null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Maartje en de meisjes – deel 31: ‘Werkze thuis en blijf gezoend!’

Het avontuur na het concert met Hannah bij de bouwcontainer houdt Maartje bezig want opnieuw is haar verlangen alleen maar verder opgewerkt en het voelt onafgemaakt.

Hannah heb ik in alle drukte niet meer kunnen zien en dat vind ik verdomd jammer. De afgelopen anderhalve week hebben we wel af en toe aan sexting gedaan, als ik zogenaamd op de wc zat voor de grote boodschap. Gek eigenlijk, de hele wereld staat in brand door het coronavirus en ik denk aan mijn eigen hete bliksem. Bijna iedereen is bang of verstandig voorzichtig want het is geen gewoon griepje, maar een potentieel levensbedreigende en nogal besmettelijke infectie. Bijna het hele sociale en maatschappelijke leven wordt er stapsgewijs door beperkt. Restaurants, kroegen en zelfs de scholen en veel winkels zijn al gesloten en naar buiten gaan wordt ontmoedigd, tenzij het echt noodzakelijk is. Voor de dagelijkse boodschappen of om jezelf met of zonder hond uit te laten. Ik hamster altijd al bedacht ik, nu komt het eindelijk eens van pas. Jochem werkt al dagen thuis en heeft weinig libido omdat de kinderen constant druk en in de buurt zijn. Elke avond ligt hij afgemat in bed, maar helaas niet door mij. Van mijn ge-app met Hannah krijgt hij nauwelijks iets mee.

Vandaag is ook mijn voorlopig laatste dag op kantoor. Het lijkt wel alsof de dreiging van deze crisis mijn verlangen tot ontsnappen aan de realiteit juist versterkt, als een soort ‘nu of nooit gevoel’. Waarbij alles wat ik verlang nu dus voorlopig niet kan en misschien wel nooit meer hetzelfde zal zijn?

Terwijl ik naar binnen loop, valt me het pamflet met instructies op: Handen ontsmetten bij het binnenkomen en weggaan, geen handen schudden, minimaal 1,5 meter afstand houden tot elkaar en niet met meer dan 2 personen tegelijk naar het toilet, bij de copier of het koffiezetapparaat. En dus valt er al helemaal niet te rommelen met vreemde vrouwen, voeg ik er in gedachten aan toe.

Bij de koffie staat Liesbeth me al op te wachten. ‘Het is toch wat hè, met corona’ verzucht ze. Ik knik en zet een extra stapje naar achter. Nu staan we te ver van elkaar af om roddels te kunnen delen, maar Lies zou Lies niet zijn, als ze daar niet iets op had gevonden. Hoe was je date nou afgelopen? appt ze. Ik eindigde buiten met ontblote borsten in de spotlichten en een nat slipje zonder climax, app ik terug met een smiley. Joh, echt?! Dat vind jij lekker hè, dat brutale, beetje aparte.., antwoord ze. Eerlijk gezegd geniet ik wel van het buitenissige ja en ik had best de ‘thuisplaat willen aantikken’ maar dat is nu voorlopig wel van de baan, bedenk ik. Zonder mijn antwoord af te wachten appt ze verder: Ik heb nooit zoiets buiten gedaan, laat staan publiekelijk, best gewaagd hoor! Haar ontboezeming maakt dat ik me toch een klein beetje trots voel.

De rest van die morgen gaan we ieder ons weegs om voorbereidingen te treffen voor thuiswerken. Bij het weggaan appen we elkaar veel sterkte en blijf gezoend! met een LOL erbij vanwege de foute grap, want je moet toch wat onder deze bizarre omstandigheden. Waarom wordt het eigenlijk “corona” genoemd?, schiet het nog door mijn hoofd.

Op weg naar huis bel ik mijn beste vriendin Suus handsfree. Na de gebruikelijke beleefdheden over de actualiteit vertel ik haar het hele Hannah-verhaal in geuren en kleuren. ‘Maartje, je bent toch niet verliefd hè?’ vraagt ze. ‘Over je andere uitjes wijdde je niet zo uitgebreid uit.’ ‘Nee joh, natuurlijk niet!’, antwoord ik iets te snel. ‘Misschien maar goed dat deze crisis jullie contact in de weg staat’, zegt Suus, dan kun je het misschien een beetje laten betijen want je klinkt nogal enthousiast.’ ‘Het is gewoon een surrealistische tijd en thuis heeft alles momenteel vooral een hoog Libelle-gehalte’, verontschuldig ik me. ‘24/7 samen opgehokt, spelletjes doen met de kinderen, ze begeleiden met digitaal schoolwerk, koken en straks de hele dag Jochem op mijn lip is ook niet alles. Daar word ik niet erg wild van nee en opa en oma zijn kwetsbaar dus verboden gebied voor de meiden.’ Hoe lang zal deze beproeving duren?, mijmer ik als ik heb opgehangen. En wat gaat dit betekenen? Brengt dit ons dichter bij elkaar of zijn we al gescheiden voordat die bruiloft er is?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden