null Beeld

Maartje en de meisjes – deel 40: “Ik vind het echt leuk om je weer te zien”

Maartje is vastberaden om de wereld van de vrouwenliefde verder te onderzoeken, en wil weleens naar een gaycafé. Het liefst met Judith, en dus stuurt ze haar na maanden weer een appje. En nu?

De rest van de dag hoor ik niks van Judith. Even voel ik me een sukkel, maar tegelijkertijd snap ik het best. Het is al maanden geleden dat we elkaar voor het laatst zagen. Liesbeth bedenkt als een echte vriendin allerlei redenen waarom ze vast later nog wel reageert. Lief is ze toch.

Thuis besluit ik de kinderen te verrassen met pannenkoeken.

“Ohh mama je bent de liefste!” roept Nine.

Jochem heeft een etentje met collega’s en ik ben ik de verwenmodus. Stroop en poedersuiker mogen gewoon door elkaar geroerd en als toetje hebben we aardbeien met slagroom.

Op woensdag neem ik het grut mee naar het strand. Kunnen zij even ravotten en ik kan verdwijnen in een boek. Wel de luxe versie overigens, wat betekent dat de drankjes gebracht worden en de wc binnen handbereik is. We zijn er al vroeg, want een tosti en een fristi is een vereiste voor die hamsters van me.

“Ik zoek wel een tafeltje!” roep ik nog, en weg zijn ze.

Gedachteloos loop ik naar mijn vaste hoekje. Grappig hoe geconditioneerd een mens kan zijn. In deze tent heb ik gevoelsmatig een vaste plek, net als in mijn favoriete restaurant. Ineens staat ze voor me: Judith! Haar blonde lokken en prachtige mond stralen me tegemoet.

“Hee! Wat toevallig!” lacht ze. “Wist je dat ik hier was?”

“Nee, natuurlijk niet,” zeg ik snel. “Maar wat leuk om je te zien!”

“Zeker, en dank nog voor je berichtje van de week. Kom je net of ga je net? Of heb je even tijd voor thee?”

Ze ziet er fantastisch uit in haar zwarte skinny, wit t-shirtje en stoere Vans.

“Leuk, kom zitten.”

De kinderen zijn in geen velden of wegen te bekennen en Judith vertelt me boven haar gemberthee alles over haar verhuizing en mogelijke overplaatsing naar een ander politiekorps.

“Wat een veranderingen allemaal,” zeg ik. “Voel je je goed? Ik vind het echt leuk om je weer te zien.”

“Zeg dat wel ja. En ik ben voor de verandering ook eens serieus aan het daten,” lacht ze.

Ik voel een kleine steek in mijn maag.

“Wat leuk voor je.”

Verder maken we er geen woorden aan vuil.

“Weet je,” ga ik verder. “Ik appte je van de week omdat ik je iets wil vragen.”

“Shoot!” lacht ze.

“Ik zou graag eens naar een vrouwencafé gaan, of een girls only-feest. Maar, met mijn hartstikke hetero vriendinnen kan ik daar natuurlijk niet aankomen. Dus, wilde ik je vragen, zou jij het leuk vinden om een keer met me mee te gaan?”

“Haha, dat is dé lesbische valkuil he!” giert Judith.

Ik kijk haar verbaasd aan.

“Vriendschap als voorspel zien, bedoel ik. Nee hoor, grapje. Jij bent natuurlijk met Jochem en ik nu met Esther. Plus, ik mag je graag en ik help je wel. Ik was ook zo blij met mijn girls guide destijds.”

“Mama!” roept Nine, als ze aan komt rennen. “Waarom kijk jij zo gek naar deze mevrouw?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden