null Beeld

Maartje en de meisjes – deel 36: “Haar flappende tong verraadt dat ze gedronken heeft”

Een beetje lucht - en een gezonde dosis bekvechten - heeft Maartje en Jochem goed gedaan. In een vrolijke bui stuurt Maartje een zomerliedje naar Hannah, maar dat had ze beter niet kunnen doen…

Ding! Ding! Ding! Heel even lijkt het alsof ik voor een spoorwegovergang sta. Maar nee, ik lig in bed. 02.15 uur ‘s nachts is het en iemand vindt het blijkbaar superbelangrijk om me nu te bellen. Ongelukken en brand schieten door mijn hoofd. Blijkt het Hánnah. Zo zacht mogelijk sluip ik uit bed en neem mijn telefoon mee. Jochem slaapt er gelukkig dwars doorheen. “Hello?” fluister ik, knielend op de badkamervloer.

“Hey my darling,” tettert ze. “I just call to say that I can’t get you of of my mind.” Haar flappende tong verraadt dat ze gedronken heeft.

“Don’t call me in the middle of the night,” sis ik. “Actually, don’t call me at all” en ik hang op. Ik zet mijn telefoon op vliegtuigstand en kruip snel terug in bed.

De volgende ochtend hoor ik Jochem nergens over en besluit ik dat het tijd is voor een gezond ontbijt. Geen boterhammen en hagelslag, maar fruit, smoothies en granola. De kinderen vinden het enig en roeren van alles door hun schaaltje, maar Jochem drinkt zijn banaan-mango-kiwiprutje met lange tanden op. Toch sportief van ‘m.

Ik ontgrendel mijn telefoon pas weer als iedereen is uitgevlogen. De appjes vol excuses duikelen mijn scherm binnen. Dat ze dat anders nooit doet en hoe ze het goed kan maken. Ik besluit het even te laten en boodschappen te gaan doen op de markt. Bergen fruit en groente wil ik. Er hangen bijna drie corona-kilo’s aan mijn kont en die wil ik weg hebben.

Vanaf maandag mag ik weer naar kantoor, dat is ook uitstekend voor de lijn. Liesbeth en ik appen al dagen heen en weer over de extra rollen die we toevoegen aan onze functie. Buikrollen in dit geval. Zin om haar weer te zien!

Ik koop een visje op de markt en besluit vanavond een zalige en gezonde nasi te maken. En sorbetijs toe, dat dan weer wel. Het weekend vieren met mijn liefdes, dat wil ik.

Hannah appt me ondertussen emoji’s van een houten hoofd, een gifje met een puppy die sorry zegt en verschillende kusjes. It’s okay. Let’s just leave it at this, typ ik terug in mijn beste steenkolenengels.

Mijn nasi is magisch, en ook al eten de kinderen meer kroepoek dan groenten, we smullen en hebben het gezellig. Na het eten slaat Jochem zelfs een arm om me heen en geeft me een kusje op mijn slapen. Dat is er echt een uit de oude doos en het doet me goed.

“Ga jij maar lekker zitten schat,” zegt hij, “ik ruim de tafel wel af. Thee en een boekje, dat is het enige wat jij nu nog moet doen. Je ziet er moe uit, dus hup, op de bank jij.”

Misschien moet ik mijn advies aan Hannah ook zelf ter harte nemen en de vrouwen maar even laten voor wat ze zijn...

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden