null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Maartje en de meisjes deel 4: “Ik kijk vooral naar haar”

De meiden van Suus blijven logeren en het is een gezellige drukte in huize Maartje. Een welkome afleiding, want Judith heeft Maartje op date gevraagd! Zal ze gaan? En wat zegt ze dan tegen Jochem?

Getty Images/iStockphoto

Al om 05.15 uur hoor ik gestommel op de kinderkamers. Dit was een kort nachtje. Meteen denk ik aan de chat met Judith. Ik heb nog niet geantwoord. Eerst maar eens ontbijt maken voor de hele bende van ellende. Ik bak lekker pannenkoeken en maak voor Jochem en mij een smoothie. “Zo,” merkt Jochem op, “Jij hebt een goed humeur. Goed geslapen schatje?” Ik lach mijn mooiste lach naar hem, in de hoop dat hij vooral niet doorvraagt.

Heb ik je laten schrikken? Lees ik op Tinder. Judith laat er duidelijk geen gras over groeien. Ik vind ‘t wel lief. F*ck it! Ik ga het gewoon doen! Rond de lunch breng ik de meiden weer terug naar Suus. Ze heeft het heerlijk gehad met Dirk, dat zie ik. Ze vertelt honderduit, maar ik besluit met geen woord te reppen over mijn aanstaande date met Judith. En aangezien Jochem de kinderen twee dagen meeneemt naar zijn ouders in Friesland, houd ik dit avontuur nog even lekker voor mezelf.

Die avond sta ik voor de spiegel. Een jurkje of toch gewoon een jeans? Het wordt dat laatste, maar wel met hakken en mijn zwarte top met kanten mouwtjes. Lippenstift? Nee, laat maar. We hebben afgesproken in een stad in de buurt, dus ik moet met de auto. Dat is maar goed ook, want door die zenuwen zou ik nu van één glas wijn al teut zijn.

Nog geen vijf minuten later staat er een blonde wervelwind voor mijn neus. Energiek, goedlachs, type grote bek. Ik ben zó zenuwachtig dat ik een beetje om mezelf moet lachen. “Hoi! Judith!” Ze zet haar tas neer en komt naast me aan de grote leestafel in het biercafé zitten. Grappig. In de tijd dat ik nog met Jochem datete, en de periode daarvoor, sprak ik alleen met mannen af. Die hebben nooit een tas. Nu staan er ineens twee, allebei op hun eigen kruk.

Jeetje wat is ze mooi. Grote, volle lippen, stralende ogen en haar sunkissed huid steekt extra mooi af bij het witte t-shirtje dat ze draagt. We praten aan één stuk door en terloops raak ik haar arm aan. Een knetterende energie trekt mijn vingers naar haar toe. Ondertussen wriemel ik de hele tijd met mijn handen, ik ben zelden zo zelfbewust geweest. Grappig: met een man was ik me altijd bewust van de kracht van mijn krullen, mijn decolleté, mijn billen. Maar bij Judith kijk ik vooral naar haar. Ik zou haar haren willen voelen, haar wang. Haar lippen. De realiteit is dat ik Judith hoor zeggen dat ze zo wel echt naar huis moet.

En hoe gaat het eigenlijk als de rekening komt? Splitten we de pot? Maar Judith wil er niks van weten en rekent af. Eenmaal buiten wil ik niet liever dan haar zoenen, haar vastpakken en opvreten. “Ik vond het heel leuk met je Maartje,” fluistert ze in mijn oor. “Ik zou je graag nog eens zien op een plek zonder toeschouwers.” De derde afscheidszoen landt bewust half op haar mond. “Dahagg!” Ik zweef twee centimeter boven de grond naar mijn auto. Wat een avond!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden