null Beeld

Maartje en de meisjes – deel 39: “Ik heb ook zin om eens naar een vrouwencafé te gaan, of een LHBTQ-feest”

Na een goed gesprek met Jochem, besluit Maartje nog dieper in de wereld van de vrouwenliefde te duiken. Dat blijkt nog niet zo makkelijk…

“Weet je wat ik ga doen?” ratel ik tegen Liesbeth, “ik ga nieuwe mensen leren kennen. Dat klinkt als een slechte break-up-line, maar ik meen het. Vrouwen die in hetzelfde schuitje zitten, daar heb ik echt behoefte aan. Niet om ze te versieren, maar wel om ervaringen uit te wisselen.”

Hoewel half Nederland nu zijn baan verliest, is er een geen hond op kantoor. Je zou denken dat werkloze koks en stewardessen nu massaal willen doorstromen naar iets administratiefs, maar niets is minder waar. Niet dat we de functies in aanbod hebben, overigens. Bijna al onze klanten hebben hun zoektocht naar personeel on hold gezet. Gelukkig hebben we met het bureau wat vet op de botten. En kunnen Lies en ik het uren over onszelf hebben. Heerlijk.

“Maar je kunt er met mij toch ook over praten?” vraagt ze. “Of reageer ik niet goed?”

“Oh zeker wel,” sus ik. “En dat vind ik ook heel fijn. Maar weet je, ik heb ook zin om eens naar een vrouwencafé te gaan, of een LHBTQ-feest. Dat kan ook best met jou, maar dan doe je het toch een beetje voor mij. Zo is dat met Jochem ook. Ik wil wel eens zien hoe een vrouw een andere vrouw versiert, hoe weet je nou dat een vrouw daarvoor open staat? Of sterker nog: hoe weet je of je een beetje in de markt ligt?”

“Ha, nou, over dat laatste hoef je je echt geen zorgen te maken. Je bent práchtig. En dat vonden Judith en Hannah ook. En Jochem natuurlijk.”

Liesbeth is lief. Door die hele corona-toestand heb ik me meer dan ooit gerealiseerd dat ze een waardevolle vriendin voor me is, en niet alleen een fijne collega.

“Hoe gaat het met jouw date-leven dan?” vraag ik.

“Och nou, ik heb Tinder uitgespeeld en ben inmiddels bij zo’n officiële datingsite aanbeland. Moest ik zes vragenlijsten invullen, allerlei foto’s erop en dan doen ze matchvoorstellen. En wat denk je? Krijg ik nog steeds alleen maar mannen met Lego en vissen als hobby. En daar betaal ik dus een paar tientjes per maand voor he. Slecht plan natuurlijk, want stuk voor stuk beginnen ze hun bericht met de vraag waarom zo’n mooie dame als ik nog single is. Alsof ik dan ga zeggen: ‘ik heb een kutkarakter, daarom ben ik hier.”

We schateren samen de zaak door.

“Had je Judith eigenlijk nog geappt?” checkt Lies.

“Nee joh,” zeg ik. “Wat moet ik nou zeggen. Ik wil je weer zien? Niemand zoent zo lekker als jij?”

“Nee joh,” oppert Liesbeth. “Je kunt haar toch vragen om met je mee naar een meidencafé te gaan? Zij kan je introduceren in de wereld van de wijven.”

En dat vind ik een topidee. Lies komt naast me zitten en samen dicteren we een appje. Nou ja, daar doen we wel een uur over, want haar direct mee uitvragen durf ik echt niet. En de hele aanleiding in een WhatsApp optikken ook niet.

Judith! Ik moest aan je denken. Hoe gaat ‘ie? stuur ik uiteindelijk.

Meteen twee blauwe vinkjes. En nu?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden