null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Maartje en de meisjes – deel 28: “Zullen we gaan?”

Maartje danst en flirt de hele avond met de spannende Hannah, en Jochem lijkt het allemaal prima te vinden. "Meet me in the ladies room in 15 minutes", fluisterde Hannah. Zal ze?

De beat dreunt en ik dein mee. 14 minuten voorbij en ik hou het niet meer. Ik zie mezelf toch graag als nette vrouw, verantwoordelijke collega, goede moeder en ja, zelfs trouwe vriendin, maar nu lonkt het avontuur. Nog één blik naar Jochem. Hij staat lachend en schouderkloppend met zijn nieuwe maten aan de bar en dat voelt - met een beetje creativiteit - als voldoende goedkeuring.

Er staat een lange rij bij de wc. Waar is ze? Moet ik wachten? Zoeken? Jezusmina. Ik lijk wel gek dat ik hier ben. Vlug draai ik me om en ga op zoek naar Jochem. Ik woel me door de mensenmassa en wil ineens dolgraag naar huis. Het blijkt een flinterdunne lijn tussen avontuur en afkeer.

Zweet plakt en mensen duwen. Een trekkende hand op mijn schouder zorgt dat ik niet meer vooruit kan.

"Hee meisje, hier ben je" verzucht Jochem. "Ik was je ineens kwijt."

"Ik was even naar de wc. Zullen we gaan?"

"Gaan?" Mijn aanstaande kijkt me verbaasd aan. "We zijn pas net begonnen joh. En je danste zo leuk met die dame."

"Kom," push ik.

"Hee, gaat ‘t wel goed?"

"Ja, heus. Ik wil gewoon naar huis."

Onderweg in de auto ben ik in gedachten verzonken. Jochem vertelt over de leuke gesprekken die hij had aan de bar, en ik zeg af en toe "ja" en "hm" - hopelijk op het juiste moment. Ik ben blij voor hem. En ik ben dol op hem. Ontzettend zelfs. Het duizelt me daarom een beetje. Ik laat me een hele avond opslokken door een prachtige vrouw, ben opgewonden tot in mijn tenen en sneak dan naar de wc voor een… ja, voor wat eigenlijk? Snelle seks? Een wild avontuur? Puur voor de aandacht en het compliment? Die goeierd naast me zou het nog begrijpen ook. Het lijkt wel alsof hij makkelijker omgaat met dit hele open relatie verhaal dan ik. Zoekend naar zijn hand leg ik mijn hoofd tegen zijn schouder.

"It’s always gonna be you and me babe" fluister ik.

Twee afzakkertjes later schop ik mijn schoenen in de hoek naast het bed en ritst Jochem zoenend mijn jurk open.

"Je was weer de mooiste vrouw van het feest," fluistert hij in mijn oor.

En op dat moment valt er een klein briefje uit mijn rug. Een 06-nummer en XH staat erop.

Verschrikt kijk ik naar Jochem en hij kijkt al even verbaasd terug.

"Eh.."

Jochem wil ik blijkbaar geen woorden aan vuil maken, want hij tilt me op en gooit me op het bed.

"Wat je ook doet, of met wie, je bent en blijft mijn vrouw" gromt hij, en om zijn woorden kracht bij te zetten, stoot hij zijn mannelijkheid bij me naar binnen.

Wat een nacht...

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden