij de vrijmibo was, zoals hij zelf zei, en belde huilend naar Suus. Samen rijden ze naar het restaurant en daar weet Maartje niet wat ze ziet.

Daar zit ‘ie. Jochem. Met een stralende snoet kijkt hij me aan. Ik kijk opzij naar Suus en zij kan haar lach niet langer verbergen. ‘Kijk eens goed,’ zegt ze en ze slaat haar arm om me heen. We lopen naar Jochem en hij staat op van zijn stoel.

‘Hey lieverd!’ lacht Jochem. Het ziet er gek uit. Er is iets…

‘Je loog tegen me,’ roep ik en meteen moet ik weer huilen. Midden in het restaurant. ‘Wat, wat doe je hier? Wist je dan al…’

‘Schatje, rustig,’ sust Jochem en hij vouwt zijn handen om mijn gezicht. ‘Ik ben blij dat je er bent.’

‘Maar, maar,’ sputter ik weer. Ik snap er nog steeds niks van.

‘Nou meid, doe je jas effe uit en ga zitten,’ tuttelt Suus naast me.

Jochem bestelt ondertussen een Sauvignon Blanc voor me en Suus duwt me zowat op de stoel, terwijl ze zelf wat onhandig blijft staan.

En dan gebeurt het.

Jochem knielt. In zijn hand houdt hij een gouden ringetje met een groene steen en tussen alles wat ik denk, vraag ik me af waar het doosje is. Focus Maartje, focus!

‘Lieve Maartje, lieve lieve Maartje, ik ben zo blij dat je er bent. En het liefst wil ik dat je voor altijd bij me blijft. Wat en wie we ook tegenkomen onderweg. Wil je ook officieel mijn vrouw worden?’

Ik sla mijn handen voor mijn mond van verbazing. Naast me staat Suus inmiddels ook te janken en zelfs bij Jochem zie ik zijn onderlip trillen.

‘Ja natuurlijk!’ roep ik. ‘Ja! Heel graag.’

We zoenen onze fijnste zoen ooit. Jochem knapt me bijna fijn en ik smeer per ongeluk een klodder mascara op zijn overhemd.

‘Nou schatten, ik laat jullie nu,’ lacht Suus en ze maakt zich uit de voeten.

Jochem en ik zitten naast elkaar aan tafel en ik houd de hele avond zijn hand vast. Hij vertelt me alles over de plannen en dat zelfs de oppas in het complot zat. En ik had dus gewoon he-le-maal niks door.

‘Al komen er nog honderd hobbels, avonturen of Judiths of Esthers op ons pad: jij bent mijn vrouw en ik ben jouw man,’ zegt Jochem. En weer zoenen we. ‘Zolang wij verbonden zijn, kunnen we de rest vol vertrouwen onderzoeken.’

Ik verslik me spontaan in mijn champagne.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden